Atos 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Máan turen mai oyampáké Pori Atensí baru me ampiren Koriní barufá oren mino.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 Koriní barurá oriven mai rákena mana Yutan banta Ákuiran ne sin má ofóken mino. Béi maen Pontasí bara fákena vanta váken ída ayá damú orikhan be aná Prisiran ne sin nanin má Itarí bara me ampiren erikharen mino. Para va ino, Yutan kéká ma Romú barufin baré ein Sisa Kraudiasi ano minó do siantan orera iyákan mai finté erikhá íkan Pori vékan onano van oren mino.
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 Oren o onákan kao au fóké davaráe namun uvaran ábasu vákan Pori yere mai yoran afová ukharen be ábasu vá o váken mai yanasinta uvariyaren mino.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Máan tiyáken ena ena Sabati yamú Yutan kayoi monó átaru namun oriven maen Yisasini kama vaya iniren mumunan ino van Yutan kayo vá Kiriki kayo vá ákonaen tútúpiyaren mino.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Máan tiyaré íkan Sairasin nú Timotin nú ma Masedoniá bara fáké eravíkan maen Pori fura sen monó bayafin o aní uven Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin ban mino sen Yutan kéká tiamen mino.
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Máa sen tian miyákan maen Yutan kéká ano véin namuroí iyaimpin mai avúava san Pori vetí ankan aníen bei auí daná kákena kayó do fupá tian karúdiyáken temí, “Tare ráké ena anan bantá kayofin mi monó baya mo siamenté umpo siretí ankan ma o aiyoranonai mai siretin nina yana ifo mai uman ída séi varanté uno.”
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Máa siren mai monó átaru namun me ampiren ena anan banta ano ma Tiyarafenurá mumunan iyain banta Titius Yastusin amá ádé baré íkan mai namun oren mino.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 O vákan monó átaru namuntá ma ánoní ukhein Karispusin ne sin banta vá bei kéká bá ano Bafantá mumunan íkan Koriní baru ráké kokhon nanin banta vá ano mai vaya iníden mumunan uren monó non peren mino.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Máan tiyákan mana inuran Bafan mano Porin auu vaéden tiamemí, “Ída vá perano. Mai ma siyaona vaya ída vá pákiyákeya kasae vá banasi siameno.
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 Para vara seyo, ma varufin tenti vanasi kokhon bain pasé téi en má túpá ukhékun éin ída uman aminten mino.”
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Máa sirákan Pori mai varurá eitini viyontá báken Tiyarafenui vaya siamiyan afova amiyaren mino.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Máan tiyá íkan Karion ne sin banta ma Akaiá barafá kamanini uvin maen manáa Yutan kéká ano manafin o átaru uven Porin namuroí uantáden do aviren kópin mo khaen mino.
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Mo khauren máa semí, “Ma vanta ano setisi man baya ma yurafurin avúavái vanasi aní iyáken afova amiyan mi enará ukhein avúavápó Tiyarafenurá monosí iyan mino.”
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Máa síkan Pori vei vaya seno van iyain má Kario ano máa sen Yutan kayo siamemí, “Yutan kayo oe, sireti ma onesin ma sító aau fi kákan aau fi ma mantaré inain banta ma avire khópin me kaesí maéi siretíi vaya inenté uno.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 Máan tukhen mifo siretíi vaya ma inéku mae siretíi man baya vá aví bá baya va san mi inaeona séi mai yanasinta ída yaimonté umpo sireti yantasá mai vaya funtarano.”
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 Máa siren betí ankan kó baru fintena yo sianten mino.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Máan turákan banasi ano Yutan kayoi monó átaru namuntá ma anoní ukhein banta Sostenesin kó baru rákena fákaren ankamiyákan maen Kario oman kaumpan en mino.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Máan turan Pori manáa yamú Koriní barurá baren mairá monó afá aváeyan me susu siantáden Siriá barafá orono van aravíkan Ákuira ná Pirisiran ná ábasu ano véin bákuren oriyaren Senkriá barurá orun báken ínaimpá sipi varen orinten pefá Tiyarafenu vá tian damuádáká einíen ánon do khaen mino.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Máan turen mai ráke sipi varen Efesasí barurá oriven Prisiran nú Akuiran nú ábasu mairá me afa uren Yutan kayoi monó átaru namun oriven betí ankan má bayaíen mino.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Bayaí urákan betin má manáa ayáká bano van inain Pori ifá en mino.
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Ifá uren orinton iyáken betí ankan máa sen tiamemí, “Tiyarafenu ma anunu intí ovaráne erenté uno,” siren sipifin kumamen Efesasí me ampiren oren mino.
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Mai sipi ano ma Sisariá barurá mo khuádan maen mai ráké Pori Yerusaremí barufá ódiven mun mumunan nanin banta oniyáken bayan mino siren mai oyampáké Antiokí barufá evaránen araven mino.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Mánáa yamú ma Antiokí barurá orun baren maen mai ráké mai varu me ampiren Karesiá bara vá Frikhiá bara vápin eúkiyan Yisasintá ma mumunan iyain nanin banta aya iyan ákona uanten mino.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Máan tiyákan Areksandriá baru fáké Aporosin ne sin mana Yutan banta ano Tiyarafenui vompon pintena vaya moéken afova mantein bákan Efesasí barurá eren mino.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Eren mifo Aporosi maen Bafani aa afová ukhen pasen moéken amusin iyáken Yisasin pákena vanasi siamiyáken Yonini monó non peran manan afová ukharen mino.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Máan tukhen monó átaru namun oriven ída feranton ákonaen baya siyaré íkan Prisiran nú Akuiran nú ábasu ano veni vaya iniren béin do aviren békan amá moren Tiyarafenui aa fákena manáa aya íkan moékentá afová en mino.|alt="Paul’s 3rd journey" src="Pauljr3.pdf" size="col" ref="Aposeri 18:26"
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 Máan turen Efesasí baru me ampiren Akaiá barafá orono van muno sen Aporosi siyaimpin monó afá aváeyan mano véin ákona uantáden Akaiá barafá ma vain eyo iyampon kayo ano véin kama ino siren mana vompon uvamádan mamaren oren mino. O váken maen Tiyarafenui avábápó ma Yisasintá mumunan iyain kéká kama ayairí iyaren mino.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Máan tiyáken maen Yutan kéká bá ákonaen bayafó asive asive iyáken banasi aúbaná monó dóki fintena vayafó tian amá iyáken Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantan Yisasi van ne sen mino.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.