Atos 16

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pori ano Debé barurá onóben mai ráké Ristará barufin oríkan maifin mana mumunan banta Timotin ne sin be anóe Yutan nanin báken mumunan iyain maen be afóe Kiriki vantan baren mino.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Ristaráké bá Aikoniamú baru rákena vá monó afá aváeyan mano véin kákantá amo siyan mino.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Porini anunu ano Timotin aviré orono siren béin au khaen mino. Para vara seyo, mai akhempá ma vain Yutan kayo ano afovaí ukhan ben afóe Kiriki vantan bain bákan mino.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Máan turen Pori mai kéká bá minó barurá oriven mai ma Yisasini mumunan nanin bantai ánon banta kayo vá aposeri kayo vá ano ma Yerusaremí ma sian ákona ein baya e siamen oriyáken temí, “Ma vaya inire vá dakhafono.”
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Máa sen ákona uantan baya mumunan nanin banta siamiyan mai kéká ano mo ákona iyan maen ena ena mumunan nanin banta e asotú iyan mo kokhoníen mino.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Kantá Aunan mano vetin nan ída vá Esiá barafá mo monó baya siameno siren airo ananí uantiyaimpin Pori má bei kéká bá ano Kaesiá bara vá Firikhiá baravái minó akhempá orera uven monó baya siamen mino.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Oriyaren Misiá bara akhempá ma onóben Bitiniá barafá orono van íkan maen Yisasini Aunan mano ída vá orono sen mino.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Máa siyaimpin Misiá bara esanten Troasí barafá araven mino.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Mai inuran Porin auu vaédan Masedoniá bara fáké mana vanta ano mantakhen Porin ákonaen ariyan temí, “Ma ufá ekháde Masedoniá erive vá tiya ono.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Porin ma auu vaédan ma ódará maé mai varafá mo vanasi siamino van mi setin tariyan mino siré Masedoniá barafá orono van útaé tiféuno.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Máa siré Troasíké mana sipifin kumamé un nompin Samotresí barafá puntádé onóbé ená damú Neaporisí barurá o uné tiféuno.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Mai varu me ampiré maé pefá ma Romu ano Masedoniai varafin kákan baru vaimpin ma mo varuí ma ukhá ein Firipaí barurá manáa yamú o varé tiféuno.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 O varé Sabati yamú mai kákan baru me ampé aravuaré mana non akhempá timúkó tifano van oriyá onékun anasi kéká átaru ukháí mai nanin kayo vá o khumamé monó baya siamé tiféuno.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Mai nanin kayo fintena mana Taiatairá baru rákena nanin Ridian ne sin báken béi nararé davaráe kayo kain bákan miyaní iyain ban maen béi Tiyarafenurá monó tiyain baréin Bafan mano ven aú ona yiran Pori ma kama vaya sein mai vaya máa inen mino.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Iniren Ridian má bei kéká bá ma monó non péden maen temí, “Ten nan ma Bafantá mumunan iyan mino ma se siretí ankan iniyante mae ereya sen timápin o vano,” sen tetin ínanen taren mino.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Maná damú amúkin barurá orono van oriyaré é tifékun mana miyan ída van doran arinta namu aunan mano véin pákakhan ínaimpá ma erin nain danáká sakhanampa vaya siran maen beni yafisin kayo ano kákan miyan bariyain baré íká béin má o fóké uno.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Pori ma setin má oriyan maen mai arinta ano sínain dakhafen eriyáken oovararen temí, “Ma vanta kayo maen Dan Bain Tiyarafenui yoran banta kékái váken para van aunan baran aa ma orikhein bayan tiamiyan mino.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Mai arinta ano ena ena máa sen oriyan baré íkan maná damú Pori iníkan aí pefe iyaimpin béi yo vaéaren mai aunan tianten temí, “Yisasi Karaisin avíká éi mai arinta me ampire orono,” síkan esé ana mai aunan mano mai arinta me ampiren oren mino.Porin nú Sairasin nú ma karavusifin bain mino.|alt="Paul and Silas in prison" src="cn01988b.tif" size="col" ref="Apo 16.18"
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Orivin mai arintai yafisin kayo ano onákan betí ankan ma moní bariyaré ein ída aaí iyaimpin mai kayo ano Porin nú Sairasin nú pákaren do yarifen átaru varurá ayafa vanta kayo avorá mo khaen mino.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Békanan darifen baya ma yaimin banta kéká avorá mo khaúden máa sen tiamemí, “Ma Yutan bantá kan mi váken ma varufin uman maman dákó en asuse iyan mino.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Békanan manoi Romui varafá ma are ukhein avúavá maman dákó uren banasi afova amiyan mino.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Máa síkan banasi o átaru uven Porin nú Sairasin nú ákonaen asen aufin baya siyaimpin baya yaimin banta kayo ano síkan békani auí daná do vararó uan karúdaren dafiyó ankamen mino.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Békanan ma yafiyó namu ankamirí uren maen aviren mo karavusifin karúdaren karavusi namuntá ma yafisin banta van ákona e vá békantá dafiseno sen tiamen mino.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Máa síkan mai vaya iniren mai namuntá ma yafisin banta ano vékan aviren mai namumpin ma aúbaná bain karafarampin mun kaúden daa khaeádan békan arantantá kaúden damen mino.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Máan turan báken inuran aúbaná Porin nú Sairasi nú ano Tiyarafenurá amúkiyáken í diyan ena karavusi kéká ano iniyaren mino.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Iniyaré íkan anú deiníen kákantá bara kaya iyain má mai mái namádan kayo kaya iyain má manádá ona yiven orera íkan minó karavusi ayan arantantákena seni anan útufen oreraen mino.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Máan tiyain má mai namuntá ma yafíká ein piripo vanta ano orun mantaven onákan ona yiven orera ukhan inka karavusi kéká karan oren mino siren bei vaenati orun danú aren beyantá beyan arono van en mino.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Arono van íkan Pori avádóden oovararen temí, “Minó ano ída kharan orera ukhé tifé umpo ída vá eyantá arono.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Máa síkan mai firipo vanta ano oon ure ereno sen oovariyan tavaen Porin nú Sairasin nú ma vain karafarampin ódiven akhokho ano avinantan diyaimpin békan baintá un baren aron kanan daféden matimen mino.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Máan turen békanan aviren barufá morun kaúden inaemí, “Kákan bantá kan noe, inte avúavasá urékun ná Tiyarafenu ano evaránen tiviranten nafino.”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Máa síkan békan mano véin evaránen tiamemí, “Bafan Yisasintá ma mumunan esin maen mi éi má ei kéká bá evaránen aviranten mino.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Máa siren Bafani vaya mai vanta vá be amápin ma varé ein kéká bá tiamen mino.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Mai inuran mai áaurá anan mai firipo vanta ano Porin nú Sairasin nú aviren namon mo sesé uantádan béin má bei kéká bá monó non péanten mino.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Máan turan mai firipo vanta ano Porin nú Sairasin nú aviren be amápin mo khaúden kákan dunan táden amin niyákan béi má minó bei kéká bá ma Tiyarafenurá mumunan ein nan béin aúpin amusin bíken mino.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Máan turen bákan kakhen ákurasí iyain má baya yaimin banta kayo ano vetíi firipo kéká tiantan mai ma karavusi namuntá ma yafíká ein banta mo siamemí, “Maí kan banta karavusi finte útúantesin orino.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Máa síkan mai firipo vanta ano Porin tiamemí, “Baya ma yaimin kéká ano siré kanan karavusi fintena vá utúantano sen mifo vá tirékan ará kusin masá orono.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Máa síkan Pori mai firipo kéká máa sen tiamemí, “Berasan Romúke vantan bákun ída kamaen kó tiren ana afováin banasi avorá dafiyó tinkáden karavusifin kaí baréékun aúpáké ma sisintano van iyain mai ída kama ukhen mifo mo sesin mai vanta kayo eriven e sivían kaintisá aravono.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Máa sen tiamíkan mai firipo kéká ano Porini vaya varen mo vaya yaimin banta kéká tiamíkan iníden Porin nú Sairasin nú Romú bantá kan baré íkan mai van akhokho van en mino.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Akhokho van uren baya yaimin banta kayo ano karavusi namumpin oriven mo sirun noe siren Porin nú Sairasin nú do aviren barufá morun kaúden mai varu me ampiren orino van míkanan tianten mino.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Karavusi namun ma me ampiren Ridian amápin oren mo monó afá aváeyan ákona uantan baya siamíden békan mai varu me ampiren oren mino.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.