Atos 16
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Pori ano Debé barurá onóben mai ráké Ristará barufin oríkan maifin mana mumunan banta Timotin ne sin be anóe Yutan nanin báken mumunan iyain maen be afóe Kiriki vantan baren mino.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ristaráké bá Aikoniamú baru rákena vá monó afá aváeyan mano véin kákantá amo siyan mino.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Porini anunu ano Timotin aviré orono siren béin au khaen mino. Para vara seyo, mai akhempá ma vain Yutan kayo ano afovaí ukhan ben afóe Kiriki vantan bain bákan mino.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Máan turen Pori mai kéká bá minó barurá oriven mai ma Yisasini mumunan nanin bantai ánon banta kayo vá aposeri kayo vá ano ma Yerusaremí ma sian ákona ein baya e siamen oriyáken temí, “Ma vaya inire vá dakhafono.”
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Máa sen ákona uantan baya mumunan nanin banta siamiyan mai kéká ano mo ákona iyan maen ena ena mumunan nanin banta e asotú iyan mo kokhoníen mino.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Kantá Aunan mano vetin nan ída vá Esiá barafá mo monó baya siameno siren airo ananí uantiyaimpin Pori má bei kéká bá ano Kaesiá bara vá Firikhiá baravái minó akhempá orera uven monó baya siamen mino.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Oriyaren Misiá bara akhempá ma onóben Bitiniá barafá orono van íkan maen Yisasini Aunan mano ída vá orono sen mino.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Máa siyaimpin Misiá bara esanten Troasí barafá araven mino.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Mai inuran Porin auu vaédan Masedoniá bara fáké mana vanta ano mantakhen Porin ákonaen ariyan temí, “Ma ufá ekháde Masedoniá erive vá tiya ono.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Porin ma auu vaédan ma ódará maé mai varafá mo vanasi siamino van mi setin tariyan mino siré Masedoniá barafá orono van útaé tiféuno.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Máa siré Troasíké mana sipifin kumamé un nompin Samotresí barafá puntádé onóbé ená damú Neaporisí barurá o uné tiféuno.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Mai varu me ampiré maé pefá ma Romu ano Masedoniai varafin kákan baru vaimpin ma mo varuí ma ukhá ein Firipaí barurá manáa yamú o varé tiféuno.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 O varé Sabati yamú mai kákan baru me ampé aravuaré mana non akhempá timúkó tifano van oriyá onékun anasi kéká átaru ukháí mai nanin kayo vá o khumamé monó baya siamé tiféuno.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Mai nanin kayo fintena mana Taiatairá baru rákena nanin Ridian ne sin báken béi nararé davaráe kayo kain bákan miyaní iyain ban maen béi Tiyarafenurá monó tiyain baréin Bafan mano ven aú ona yiran Pori ma kama vaya sein mai vaya máa inen mino.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Iniren Ridian má bei kéká bá ma monó non péden maen temí, “Ten nan ma Bafantá mumunan iyan mino ma se siretí ankan iniyante mae ereya sen timápin o vano,” sen tetin ínanen taren mino.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Maná damú amúkin barurá orono van oriyaré é tifékun mana miyan ída van doran arinta namu aunan mano véin pákakhan ínaimpá ma erin nain danáká sakhanampa vaya siran maen beni yafisin kayo ano kákan miyan bariyain baré íká béin má o fóké uno.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Pori ma setin má oriyan maen mai arinta ano sínain dakhafen eriyáken oovararen temí, “Ma vanta kayo maen Dan Bain Tiyarafenui yoran banta kékái váken para van aunan baran aa ma orikhein bayan tiamiyan mino.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Mai arinta ano ena ena máa sen oriyan baré íkan maná damú Pori iníkan aí pefe iyaimpin béi yo vaéaren mai aunan tianten temí, “Yisasi Karaisin avíká éi mai arinta me ampire orono,” síkan esé ana mai aunan mano mai arinta me ampiren oren mino.Porin nú Sairasin nú ma karavusifin bain mino.|alt="Paul and Silas in prison" src="cn01988b.tif" size="col" ref="Apo 16.18"
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Orivin mai arintai yafisin kayo ano onákan betí ankan ma moní bariyaré ein ída aaí iyaimpin mai kayo ano Porin nú Sairasin nú pákaren do yarifen átaru varurá ayafa vanta kayo avorá mo khaen mino.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Békanan darifen baya ma yaimin banta kéká avorá mo khaúden máa sen tiamemí, “Ma Yutan bantá kan mi váken ma varufin uman maman dákó en asuse iyan mino.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Békanan manoi Romui varafá ma are ukhein avúavá maman dákó uren banasi afova amiyan mino.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Máa síkan banasi o átaru uven Porin nú Sairasin nú ákonaen asen aufin baya siyaimpin baya yaimin banta kayo ano síkan békani auí daná do vararó uan karúdaren dafiyó ankamen mino.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Békanan ma yafiyó namu ankamirí uren maen aviren mo karavusifin karúdaren karavusi namuntá ma yafisin banta van ákona e vá békantá dafiseno sen tiamen mino.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Máa síkan mai vaya iniren mai namuntá ma yafisin banta ano vékan aviren mai namumpin ma aúbaná bain karafarampin mun kaúden daa khaeádan békan arantantá kaúden damen mino.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Máan turan báken inuran aúbaná Porin nú Sairasi nú ano Tiyarafenurá amúkiyáken í diyan ena karavusi kéká ano iniyaren mino.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Iniyaré íkan anú deiníen kákantá bara kaya iyain má mai mái namádan kayo kaya iyain má manádá ona yiven orera íkan minó karavusi ayan arantantákena seni anan útufen oreraen mino.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Máan tiyain má mai namuntá ma yafíká ein piripo vanta ano orun mantaven onákan ona yiven orera ukhan inka karavusi kéká karan oren mino siren bei vaenati orun danú aren beyantá beyan arono van en mino.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Arono van íkan Pori avádóden oovararen temí, “Minó ano ída kharan orera ukhé tifé umpo ída vá eyantá arono.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Máa síkan mai firipo vanta ano oon ure ereno sen oovariyan tavaen Porin nú Sairasin nú ma vain karafarampin ódiven akhokho ano avinantan diyaimpin békan baintá un baren aron kanan daféden matimen mino.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Máan turen békanan aviren barufá morun kaúden inaemí, “Kákan bantá kan noe, inte avúavasá urékun ná Tiyarafenu ano evaránen tiviranten nafino.”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Máa síkan békan mano véin evaránen tiamemí, “Bafan Yisasintá ma mumunan esin maen mi éi má ei kéká bá evaránen aviranten mino.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Máa siren Bafani vaya mai vanta vá be amápin ma varé ein kéká bá tiamen mino.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Mai inuran mai áaurá anan mai firipo vanta ano Porin nú Sairasin nú aviren namon mo sesé uantádan béin má bei kéká bá monó non péanten mino.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Máan turan mai firipo vanta ano Porin nú Sairasin nú aviren be amápin mo khaúden kákan dunan táden amin niyákan béi má minó bei kéká bá ma Tiyarafenurá mumunan ein nan béin aúpin amusin bíken mino.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Máan turen bákan kakhen ákurasí iyain má baya yaimin banta kayo ano vetíi firipo kéká tiantan mai ma karavusi namuntá ma yafíká ein banta mo siamemí, “Maí kan banta karavusi finte útúantesin orino.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Máa síkan mai firipo vanta ano Porin tiamemí, “Baya ma yaimin kéká ano siré kanan karavusi fintena vá utúantano sen mifo vá tirékan ará kusin masá orono.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Máa síkan Pori mai firipo kéká máa sen tiamemí, “Berasan Romúke vantan bákun ída kamaen kó tiren ana afováin banasi avorá dafiyó tinkáden karavusifin kaí baréékun aúpáké ma sisintano van iyain mai ída kama ukhen mifo mo sesin mai vanta kayo eriven e sivían kaintisá aravono.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Máa sen tiamíkan mai firipo kéká ano Porini vaya varen mo vaya yaimin banta kéká tiamíkan iníden Porin nú Sairasin nú Romú bantá kan baré íkan mai van akhokho van en mino.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Akhokho van uren baya yaimin banta kayo ano karavusi namumpin oriven mo sirun noe siren Porin nú Sairasin nú do aviren barufá morun kaúden mai varu me ampiren orino van míkanan tianten mino.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Karavusi namun ma me ampiren Ridian amápin oren mo monó afá aváeyan ákona uantan baya siamíden békan mai varu me ampiren oren mino.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.