Atos 18
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Máan turen mai oyampáké Pori Atensí baru me ampiren Koriní barufá oren mino.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Koriní barurá oriven mai rákena mana Yutan banta Ákuiran ne sin má ofóken mino. Béi maen Pontasí bara fákena vanta váken ída ayá damú orikhan be aná Prisiran ne sin nanin má Itarí bara me ampiren erikharen mino. Para va ino, Yutan kéká ma Romú barufin baré ein Sisa Kraudiasi ano minó do siantan orera iyákan mai finté erikhá íkan Pori vékan onano van oren mino.
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 Oren o onákan kao au fóké davaráe namun uvaran ábasu vákan Pori yere mai yoran afová ukharen be ábasu vá o váken mai yanasinta uvariyaren mino.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Máan tiyáken ena ena Sabati yamú Yutan kayoi monó átaru namun oriven maen Yisasini kama vaya iniren mumunan ino van Yutan kayo vá Kiriki kayo vá ákonaen tútúpiyaren mino.
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Máan tiyaré íkan Sairasin nú Timotin nú ma Masedoniá bara fáké eravíkan maen Pori fura sen monó bayafin o aní uven Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin ban mino sen Yutan kéká tiamen mino.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Máa sen tian miyákan maen Yutan kéká ano véin namuroí iyaimpin mai avúava san Pori vetí ankan aníen bei auí daná kákena kayó do fupá tian karúdiyáken temí, “Tare ráké ena anan bantá kayofin mi monó baya mo siamenté umpo siretí ankan ma o aiyoranonai mai siretin nina yana ifo mai uman ída séi varanté uno.”
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Máa siren mai monó átaru namun me ampiren ena anan banta ano ma Tiyarafenurá mumunan iyain banta Titius Yastusin amá ádé baré íkan mai namun oren mino.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 O vákan monó átaru namuntá ma ánoní ukhein Karispusin ne sin banta vá bei kéká bá ano Bafantá mumunan íkan Koriní baru ráké kokhon nanin banta vá ano mai vaya iníden mumunan uren monó non peren mino.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Máan tiyákan mana inuran Bafan mano Porin auu vaéden tiamemí, “Ída vá perano. Mai ma siyaona vaya ída vá pákiyákeya kasae vá banasi siameno.
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Para vara seyo, ma varufin tenti vanasi kokhon bain pasé téi en má túpá ukhékun éin ída uman aminten mino.”
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Máa sirákan Pori mai varurá eitini viyontá báken Tiyarafenui vaya siamiyan afova amiyaren mino.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Máan tiyá íkan Karion ne sin banta ma Akaiá barafá kamanini uvin maen manáa Yutan kéká ano manafin o átaru uven Porin namuroí uantáden do aviren kópin mo khaen mino.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Mo khauren máa semí, “Ma vanta ano setisi man baya ma yurafurin avúavái vanasi aní iyáken afova amiyan mi enará ukhein avúavápó Tiyarafenurá monosí iyan mino.”
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Máa síkan Pori vei vaya seno van iyain má Kario ano máa sen Yutan kayo siamemí, “Yutan kayo oe, sireti ma onesin ma sító aau fi kákan aau fi ma mantaré inain banta ma avire khópin me kaesí maéi siretíi vaya inenté uno.
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Máan tukhen mifo siretíi vaya ma inéku mae siretíi man baya vá aví bá baya va san mi inaeona séi mai yanasinta ída yaimonté umpo sireti yantasá mai vaya funtarano.”
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Máa siren betí ankan kó baru fintena yo sianten mino.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Máan turákan banasi ano Yutan kayoi monó átaru namuntá ma anoní ukhein banta Sostenesin kó baru rákena fákaren ankamiyákan maen Kario oman kaumpan en mino.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Máan turan Pori manáa yamú Koriní barurá baren mairá monó afá aváeyan me susu siantáden Siriá barafá orono van aravíkan Ákuira ná Pirisiran ná ábasu ano véin bákuren oriyaren Senkriá barurá orun báken ínaimpá sipi varen orinten pefá Tiyarafenu vá tian damuádáká einíen ánon do khaen mino.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Máan turen mai ráke sipi varen Efesasí barurá oriven Prisiran nú Akuiran nú ábasu mairá me afa uren Yutan kayoi monó átaru namun oriven betí ankan má bayaíen mino.
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 Bayaí urákan betin má manáa ayáká bano van inain Pori ifá en mino.
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 Ifá uren orinton iyáken betí ankan máa sen tiamemí, “Tiyarafenu ma anunu intí ovaráne erenté uno,” siren sipifin kumamen Efesasí me ampiren oren mino.
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Mai sipi ano ma Sisariá barurá mo khuádan maen mai ráké Pori Yerusaremí barufá ódiven mun mumunan nanin banta oniyáken bayan mino siren mai oyampáké Antiokí barufá evaránen araven mino.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Mánáa yamú ma Antiokí barurá orun baren maen mai ráké mai varu me ampiren Karesiá bara vá Frikhiá bara vápin eúkiyan Yisasintá ma mumunan iyain nanin banta aya iyan ákona uanten mino.
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Máan tiyákan Areksandriá baru fáké Aporosin ne sin mana Yutan banta ano Tiyarafenui vompon pintena vaya moéken afova mantein bákan Efesasí barurá eren mino.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Eren mifo Aporosi maen Bafani aa afová ukhen pasen moéken amusin iyáken Yisasin pákena vanasi siamiyáken Yonini monó non peran manan afová ukharen mino.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Máan tukhen monó átaru namun oriven ída feranton ákonaen baya siyaré íkan Prisiran nú Akuiran nú ábasu ano veni vaya iniren béin do aviren békan amá moren Tiyarafenui aa fákena manáa aya íkan moékentá afová en mino.|alt="Paul’s 3rd journey" src="Pauljr3.pdf" size="col" ref="Aposeri 18:26"
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Máan turen Efesasí baru me ampiren Akaiá barafá orono van muno sen Aporosi siyaimpin monó afá aváeyan mano véin ákona uantáden Akaiá barafá ma vain eyo iyampon kayo ano véin kama ino siren mana vompon uvamádan mamaren oren mino. O váken maen Tiyarafenui avábápó ma Yisasintá mumunan iyain kéká kama ayairí iyaren mino.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Máan tiyáken maen Yutan kéká bá ákonaen bayafó asive asive iyáken banasi aúbaná monó dóki fintena vayafó tian amá iyáken Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantan Yisasi van ne sen mino.
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.