Atos 19
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Aporosi ma Koriní barurá o vákan maen Pori anuyompin bain baru kayo fimpá eúkiyan banasi onen oren Efesasí barurá oriven mai ráke manáa eyo iyampon kayo o yosen mino.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Yosiren mai kéká máa sen inaemí, “Mumunan ma eona yamú Kantá Aunan bare rafono,” síkan mai kéká ano evaránen temí, “Ída ino. Kantá Aunan ban mino sé ída afová ukhá tiféuno.”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Máa síkan Pori evaránen inaemí, “Mai intéa monó non ná tireti varera fono,” síkan betí evaránen temí, “Yoni ma aní ukhein monó non ma feran mino.”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Máa síkan Pori semí, “Pefá ma Yoni monó non péantiyá ein maen mai vanasi ano ma ará baédan mi féantiyaren mino. Máan tiyáken ínaimpá ma sen toyampá erin nain bantarasá mumunan ono ma sikhá ein mai Yisasin nan mi sikharen mino.
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Máa sen tiamin iniren mai kéká ano Bafan Yisasin avíká monó non peren mino.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Monó non pédákan Pori ano vetin ánontá ayan kaíkan Kantá Aunan mano vetimpin e víkavíkan ara ara vaya vá sakhanampa vaya vá ten oreraen mino.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Máan ma ein mai siyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) banta kayo ino.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Máan turen Pori kanú manaú biyontá mairá báken maen Yutan kayoi monó átaru namumpin ódiven Tiyarafenui Yafisin aú pintena vaya ákonaen tiamiyaren mino.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Máa sen tian miyákan manáa kéká ano mai vayará ída mumunan inton banasi aúbaná mai ma Yisasintá mumunan in Aa Ma Yakhafin Kéká ankayan tiyaimpin Pori me ifá uren eyo iyampon kayo iyan uaren Tairanusini afova amin namun o váken ena ena yamú mai kéká bá bayaí iyaren mino.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Kan orana aúpin máa sen oriyan bákan Yutan kéká bá Kiriki kéká bá ma Esiá barafin ma vá ein mai minó kayo ano Bafani vaya inen mino.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Máan tiyákan Porin ayan táké uaren Tiyarafenu ano manáa enará ukhein danasinta afoká iyaren mino.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Máan tiyan maen asínun arumin davaráe ano fi inká aurá ma yampan davaráe ano fi ma Porin au aruvúdein baren mo aí nanin banta aurá tosain maen mai kéká aí kípiyan inká namu aunan ma varé ein mano me ampiren oriyaren mino.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Máan tiyákan manáa Yutan banta kayo ano eúkiyan Yisasin aviká namu aunan ma vanasifin bain ma yo siantano van maen máa siyaren mino, “Mai ma Pori ano ma vanasifin tian dákó iyain banta Yisasin avíká mai kéká me ampeno.”
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Yutan kayoi monó ánon banta ma Skiva ne sen aví tiyain banta anin kéká ma yan manápá ifo afápá kan un kádan kayo ma vain mano namu aunan do siantiyaren mino.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Máan ten oriyá íkan maná damú mai namu aunan mano vetíi vaya iníden evaránen temí, “Mai ma siyaona Yisasin má Porin má onté umpo siretí intéa kékasa fono.”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Máa siren mai ma namu aunan aúpin bain banta ano mai kéká ankáden ká aruren auí daná dákaran nare ana kéká ano avápá me onen má me ampiren karan oren mino.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Máan turákan Efesasí barufin ma Yutan nanin banta vá Kiriki nanin banta vá ma vain kayo ano mai vaya iníden kákantá akhokho van iyáken Bafan Yisasin aví daníen mino.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Mai vaya iníden ma mumunan ein kéká ano vanasi avorá e unen eriven betíi ume sian dákó en mino.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Máan tiyákan manáa kéká ano ma ara ara uvátakhan baya ma uvantá ein bompon kayo varen me khaúden banasi avorá ira saman kauren mino. Mai vompon kayoi miyan ma yankafein mai fifti tauseni (50,000) drakma e sin moní ma sirivafó uvantein mino.Uvatakhan baya uvantá ein bompon kayo ma ira sarein mino.|alt="burning magic scrolls" src="C104.tif" size="col" ref="Apo 19.19"
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Máan tíkan mai aa fáké Bafani vaya ano ákona vá mo kákaníen minó akhempá oreraen mino.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Mai yanasinta ma yákó uvíkan maen Pori Yerusaremí orono van iyáken temí, “Masedoniá bara vá Akaiá bara vápin oriaré ma Yerusaremí onóbé maé mai ráké Romú barufá deren oronté uno.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Máa siren béin ayaen doran bantá kan Timotin nú Erastasin nú tiantan ben an uanten Masedoniá barafá oriyákan béi Esiá barafá manáa ayáká baren mino.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Maí damú ana Aa Ma Yakhafin Kéka san Efesasí barufin kákan uman dákó en mino.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Esé araí in uman maen mana Demitriasin ne sin banta váken béi ano kokhon doran banta avían kain anasi ayarafenu Atemisini sító namun sirivafó uvádan kákan monípó miyaní iyaren mino.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Máan tiyain bákan mai vanta ano vanasi vá bei yoran banta kayo vá inká ena mai yanasinta ma uvariyain kéká bá iyanuan kaúden máa semí, “Banta kayo oe, afovasá ono mai yorantái setí kákan moní bariyá tiféuno.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Máan tiyá tiferuna ifo inká tireti iniyáke onen nan Pori ano Efesasí baru rákena nanin banta vá Esiá bara fin ma vain nanin banta vá ákona vayafó aviren tavi aasái oren mino. Béi siyáken ayampó ma uvaran mai ída ayarafenu ino siyan mino.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Máan ma siyain baya ano setí ma uvádé moní bariyá tiferuna yanái aa iyariyákan banasi ano Atemisintá ma monosí iyá ein má bení monó namun mái maman paen danasí inten mino. Máan tiyáken Esiá barafin má minó akhempá ma ven aví daní iyá ein maman paen danasí intin beni kákan bí asuse inten mino.”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Máa síkan mai vaya iníden mai nanin banta ano aranan uaren avádóden oovaren temí, “Efesasí nanin bantai kákan ayarafenu Atemisi ino.”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Máa síkan Efesasí barurá ma vain nanin banta ano aran má bádiyan o átaru uven Khaiusin nú Aristakusin nú do yarifen átaru varurá oren mino. Mai ma yarifen orein bantá kan mai Masedoniákéi váken Pori má monó doraríen noren mino.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Máan tíkan banasi avorá Pori orivé baya seno van íkan eyo iyampon kayo ano ída vá orono siren ayópá en mino.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Máan tiyákan Esiá barafá ma Kamanin dorampin ma Porini arona kayo varé ein mano yere véin nan ída vá banasi avórá átaru varurá orino siren baya yan baren eren mino.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Mai ma átaru varurá o iyein nanin bantai ineine asuse ukhan, minó ano ara ara vaya esen orera iyáken nái anavará e átaru ukhé tiferafuno siren kokhon mano amino en mino.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Máan tiyákan Yutan kayo ano Areksandan avéken mun banasi avorá kaúdan manáa kéká ano venan mai ma afoká iyain baya sian dákó ino síkan béi ayan daní uren baya fákano siren beyan nan tian amá ono van en mino.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Máan tíkan banasi ano afová en onákan béi Yutan banta vaimpin minó ano oo manafiní uren kankan áau aúpin ovaren oriyan temí, “Efesasí nanin bantai Atemisi anan kákaní ukhen mino.”
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Máa siyákan Efesasí barui vompon uvaran banta ano vanasi van baya fákano síkan mai ma oovariyá ein mo fákaran béi máa semí, “Minó akhempá ma vain nanin banta ano ídá afová ukhan ná kákan Atemisin aman ma inaru fáké un kararen eravin ná Efesasí baru ano mai yanáká bá beni monó namuntá dafíken nafino.Efesasí barui vompon uvaran banta ano ma vanasi van baya fákano sein mino.|alt="Ephesus city clerk calms the people" src="cn02004B.tif" size="col" ref="Apo 19.35"
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Máan tukhantin ída mana vanta ano sen mai yaná ída onté uno sinten mifo ída uron ná ámun uare mana yanasí ono.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Ma vantá kanan mano ída mana yaná monó namun pintena umoyan baren inká ída setisi anasi siyarafenu Atemisin ankayan tikheintá pasavin avire ere ono.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Demitriasin má bei yoran banta kayo vápin ma uman baya ma vanti mae mai vaya kópin maman kaúdesin ná kó inin banta kéká ano vá mai vaya yaíden ná puntarano.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Máan tukhen mifo siretimpin ma manáa ena vaya vá ma vanti mae mai vaya vare mo átaru varurá tiresin banasi ano vá mai vaya yaimino.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Máan tiyanti afovasá ono. Tare ma variyá tiferuna avúaváká kasaen kó tisintaren ukhen mino. Ída mana ana vaintá paran e átaru iyá tiferuna ída kanai é tian amá ótiféuno.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Máa siren mai nanin banta siantan oreraen mino.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.