Atos 16

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pori ano Debé barurá onóben mai ráké Ristará barufin oríkan maifin mana mumunan banta Timotin ne sin be anóe Yutan nanin báken mumunan iyain maen be afóe Kiriki vantan baren mino.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ristaráké bá Aikoniamú baru rákena vá monó afá aváeyan mano véin kákantá amo siyan mino.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Porini anunu ano Timotin aviré orono siren béin au khaen mino. Para vara seyo, mai akhempá ma vain Yutan kayo ano afovaí ukhan ben afóe Kiriki vantan bain bákan mino.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Máan turen Pori mai kéká bá minó barurá oriven mai ma Yisasini mumunan nanin bantai ánon banta kayo vá aposeri kayo vá ano ma Yerusaremí ma sian ákona ein baya e siamen oriyáken temí, “Ma vaya inire vá dakhafono.”
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Máa sen ákona uantan baya mumunan nanin banta siamiyan mai kéká ano mo ákona iyan maen ena ena mumunan nanin banta e asotú iyan mo kokhoníen mino.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Kantá Aunan mano vetin nan ída vá Esiá barafá mo monó baya siameno siren airo ananí uantiyaimpin Pori má bei kéká bá ano Kaesiá bara vá Firikhiá baravái minó akhempá orera uven monó baya siamen mino.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Oriyaren Misiá bara akhempá ma onóben Bitiniá barafá orono van íkan maen Yisasini Aunan mano ída vá orono sen mino.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Máa siyaimpin Misiá bara esanten Troasí barafá araven mino.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Mai inuran Porin auu vaédan Masedoniá bara fáké mana vanta ano mantakhen Porin ákonaen ariyan temí, “Ma ufá ekháde Masedoniá erive vá tiya ono.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Porin ma auu vaédan ma ódará maé mai varafá mo vanasi siamino van mi setin tariyan mino siré Masedoniá barafá orono van útaé tiféuno.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Máa siré Troasíké mana sipifin kumamé un nompin Samotresí barafá puntádé onóbé ená damú Neaporisí barurá o uné tiféuno.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Mai varu me ampiré maé pefá ma Romu ano Masedoniai varafin kákan baru vaimpin ma mo varuí ma ukhá ein Firipaí barurá manáa yamú o varé tiféuno.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 O varé Sabati yamú mai kákan baru me ampé aravuaré mana non akhempá timúkó tifano van oriyá onékun anasi kéká átaru ukháí mai nanin kayo vá o khumamé monó baya siamé tiféuno.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Mai nanin kayo fintena mana Taiatairá baru rákena nanin Ridian ne sin báken béi nararé davaráe kayo kain bákan miyaní iyain ban maen béi Tiyarafenurá monó tiyain baréin Bafan mano ven aú ona yiran Pori ma kama vaya sein mai vaya máa inen mino.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Iniren Ridian má bei kéká bá ma monó non péden maen temí, “Ten nan ma Bafantá mumunan iyan mino ma se siretí ankan iniyante mae ereya sen timápin o vano,” sen tetin ínanen taren mino.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Maná damú amúkin barurá orono van oriyaré é tifékun mana miyan ída van doran arinta namu aunan mano véin pákakhan ínaimpá ma erin nain danáká sakhanampa vaya siran maen beni yafisin kayo ano kákan miyan bariyain baré íká béin má o fóké uno.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Pori ma setin má oriyan maen mai arinta ano sínain dakhafen eriyáken oovararen temí, “Ma vanta kayo maen Dan Bain Tiyarafenui yoran banta kékái váken para van aunan baran aa ma orikhein bayan tiamiyan mino.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Mai arinta ano ena ena máa sen oriyan baré íkan maná damú Pori iníkan aí pefe iyaimpin béi yo vaéaren mai aunan tianten temí, “Yisasi Karaisin avíká éi mai arinta me ampire orono,” síkan esé ana mai aunan mano mai arinta me ampiren oren mino.Porin nú Sairasin nú ma karavusifin bain mino.|alt="Paul and Silas in prison" src="cn01988b.tif" size="col" ref="Apo 16.18"
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Orivin mai arintai yafisin kayo ano onákan betí ankan ma moní bariyaré ein ída aaí iyaimpin mai kayo ano Porin nú Sairasin nú pákaren do yarifen átaru varurá ayafa vanta kayo avorá mo khaen mino.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Békanan darifen baya ma yaimin banta kéká avorá mo khaúden máa sen tiamemí, “Ma Yutan bantá kan mi váken ma varufin uman maman dákó en asuse iyan mino.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Békanan manoi Romui varafá ma are ukhein avúavá maman dákó uren banasi afova amiyan mino.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Máa síkan banasi o átaru uven Porin nú Sairasin nú ákonaen asen aufin baya siyaimpin baya yaimin banta kayo ano síkan békani auí daná do vararó uan karúdaren dafiyó ankamen mino.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Békanan ma yafiyó namu ankamirí uren maen aviren mo karavusifin karúdaren karavusi namuntá ma yafisin banta van ákona e vá békantá dafiseno sen tiamen mino.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Máa síkan mai vaya iniren mai namuntá ma yafisin banta ano vékan aviren mai namumpin ma aúbaná bain karafarampin mun kaúden daa khaeádan békan arantantá kaúden damen mino.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Máan turan báken inuran aúbaná Porin nú Sairasi nú ano Tiyarafenurá amúkiyáken í diyan ena karavusi kéká ano iniyaren mino.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Iniyaré íkan anú deiníen kákantá bara kaya iyain má mai mái namádan kayo kaya iyain má manádá ona yiven orera íkan minó karavusi ayan arantantákena seni anan útufen oreraen mino.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Máan tiyain má mai namuntá ma yafíká ein piripo vanta ano orun mantaven onákan ona yiven orera ukhan inka karavusi kéká karan oren mino siren bei vaenati orun danú aren beyantá beyan arono van en mino.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Arono van íkan Pori avádóden oovararen temí, “Minó ano ída kharan orera ukhé tifé umpo ída vá eyantá arono.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Máa síkan mai firipo vanta ano oon ure ereno sen oovariyan tavaen Porin nú Sairasin nú ma vain karafarampin ódiven akhokho ano avinantan diyaimpin békan baintá un baren aron kanan daféden matimen mino.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Máan turen békanan aviren barufá morun kaúden inaemí, “Kákan bantá kan noe, inte avúavasá urékun ná Tiyarafenu ano evaránen tiviranten nafino.”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Máa síkan békan mano véin evaránen tiamemí, “Bafan Yisasintá ma mumunan esin maen mi éi má ei kéká bá evaránen aviranten mino.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Máa siren Bafani vaya mai vanta vá be amápin ma varé ein kéká bá tiamen mino.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Mai inuran mai áaurá anan mai firipo vanta ano Porin nú Sairasin nú aviren namon mo sesé uantádan béin má bei kéká bá monó non péanten mino.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Máan turan mai firipo vanta ano Porin nú Sairasin nú aviren be amápin mo khaúden kákan dunan táden amin niyákan béi má minó bei kéká bá ma Tiyarafenurá mumunan ein nan béin aúpin amusin bíken mino.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Máan turen bákan kakhen ákurasí iyain má baya yaimin banta kayo ano vetíi firipo kéká tiantan mai ma karavusi namuntá ma yafíká ein banta mo siamemí, “Maí kan banta karavusi finte útúantesin orino.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Máa síkan mai firipo vanta ano Porin tiamemí, “Baya ma yaimin kéká ano siré kanan karavusi fintena vá utúantano sen mifo vá tirékan ará kusin masá orono.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Máa síkan Pori mai firipo kéká máa sen tiamemí, “Berasan Romúke vantan bákun ída kamaen kó tiren ana afováin banasi avorá dafiyó tinkáden karavusifin kaí baréékun aúpáké ma sisintano van iyain mai ída kama ukhen mifo mo sesin mai vanta kayo eriven e sivían kaintisá aravono.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Máa sen tiamíkan mai firipo kéká ano Porini vaya varen mo vaya yaimin banta kéká tiamíkan iníden Porin nú Sairasin nú Romú bantá kan baré íkan mai van akhokho van en mino.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Akhokho van uren baya yaimin banta kayo ano karavusi namumpin oriven mo sirun noe siren Porin nú Sairasin nú do aviren barufá morun kaúden mai varu me ampiren orino van míkanan tianten mino.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Karavusi namun ma me ampiren Ridian amápin oren mo monó afá aváeyan ákona uantan baya siamíden békan mai varu me ampiren oren mino.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.