Atos 17
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Porin nú Sairasin nú ma Amfiporisí baru vá Aporoniá baru vápin ma onóben maen Tesaroniká barurá oríkan mai varurá mana Yutan kayoi monó átaru namun baren mino.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Bákan Pori ve avúavá baren monó átaru namumpin ódiven kanú manaú Sabati yamú Tiyarafenui vompon dóki fintena vaya vanasi vá tiren iniyaren mino.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Máan tiyáken maen Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma uman baren púaren ma furin pinté orun mantanten ne ma vompon dóki ano sikhá ein mai Yisasi ino. Béin mi Tiyarafenu ano aní ukhein bantan báká beni vayan tian dákó iyá uno sen beni ana vaya siamen mino.
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Máa síkan iniren manáa Yutan kéká bá kokhon ná Kiriki kéká ma Tiyarafenu van periyain kayo vá inká manáa ánon nanin kayo vá ano Pori ma siamein baya van mumunan iyáken békan ánain dakhafen mino.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Máan tiyaimpin manáa Yutan kayo ano ará uman daantáden Porin nú Sairasin nú arintin purino van átaru varurá ma aau vanta kéká ma vain má kokhon nanin banta vá iyanuádaren mai kayo arapiníen mino. Máan tíkan Yasonin ne sin banta amá ona mo varákuren Porin nú Sairasin nú o aviré banasi vaintá merano van mo yosen mino.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Dosíkan míkanan ída vaimpin bádiyáken Yasonin má manáa mumunan afá aváeyan má do yarifen baru ánon banta kayo avorá mo khaúden oovaren temí, “Ma vanta kayo anon minó akhempá nóken aau maman dákó iyain bákan taréa ma varufin e van mino.
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Máan tiyan mi Yasoni anon betin avían be amápin kain báken mai kéká ano Sisani vaya yurafúden ena Yisasin ne sin banta van kin ban mino sen banasi siamiyaren mino.”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Máa síkan mai varu fintena nanin banta vá ánon banta kayo vá ano ma mai vaya iniren amino iyáken kokhon ineine en mino.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Mai vaya iníden ánon banta kayo ano síkan Yasonin má mai ma fáken erein kéká bá ano kó miyaní uran betin ampiantan oren mino.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 O vákan ma inuraní iyain má monó afá aváeyan mano Porin nú Sairasin nú tiantan Beriá barufá onóben Yutan kayoi monó átaru namun ma vaípá oren mino.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Beriá barurá ma vain Yutan kayo ano Tesaronaiká barurá ma vain Yutan kayoi avúavá esantakhen pasen Porin nú Sairasin nú ano ma siamein baya kayo iníden amusin iyáken Tiyarafenui vompon dóki fintena ena ena yamú dankáden maen daíden mai ma siyain baya furá tiyan nafino van oniyaren mino.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Ódaren Yutan kéká pintena kokhon ná nanin banta vá manáa aví ma vain Kiriki nanin kayo vá kokhon Kiriki vanta vá ano mumunan en mino.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Mumunan iyákan Pori ano Tiyarafenui vaya ma Beriá barurá banasi siamiyain baya Tesaronaiká baru ráke Yutan kayo ano iníden oren mai varurá o vanasi iyanuádaren arápiní íkan betin máden intanen asuse en mino.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Máan tiyaimpin monó afá aváeyan mano Porin tiantan un non akhempá aravuvíkan Sairasin nú Timotin nú Beriá barurá para varen mino.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Manáa mumunan banta kayo ano Porin aviren morun Atení barurá afa uren orun baránen édiyákan Sairasin nú Timotin nusá tiamesin ainen téi varunará erino sen Pori mai vanta kayo siamen mino.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Pori ma Atensí barurá Sairasin nú Timotin nú ave ukhen ma onákan maen kampun ayarafenu kayoi aman manon minó akhempá bákan ódaren ará namuen mino.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Máan tukhan Pori ano Yutan kékái monó átaru namumpin oriven Yutan kayo vá ena anan nanin banta vá ano ma Tiyarafenu van péden bentá monó tiyain kéká bá mai vaya sian puntariyan inká ena ena yamú átaru varurá oriven mairá ma o átaru ein nanin banta vá baya siyan iyaren mino.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Máan tiyákan manáa Epikuriani vá Sitoiki vái ineine ma yakhafiyain afova vanta kayo ano Porin má ákonaen baya fóké asive asive iyákan manáa ano semí, “Ma ma vaya uvaren noin banta ano nái yaná bayá teno vara fino.” Máa sen ina íkan manáa ano siyáken, “Ena varu fáke ayarafenu kayoi vayan tiyanten mino.” Para va ino Pori ano Yisasini kama vaya vá púkaren ma evaránen orun mantakheí pákena vaya kayon tian dákó uan amiyan mino.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Máa siren béin do aviren kó inin kayo van ma Ariopakhusi e siyain kéká baintá mo khaúden inaemí, “Éi ma auyen baya ma vanasifin tian dákó uan amiyaona kaná beni ana sian amá esirá inétifante rafuno.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Éi ma siyaona vaya ma inétifékun maen auyen avúavákái siyan ná mai van mi éi mai vaya ana sian amá esí inétifano van muno.”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Atensí nanin banta vá ena fáke kéká ma mai varufin e vain kayo vá ano ída mana yorarí inton ena ena yamú auyen baya vá ineine vá ma yákó iyain mai vaya kayo ana siren daídiyan iniyaren mino.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Máan tiyan maen Areopakusí kéká aúbaná Pori orun mantaven máa semí, “Atensí banta kayo oe, séi onékuya siretí ankan ákona e ara ara avúavá póké monosí iya ono.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Para vara seyo, séi ma eúkiyá tireti ma monosí uantiyaona yanasinta ma avóbé é oniyaré maé mana íkun uan amin onámaná ma kará nará urantá ma onékun maen Ída Afová Ukhé Tiferuna Ayarafenu ina ino seya vompon uvantaré enái mai ma ída afová ukhe ma monosí uantiyá eona mai saréa siretin tian amá uan amenté uno.Ída Afová Ukhein Ayarafenui arata ino.|alt="the altar to an unknown god" src="cn01998B.TIF" size="col" ref="Apo 17.23"
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 “Ma vara vá mai aúpin ma vain danasinta ma uvantein Tiyarafenu mai inaru vá bara vaí Bafan mi váken ída varará banta ano ma uvantein monó namun kayofin báé iyan mino.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Máan tukhen béi ída mana yana san o afasí ukhantí teti varará banta ano véin ayaó tifantéuno. Para vara seyo, veyantái minó danasinta vá aunan má banasi amé iyan mino.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Ma varafin banasi víkakhen bano van béi mana vanta finté uaren ara ara nanin banta yákó uádaren betin ma avían kain nain damú bá baru vá puntáden aní urú en mino.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Tiyarafenu ma mai avúavasí ein mai vanasi ano véin nan dosen oriyan o oman dákó ino siren máanten mifo véi ída setin me ampiren nentá ban mino.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Para vara seyo, véin mái manafin báké baré aruvé iyá tifékun mai van mi siretí ankani afova vanta kayo ano sikharé ikái vetin anavasin mi setí ankan bá tiféuno.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Máan tukhái Tiyarafenu anavasin ma vá tiferuna ano ída vá Tiyarafenu van kori siriva onámaná an dakhen ne será barará banta ano ma ayan póké uvaman kain danáká inin onan kaó tifano.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Pefá banasi ano mai avúava sinta ída afová ukhen bariyan maen Tiyarafenu ano ifá uantiyaren mifo saréa minó akhempá ma vain nanin banta ano ará baerano van béi ákonaen baya siamiyan mino.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Para vara seyo, véi ma maná damú puntákein avuávápó bara yaimino van ma aní uran baré ein banta mai minó nanin banta ano ódaren pura ino sino van mai vanta ano ma fúkaréin purin pinte véin orun avían mantakhen mino.”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Máa siran purin nanin banta ma orun mantan baya ma sian dákó iyain nan manáa kéká ano inian kaumpan uren kakhirun ariyan mifo manáa ano semí, “Éi mai vaya evaráne sesí inétifano van muno.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Máa siran kó inin banta kéká Pori me ampiren oren mino.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pori ma siamein bayará manáa nanin banta ano véin dakhafen mumunan en mino. Mai ma mumunan ein kékápin mana Ariopakhusi fintena vanta Dionisiasin má inká ena Damarisin ne sin nanin má manáa nanin banta vái varen mino.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.