Atos 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Máan turen mai oyampáké Pori Atensí baru me ampiren Koriní barufá oren mino.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Koriní barurá oriven mai rákena mana Yutan banta Ákuiran ne sin má ofóken mino. Béi maen Pontasí bara fákena vanta váken ída ayá damú orikhan be aná Prisiran ne sin nanin má Itarí bara me ampiren erikharen mino. Para va ino, Yutan kéká ma Romú barufin baré ein Sisa Kraudiasi ano minó do siantan orera iyákan mai finté erikhá íkan Pori vékan onano van oren mino.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Oren o onákan kao au fóké davaráe namun uvaran ábasu vákan Pori yere mai yoran afová ukharen be ábasu vá o váken mai yanasinta uvariyaren mino.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Máan tiyáken ena ena Sabati yamú Yutan kayoi monó átaru namun oriven maen Yisasini kama vaya iniren mumunan ino van Yutan kayo vá Kiriki kayo vá ákonaen tútúpiyaren mino.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Máan tiyaré íkan Sairasin nú Timotin nú ma Masedoniá bara fáké eravíkan maen Pori fura sen monó bayafin o aní uven Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin ban mino sen Yutan kéká tiamen mino.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Máa sen tian miyákan maen Yutan kéká ano véin namuroí iyaimpin mai avúava san Pori vetí ankan aníen bei auí daná kákena kayó do fupá tian karúdiyáken temí, “Tare ráké ena anan bantá kayofin mi monó baya mo siamenté umpo siretí ankan ma o aiyoranonai mai siretin nina yana ifo mai uman ída séi varanté uno.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Máa siren mai monó átaru namun me ampiren ena anan banta ano ma Tiyarafenurá mumunan iyain banta Titius Yastusin amá ádé baré íkan mai namun oren mino.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 O vákan monó átaru namuntá ma ánoní ukhein Karispusin ne sin banta vá bei kéká bá ano Bafantá mumunan íkan Koriní baru ráké kokhon nanin banta vá ano mai vaya iníden mumunan uren monó non peren mino.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Máan tiyákan mana inuran Bafan mano Porin auu vaéden tiamemí, “Ída vá perano. Mai ma siyaona vaya ída vá pákiyákeya kasae vá banasi siameno.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Para vara seyo, ma varufin tenti vanasi kokhon bain pasé téi en má túpá ukhékun éin ída uman aminten mino.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Máa sirákan Pori mai varurá eitini viyontá báken Tiyarafenui vaya siamiyan afova amiyaren mino.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Máan tiyá íkan Karion ne sin banta ma Akaiá barafá kamanini uvin maen manáa Yutan kéká ano manafin o átaru uven Porin namuroí uantáden do aviren kópin mo khaen mino.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Mo khauren máa semí, “Ma vanta ano setisi man baya ma yurafurin avúavái vanasi aní iyáken afova amiyan mi enará ukhein avúavápó Tiyarafenurá monosí iyan mino.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Máa síkan Pori vei vaya seno van iyain má Kario ano máa sen Yutan kayo siamemí, “Yutan kayo oe, sireti ma onesin ma sító aau fi kákan aau fi ma mantaré inain banta ma avire khópin me kaesí maéi siretíi vaya inenté uno.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Máan tukhen mifo siretíi vaya ma inéku mae siretíi man baya vá aví bá baya va san mi inaeona séi mai yanasinta ída yaimonté umpo sireti yantasá mai vaya funtarano.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Máa siren betí ankan kó baru fintena yo sianten mino.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Máan turákan banasi ano Yutan kayoi monó átaru namuntá ma anoní ukhein banta Sostenesin kó baru rákena fákaren ankamiyákan maen Kario oman kaumpan en mino.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Máan turan Pori manáa yamú Koriní barurá baren mairá monó afá aváeyan me susu siantáden Siriá barafá orono van aravíkan Ákuira ná Pirisiran ná ábasu ano véin bákuren oriyaren Senkriá barurá orun báken ínaimpá sipi varen orinten pefá Tiyarafenu vá tian damuádáká einíen ánon do khaen mino.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Máan turen mai ráke sipi varen Efesasí barurá oriven Prisiran nú Akuiran nú ábasu mairá me afa uren Yutan kayoi monó átaru namun oriven betí ankan má bayaíen mino.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Bayaí urákan betin má manáa ayáká bano van inain Pori ifá en mino.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Ifá uren orinton iyáken betí ankan máa sen tiamemí, “Tiyarafenu ma anunu intí ovaráne erenté uno,” siren sipifin kumamen Efesasí me ampiren oren mino.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Mai sipi ano ma Sisariá barurá mo khuádan maen mai ráké Pori Yerusaremí barufá ódiven mun mumunan nanin banta oniyáken bayan mino siren mai oyampáké Antiokí barufá evaránen araven mino.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Mánáa yamú ma Antiokí barurá orun baren maen mai ráké mai varu me ampiren Karesiá bara vá Frikhiá bara vápin eúkiyan Yisasintá ma mumunan iyain nanin banta aya iyan ákona uanten mino.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Máan tiyákan Areksandriá baru fáké Aporosin ne sin mana Yutan banta ano Tiyarafenui vompon pintena vaya moéken afova mantein bákan Efesasí barurá eren mino.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Eren mifo Aporosi maen Bafani aa afová ukhen pasen moéken amusin iyáken Yisasin pákena vanasi siamiyáken Yonini monó non peran manan afová ukharen mino.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Máan tukhen monó átaru namun oriven ída feranton ákonaen baya siyaré íkan Prisiran nú Akuiran nú ábasu ano veni vaya iniren béin do aviren békan amá moren Tiyarafenui aa fákena manáa aya íkan moékentá afová en mino.|alt="Paul’s 3rd journey" src="Pauljr3.pdf" size="col" ref="Aposeri 18:26"
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Máan turen Efesasí baru me ampiren Akaiá barafá orono van muno sen Aporosi siyaimpin monó afá aváeyan mano véin ákona uantáden Akaiá barafá ma vain eyo iyampon kayo ano véin kama ino siren mana vompon uvamádan mamaren oren mino. O váken maen Tiyarafenui avábápó ma Yisasintá mumunan iyain kéká kama ayairí iyaren mino.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Máan tiyáken maen Yutan kéká bá ákonaen bayafó asive asive iyáken banasi aúbaná monó dóki fintena vayafó tian amá iyáken Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantan Yisasi van ne sen mino.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.