Atos 18

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Máan turen mai oyampáké Pori Atensí baru me ampiren Koriní barufá oren mino.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Koriní barurá oriven mai rákena mana Yutan banta Ákuiran ne sin má ofóken mino. Béi maen Pontasí bara fákena vanta váken ída ayá damú orikhan be aná Prisiran ne sin nanin má Itarí bara me ampiren erikharen mino. Para va ino, Yutan kéká ma Romú barufin baré ein Sisa Kraudiasi ano minó do siantan orera iyákan mai finté erikhá íkan Pori vékan onano van oren mino.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Oren o onákan kao au fóké davaráe namun uvaran ábasu vákan Pori yere mai yoran afová ukharen be ábasu vá o váken mai yanasinta uvariyaren mino.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Máan tiyáken ena ena Sabati yamú Yutan kayoi monó átaru namun oriven maen Yisasini kama vaya iniren mumunan ino van Yutan kayo vá Kiriki kayo vá ákonaen tútúpiyaren mino.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Máan tiyaré íkan Sairasin nú Timotin nú ma Masedoniá bara fáké eravíkan maen Pori fura sen monó bayafin o aní uven Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin ban mino sen Yutan kéká tiamen mino.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Máa sen tian miyákan maen Yutan kéká ano véin namuroí iyaimpin mai avúava san Pori vetí ankan aníen bei auí daná kákena kayó do fupá tian karúdiyáken temí, “Tare ráké ena anan bantá kayofin mi monó baya mo siamenté umpo siretí ankan ma o aiyoranonai mai siretin nina yana ifo mai uman ída séi varanté uno.”
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Máa siren mai monó átaru namun me ampiren ena anan banta ano ma Tiyarafenurá mumunan iyain banta Titius Yastusin amá ádé baré íkan mai namun oren mino.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 O vákan monó átaru namuntá ma ánoní ukhein Karispusin ne sin banta vá bei kéká bá ano Bafantá mumunan íkan Koriní baru ráké kokhon nanin banta vá ano mai vaya iníden mumunan uren monó non peren mino.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Máan tiyákan mana inuran Bafan mano Porin auu vaéden tiamemí, “Ída vá perano. Mai ma siyaona vaya ída vá pákiyákeya kasae vá banasi siameno.
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Para vara seyo, ma varufin tenti vanasi kokhon bain pasé téi en má túpá ukhékun éin ída uman aminten mino.”
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Máa sirákan Pori mai varurá eitini viyontá báken Tiyarafenui vaya siamiyan afova amiyaren mino.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Máan tiyá íkan Karion ne sin banta ma Akaiá barafá kamanini uvin maen manáa Yutan kéká ano manafin o átaru uven Porin namuroí uantáden do aviren kópin mo khaen mino.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Mo khauren máa semí, “Ma vanta ano setisi man baya ma yurafurin avúavái vanasi aní iyáken afova amiyan mi enará ukhein avúavápó Tiyarafenurá monosí iyan mino.”
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Máa síkan Pori vei vaya seno van iyain má Kario ano máa sen Yutan kayo siamemí, “Yutan kayo oe, sireti ma onesin ma sító aau fi kákan aau fi ma mantaré inain banta ma avire khópin me kaesí maéi siretíi vaya inenté uno.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Máan tukhen mifo siretíi vaya ma inéku mae siretíi man baya vá aví bá baya va san mi inaeona séi mai yanasinta ída yaimonté umpo sireti yantasá mai vaya funtarano.”
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Máa siren betí ankan kó baru fintena yo sianten mino.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Máan turákan banasi ano Yutan kayoi monó átaru namuntá ma anoní ukhein banta Sostenesin kó baru rákena fákaren ankamiyákan maen Kario oman kaumpan en mino.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Máan turan Pori manáa yamú Koriní barurá baren mairá monó afá aváeyan me susu siantáden Siriá barafá orono van aravíkan Ákuira ná Pirisiran ná ábasu ano véin bákuren oriyaren Senkriá barurá orun báken ínaimpá sipi varen orinten pefá Tiyarafenu vá tian damuádáká einíen ánon do khaen mino.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Máan turen mai ráke sipi varen Efesasí barurá oriven Prisiran nú Akuiran nú ábasu mairá me afa uren Yutan kayoi monó átaru namun oriven betí ankan má bayaíen mino.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Bayaí urákan betin má manáa ayáká bano van inain Pori ifá en mino.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Ifá uren orinton iyáken betí ankan máa sen tiamemí, “Tiyarafenu ma anunu intí ovaráne erenté uno,” siren sipifin kumamen Efesasí me ampiren oren mino.
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Mai sipi ano ma Sisariá barurá mo khuádan maen mai ráké Pori Yerusaremí barufá ódiven mun mumunan nanin banta oniyáken bayan mino siren mai oyampáké Antiokí barufá evaránen araven mino.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Mánáa yamú ma Antiokí barurá orun baren maen mai ráké mai varu me ampiren Karesiá bara vá Frikhiá bara vápin eúkiyan Yisasintá ma mumunan iyain nanin banta aya iyan ákona uanten mino.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Máan tiyákan Areksandriá baru fáké Aporosin ne sin mana Yutan banta ano Tiyarafenui vompon pintena vaya moéken afova mantein bákan Efesasí barurá eren mino.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Eren mifo Aporosi maen Bafani aa afová ukhen pasen moéken amusin iyáken Yisasin pákena vanasi siamiyáken Yonini monó non peran manan afová ukharen mino.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Máan tukhen monó átaru namun oriven ída feranton ákonaen baya siyaré íkan Prisiran nú Akuiran nú ábasu ano veni vaya iniren béin do aviren békan amá moren Tiyarafenui aa fákena manáa aya íkan moékentá afová en mino.|alt="Paul’s 3rd journey" src="Pauljr3.pdf" size="col" ref="Aposeri 18:26"
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Máan turen Efesasí baru me ampiren Akaiá barafá orono van muno sen Aporosi siyaimpin monó afá aváeyan mano véin ákona uantáden Akaiá barafá ma vain eyo iyampon kayo ano véin kama ino siren mana vompon uvamádan mamaren oren mino. O váken maen Tiyarafenui avábápó ma Yisasintá mumunan iyain kéká kama ayairí iyaren mino.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Máan tiyáken maen Yutan kéká bá ákonaen bayafó asive asive iyáken banasi aúbaná monó dóki fintena vayafó tian amá iyáken Tiyarafenu ano ma aní ukhein bantan Yisasi van ne sen mino.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.