Atos 17
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI
1 Porin nú Sairasin nú ma Amfiporisí baru vá Aporoniá baru vápin ma onóben maen Tesaroniká barurá oríkan mai varurá mana Yutan kayoi monó átaru namun baren mino.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Bákan Pori ve avúavá baren monó átaru namumpin ódiven kanú manaú Sabati yamú Tiyarafenui vompon dóki fintena vaya vanasi vá tiren iniyaren mino.
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 Máan tiyáken maen Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma uman baren púaren ma furin pinté orun mantanten ne ma vompon dóki ano sikhá ein mai Yisasi ino. Béin mi Tiyarafenu ano aní ukhein bantan báká beni vayan tian dákó iyá uno sen beni ana vaya siamen mino.
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Máa síkan iniren manáa Yutan kéká bá kokhon ná Kiriki kéká ma Tiyarafenu van periyain kayo vá inká manáa ánon nanin kayo vá ano Pori ma siamein baya van mumunan iyáken békan ánain dakhafen mino.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Máan tiyaimpin manáa Yutan kayo ano ará uman daantáden Porin nú Sairasin nú arintin purino van átaru varurá ma aau vanta kéká ma vain má kokhon nanin banta vá iyanuádaren mai kayo arapiníen mino. Máan tíkan Yasonin ne sin banta amá ona mo varákuren Porin nú Sairasin nú o aviré banasi vaintá merano van mo yosen mino.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Dosíkan míkanan ída vaimpin bádiyáken Yasonin má manáa mumunan afá aváeyan má do yarifen baru ánon banta kayo avorá mo khaúden oovaren temí, “Ma vanta kayo anon minó akhempá nóken aau maman dákó iyain bákan taréa ma varufin e van mino.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Máan tiyan mi Yasoni anon betin avían be amápin kain báken mai kéká ano Sisani vaya yurafúden ena Yisasin ne sin banta van kin ban mino sen banasi siamiyaren mino.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Máa síkan mai varu fintena nanin banta vá ánon banta kayo vá ano ma mai vaya iniren amino iyáken kokhon ineine en mino.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Mai vaya iníden ánon banta kayo ano síkan Yasonin má mai ma fáken erein kéká bá ano kó miyaní uran betin ampiantan oren mino.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 O vákan ma inuraní iyain má monó afá aváeyan mano Porin nú Sairasin nú tiantan Beriá barufá onóben Yutan kayoi monó átaru namun ma vaípá oren mino.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Beriá barurá ma vain Yutan kayo ano Tesaronaiká barurá ma vain Yutan kayoi avúavá esantakhen pasen Porin nú Sairasin nú ano ma siamein baya kayo iníden amusin iyáken Tiyarafenui vompon dóki fintena ena ena yamú dankáden maen daíden mai ma siyain baya furá tiyan nafino van oniyaren mino.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Ódaren Yutan kéká pintena kokhon ná nanin banta vá manáa aví ma vain Kiriki nanin kayo vá kokhon Kiriki vanta vá ano mumunan en mino.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Mumunan iyákan Pori ano Tiyarafenui vaya ma Beriá barurá banasi siamiyain baya Tesaronaiká baru ráke Yutan kayo ano iníden oren mai varurá o vanasi iyanuádaren arápiní íkan betin máden intanen asuse en mino.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Máan tiyaimpin monó afá aváeyan mano Porin tiantan un non akhempá aravuvíkan Sairasin nú Timotin nú Beriá barurá para varen mino.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Manáa mumunan banta kayo ano Porin aviren morun Atení barurá afa uren orun baránen édiyákan Sairasin nú Timotin nusá tiamesin ainen téi varunará erino sen Pori mai vanta kayo siamen mino.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Pori ma Atensí barurá Sairasin nú Timotin nú ave ukhen ma onákan maen kampun ayarafenu kayoi aman manon minó akhempá bákan ódaren ará namuen mino.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Máan tukhan Pori ano Yutan kékái monó átaru namumpin oriven Yutan kayo vá ena anan nanin banta vá ano ma Tiyarafenu van péden bentá monó tiyain kéká bá mai vaya sian puntariyan inká ena ena yamú átaru varurá oriven mairá ma o átaru ein nanin banta vá baya siyan iyaren mino.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Máan tiyákan manáa Epikuriani vá Sitoiki vái ineine ma yakhafiyain afova vanta kayo ano Porin má ákonaen baya fóké asive asive iyákan manáa ano semí, “Ma ma vaya uvaren noin banta ano nái yaná bayá teno vara fino.” Máa sen ina íkan manáa ano siyáken, “Ena varu fáke ayarafenu kayoi vayan tiyanten mino.” Para va ino Pori ano Yisasini kama vaya vá púkaren ma evaránen orun mantakheí pákena vaya kayon tian dákó uan amiyan mino.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Máa siren béin do aviren kó inin kayo van ma Ariopakhusi e siyain kéká baintá mo khaúden inaemí, “Éi ma auyen baya ma vanasifin tian dákó uan amiyaona kaná beni ana sian amá esirá inétifante rafuno.
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Éi ma siyaona vaya ma inétifékun maen auyen avúavákái siyan ná mai van mi éi mai vaya ana sian amá esí inétifano van muno.”
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Atensí nanin banta vá ena fáke kéká ma mai varufin e vain kayo vá ano ída mana yorarí inton ena ena yamú auyen baya vá ineine vá ma yákó iyain mai vaya kayo ana siren daídiyan iniyaren mino.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Máan tiyan maen Areopakusí kéká aúbaná Pori orun mantaven máa semí, “Atensí banta kayo oe, séi onékuya siretí ankan ákona e ara ara avúavá póké monosí iya ono.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Para vara seyo, séi ma eúkiyá tireti ma monosí uantiyaona yanasinta ma avóbé é oniyaré maé mana íkun uan amin onámaná ma kará nará urantá ma onékun maen Ída Afová Ukhé Tiferuna Ayarafenu ina ino seya vompon uvantaré enái mai ma ída afová ukhe ma monosí uantiyá eona mai saréa siretin tian amá uan amenté uno.Ída Afová Ukhein Ayarafenui arata ino.|alt="the altar to an unknown god" src="cn01998B.TIF" size="col" ref="Apo 17.23"
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 “Ma vara vá mai aúpin ma vain danasinta ma uvantein Tiyarafenu mai inaru vá bara vaí Bafan mi váken ída varará banta ano ma uvantein monó namun kayofin báé iyan mino.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Máan tukhen béi ída mana yana san o afasí ukhantí teti varará banta ano véin ayaó tifantéuno. Para vara seyo, veyantái minó danasinta vá aunan má banasi amé iyan mino.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Ma varafin banasi víkakhen bano van béi mana vanta finté uaren ara ara nanin banta yákó uádaren betin ma avían kain nain damú bá baru vá puntáden aní urú en mino.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Tiyarafenu ma mai avúavasí ein mai vanasi ano véin nan dosen oriyan o oman dákó ino siren máanten mifo véi ída setin me ampiren nentá ban mino.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Para vara seyo, véin mái manafin báké baré aruvé iyá tifékun mai van mi siretí ankani afova vanta kayo ano sikharé ikái vetin anavasin mi setí ankan bá tiféuno.
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 Máan tukhái Tiyarafenu anavasin ma vá tiferuna ano ída vá Tiyarafenu van kori siriva onámaná an dakhen ne será barará banta ano ma ayan póké uvaman kain danáká inin onan kaó tifano.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Pefá banasi ano mai avúava sinta ída afová ukhen bariyan maen Tiyarafenu ano ifá uantiyaren mifo saréa minó akhempá ma vain nanin banta ano ará baerano van béi ákonaen baya siamiyan mino.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Para vara seyo, véi ma maná damú puntákein avuávápó bara yaimino van ma aní uran baré ein banta mai minó nanin banta ano ódaren pura ino sino van mai vanta ano ma fúkaréin purin pinte véin orun avían mantakhen mino.”
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Máa siran purin nanin banta ma orun mantan baya ma sian dákó iyain nan manáa kéká ano inian kaumpan uren kakhirun ariyan mifo manáa ano semí, “Éi mai vaya evaráne sesí inétifano van muno.”
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Máa siran kó inin banta kéká Pori me ampiren oren mino.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Pori ma siamein bayará manáa nanin banta ano véin dakhafen mumunan en mino. Mai ma mumunan ein kékápin mana Ariopakhusi fintena vanta Dionisiasin má inká ena Damarisin ne sin nanin má manáa nanin banta vái varen mino.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.