Atos 17
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Porin nú Sairasin nú ma Amfiporisí baru vá Aporoniá baru vápin ma onóben maen Tesaroniká barurá oríkan mai varurá mana Yutan kayoi monó átaru namun baren mino.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Bákan Pori ve avúavá baren monó átaru namumpin ódiven kanú manaú Sabati yamú Tiyarafenui vompon dóki fintena vaya vanasi vá tiren iniyaren mino.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Máan tiyáken maen Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma uman baren púaren ma furin pinté orun mantanten ne ma vompon dóki ano sikhá ein mai Yisasi ino. Béin mi Tiyarafenu ano aní ukhein bantan báká beni vayan tian dákó iyá uno sen beni ana vaya siamen mino.
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Máa síkan iniren manáa Yutan kéká bá kokhon ná Kiriki kéká ma Tiyarafenu van periyain kayo vá inká manáa ánon nanin kayo vá ano Pori ma siamein baya van mumunan iyáken békan ánain dakhafen mino.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Máan tiyaimpin manáa Yutan kayo ano ará uman daantáden Porin nú Sairasin nú arintin purino van átaru varurá ma aau vanta kéká ma vain má kokhon nanin banta vá iyanuádaren mai kayo arapiníen mino. Máan tíkan Yasonin ne sin banta amá ona mo varákuren Porin nú Sairasin nú o aviré banasi vaintá merano van mo yosen mino.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 Dosíkan míkanan ída vaimpin bádiyáken Yasonin má manáa mumunan afá aváeyan má do yarifen baru ánon banta kayo avorá mo khaúden oovaren temí, “Ma vanta kayo anon minó akhempá nóken aau maman dákó iyain bákan taréa ma varufin e van mino.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Máan tiyan mi Yasoni anon betin avían be amápin kain báken mai kéká ano Sisani vaya yurafúden ena Yisasin ne sin banta van kin ban mino sen banasi siamiyaren mino.”
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Máa síkan mai varu fintena nanin banta vá ánon banta kayo vá ano ma mai vaya iniren amino iyáken kokhon ineine en mino.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Mai vaya iníden ánon banta kayo ano síkan Yasonin má mai ma fáken erein kéká bá ano kó miyaní uran betin ampiantan oren mino.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 O vákan ma inuraní iyain má monó afá aváeyan mano Porin nú Sairasin nú tiantan Beriá barufá onóben Yutan kayoi monó átaru namun ma vaípá oren mino.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Beriá barurá ma vain Yutan kayo ano Tesaronaiká barurá ma vain Yutan kayoi avúavá esantakhen pasen Porin nú Sairasin nú ano ma siamein baya kayo iníden amusin iyáken Tiyarafenui vompon dóki fintena ena ena yamú dankáden maen daíden mai ma siyain baya furá tiyan nafino van oniyaren mino.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Ódaren Yutan kéká pintena kokhon ná nanin banta vá manáa aví ma vain Kiriki nanin kayo vá kokhon Kiriki vanta vá ano mumunan en mino.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Mumunan iyákan Pori ano Tiyarafenui vaya ma Beriá barurá banasi siamiyain baya Tesaronaiká baru ráke Yutan kayo ano iníden oren mai varurá o vanasi iyanuádaren arápiní íkan betin máden intanen asuse en mino.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Máan tiyaimpin monó afá aváeyan mano Porin tiantan un non akhempá aravuvíkan Sairasin nú Timotin nú Beriá barurá para varen mino.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Manáa mumunan banta kayo ano Porin aviren morun Atení barurá afa uren orun baránen édiyákan Sairasin nú Timotin nusá tiamesin ainen téi varunará erino sen Pori mai vanta kayo siamen mino.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Pori ma Atensí barurá Sairasin nú Timotin nú ave ukhen ma onákan maen kampun ayarafenu kayoi aman manon minó akhempá bákan ódaren ará namuen mino.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Máan tukhan Pori ano Yutan kékái monó átaru namumpin oriven Yutan kayo vá ena anan nanin banta vá ano ma Tiyarafenu van péden bentá monó tiyain kéká bá mai vaya sian puntariyan inká ena ena yamú átaru varurá oriven mairá ma o átaru ein nanin banta vá baya siyan iyaren mino.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Máan tiyákan manáa Epikuriani vá Sitoiki vái ineine ma yakhafiyain afova vanta kayo ano Porin má ákonaen baya fóké asive asive iyákan manáa ano semí, “Ma ma vaya uvaren noin banta ano nái yaná bayá teno vara fino.” Máa sen ina íkan manáa ano siyáken, “Ena varu fáke ayarafenu kayoi vayan tiyanten mino.” Para va ino Pori ano Yisasini kama vaya vá púkaren ma evaránen orun mantakheí pákena vaya kayon tian dákó uan amiyan mino.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Máa siren béin do aviren kó inin kayo van ma Ariopakhusi e siyain kéká baintá mo khaúden inaemí, “Éi ma auyen baya ma vanasifin tian dákó uan amiyaona kaná beni ana sian amá esirá inétifante rafuno.
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Éi ma siyaona vaya ma inétifékun maen auyen avúavákái siyan ná mai van mi éi mai vaya ana sian amá esí inétifano van muno.”
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Atensí nanin banta vá ena fáke kéká ma mai varufin e vain kayo vá ano ída mana yorarí inton ena ena yamú auyen baya vá ineine vá ma yákó iyain mai vaya kayo ana siren daídiyan iniyaren mino.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Máan tiyan maen Areopakusí kéká aúbaná Pori orun mantaven máa semí, “Atensí banta kayo oe, séi onékuya siretí ankan ákona e ara ara avúavá póké monosí iya ono.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Para vara seyo, séi ma eúkiyá tireti ma monosí uantiyaona yanasinta ma avóbé é oniyaré maé mana íkun uan amin onámaná ma kará nará urantá ma onékun maen Ída Afová Ukhé Tiferuna Ayarafenu ina ino seya vompon uvantaré enái mai ma ída afová ukhe ma monosí uantiyá eona mai saréa siretin tian amá uan amenté uno.Ída Afová Ukhein Ayarafenui arata ino.|alt="the altar to an unknown god" src="cn01998B.TIF" size="col" ref="Apo 17.23"
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 “Ma vara vá mai aúpin ma vain danasinta ma uvantein Tiyarafenu mai inaru vá bara vaí Bafan mi váken ída varará banta ano ma uvantein monó namun kayofin báé iyan mino.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Máan tukhen béi ída mana yana san o afasí ukhantí teti varará banta ano véin ayaó tifantéuno. Para vara seyo, veyantái minó danasinta vá aunan má banasi amé iyan mino.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Ma varafin banasi víkakhen bano van béi mana vanta finté uaren ara ara nanin banta yákó uádaren betin ma avían kain nain damú bá baru vá puntáden aní urú en mino.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Tiyarafenu ma mai avúavasí ein mai vanasi ano véin nan dosen oriyan o oman dákó ino siren máanten mifo véi ída setin me ampiren nentá ban mino.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Para vara seyo, véin mái manafin báké baré aruvé iyá tifékun mai van mi siretí ankani afova vanta kayo ano sikharé ikái vetin anavasin mi setí ankan bá tiféuno.
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 Máan tukhái Tiyarafenu anavasin ma vá tiferuna ano ída vá Tiyarafenu van kori siriva onámaná an dakhen ne será barará banta ano ma ayan póké uvaman kain danáká inin onan kaó tifano.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Pefá banasi ano mai avúava sinta ída afová ukhen bariyan maen Tiyarafenu ano ifá uantiyaren mifo saréa minó akhempá ma vain nanin banta ano ará baerano van béi ákonaen baya siamiyan mino.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Para vara seyo, véi ma maná damú puntákein avuávápó bara yaimino van ma aní uran baré ein banta mai minó nanin banta ano ódaren pura ino sino van mai vanta ano ma fúkaréin purin pinte véin orun avían mantakhen mino.”
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Máa siran purin nanin banta ma orun mantan baya ma sian dákó iyain nan manáa kéká ano inian kaumpan uren kakhirun ariyan mifo manáa ano semí, “Éi mai vaya evaráne sesí inétifano van muno.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Máa siran kó inin banta kéká Pori me ampiren oren mino.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Pori ma siamein bayará manáa nanin banta ano véin dakhafen mumunan en mino. Mai ma mumunan ein kékápin mana Ariopakhusi fintena vanta Dionisiasin má inká ena Damarisin ne sin nanin má manáa nanin banta vái varen mino.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.