Atos 15

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yudiá kena manáa vanta kayo ano Antiokí araven morun monó nanin banta kayo araíen afova amiyan temí, “Tiretí ankan ma Mosesini avúavá ída yakhafe siretí au ma ída kavesin maen Tiyarafenu ano ída kanaíen tiretí ankan evaránen aviranten mino.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Máan ma siyain baya van Pori nú Banabasi nú mai vanta kéká bá asiven mino. Máan tiyan monó nanin banta ano vaya sian damuaren Porin nú Banabasin nú bá inká ena mumunan banta kayo vá aní uren Yerusaremí ma vain aposeri kayo vá inká monó doran banta kayo vá mai vaya mo funtarano van Yerusaremí tiantan oren mino.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Monó nanin banta kayo ano vetí ankan tiantan oriyáken Fonisiá bara vá Sameriá bara vá aúbanapin ma vain kéká afova amiyáken temí, “Tiyarafenu ano ena anan nanin banta kayo ará baéden aviren mino,” síkan maí kan barufin ma mumunan nanin banta vain mano mai vaya iniren amusin en mino.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Betí ankan Yerusaremí onóbíkan mumunan nanin banta kéká bá baya varen orin banta kayo vá monó doran banta kayo vá ano amusin uren Porin nú Banabasin nú aviren mo khain Tiyarafenu ano ma vékanan ayantá ma varein danasinta vetí ankan tiamen mino.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Máa síkan Farasisi kéká pintena manáa mumunan banta kayo ano orun mantaven temí, “Ena anan banta kayo ano ma setí ankampin ma e ferano van inti vá betin au kare Mosesini man baya siamesin ná mai ánain dakhafino.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Máa síkan baya varen orin banta kayo vá monó doran banta kayo vá ano mai vaya funtarano van átaru en mino.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Átaru uven betí ankan kokhon ná baya sirákan Pita e mantaven betí ankan tiamemí, “Tifá tiváeyan noe, siretí ankan afová ukha ono fefái Tiyarafenu ano siretimpin doran daíden téin aní iyáken ena anan nanin banta kayo ano vá kama vaya sen too fentena iniren ná mumunan ino sikhen mino.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Tiyarafenu ano minó nanin banta kayoi ará afová uren kana van mino siyáken Kantá Aunan tetí ankan ma simeiníen betí ankan amiyan mino.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Béi ída setí ankan ena avúavasíen betí ankan ena avúavasíen iyan mino. Betí ankan béintá mumunan íkan mai mumunan manon betin aní íkan mi véin avorá maman avusese iyan mino.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Máan tukhen mifo fará tinafu siráo fi seti safu mai ída kanaí é bararen uman kayo mamariyá monó nanin banta amempin kuviyáké Tiyarafenun akhenóka uan oniya rafono.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Bafan Yisasin ano ma sarisari ukhein nará mumunan ékun ná mai vanta kayo ma evaránen avireiníen ná Tiyarafenu ano setí ankan má evaránen tivirano.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Pita máa sirákan mai ma átaru ukhen baré ein banta kayo ano ída mana vaya sinton Banabasin nú Porin núi vaya átaren amiren inikhan Tiyarafenu ano ma vékan pinté uaren ma enará ukhein ákona vá aní danasinta vá ma ena anan nanin banta aúbaná ma mantaré ein nan tiamen mino.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Békanan baya sian kíparan Yemisi máa semí, “Tifá tiváeyan noe, senti vaya vá ineno.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Tiyarafenu ano ena anan bantafin oriven betí ankan avían bei kékasí ono van iyákan pefái Saimoni ano setí ankan tisimikhen mino.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Sakhanampa vanta kayo ano ma uvamádan baré ein bompon má dere ano manaí ukhen mino. Mai vompon mano máan mi sikhen mino.
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Ínaimpáké téi ovaráne erivé
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 manáa vanta ma me á inain kéká anon Bafan nan dosintin
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Pefa suron mi ma yanasinta ma afokáin nain baya sikhan afová ukharen mino.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 “Máan tukhen mifo séi ma iniyarúna setí ankan ída vá ena anan banta kayo ano ma ará baéden Tiyarafenu vaípá oriyain uman ameno.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Erí tetí ankan mana vompon uvamádékun betí ankan baípá orintí betí tiamiyáké ída vá kampun ayarafenuntá ma íkun uran dunan barano seno. Mai avúavasí ma uran dunan mano Tiyarafenu avorá painí ukhen mino será inká betí ankan nan ída vá ena nanin banta kayo vá banasiíin avúavá barano será inka ída vá banta kayo ano ma amempin anan damuren ariyain tafúna kayo ne vá nare ma fara vain tafúna kayo ída vá nano sé tian amé tifano.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Para vara seyo, fefá ma eriyan taréa ma eman kanaí iyain minó barufá ma Yutan kayoi monó átaru namun ma vaimpin Mosesini man baya ena ena Sabati yamú tiamiyan inikhen mino.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Máa siren aposeri kayo vá Yisasini mumunan nanin bantai monó doran banta kayo vá monó nanin banta kayo vá ano vaya sian damuaren betin pinke manáa vanta aní uren tiantantin Porin nú Banabasin nú bá Antiokí orino van en mino. Mana vanta mai Yudasi nan ma Basabasi ne siyain má inká ena vanta Sairasi má ino. Békanan maman monó nanin banta kayoi ánon bantaíen mino.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Békanan ayantá betí ankan bompon uvamá diyáken temí,
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Tetí inékun maen tetin pinté manáa vanta kéká ano seti ída sianterunará tiretí ankampin oriven betíi vaya fóké akhokho amiren tiretíi ineine asuse uantiyan mino.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Máan tiyain nan mi setí ankan mai yaná ma afoká iyain baya iniréi setí ankan tirá manafiní uré moeké tinunu iyaruna sifá tiváe kan Banabasin nú Porin nú bá kankanan tifá tiváen má aní uré tiantékun orino van tetí ankan baya sian damuádé uno.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Békanan ma furin nain nan ída feranton kasaen Bafan Yisasi Karaisin aví tian páman inten mino.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Máan tukhái setí ankan Yudasin nú Sairasin nú tiantékun tiretí ankan baonafá oriven betiyantá mo vaya sian amá inten mino.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Kantá Aunan mano setí ankan má bakái ída siretin kokhon uman amenuna van inikhéi ma vaya sian damuádé umpo vá mai avúavá anáin mana vá dakhafono.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Kampun ayarafenun kayo ma íkun uantanton ma aruran nain tafúna siretí ankan ída vá neya inká nare ma fara vain tafúna kayo ída vá neya inká banta kayo ano ma amempin anan damuren arin nain tafúna ída vá neya inká ena nanin banta kayo vá ma vanasíin avúavasá ifá ono. Tiretí ankan ma mai avúava sintará dafisinteya mai kama in nono.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Máa siren monó nanin banta ano mai vanta kayo siantan Antiokí araven monó nanin banta kayo morun iyanuan átaru uren mai vompon amen mino.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Amíkan mai nanin banta ano mai vompon dankáden béti ankan ma ákona uantan kama vaya ma inein nan amusin en mino.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Yudasin nú Sairasin nú sakhanampa vantá kan baren békanan mano monó nanin banta kokhon ná kama vaya kayo fóké tiamiyáken mai avúavá póké betíi ará ákona uanten mino.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Orivíkan Porin nú Banabasin nú Antiokí barurá para váken manáa kokhon kayo vá békanan Bafani vaya siamiyan afova amen mino.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Manáa yamú orivíkan Pori ano Banabasin tiamiyáken, “Bafani vaya ma erasan pefá tiamerúna kayo evaráné minó barufá noké oné eúkiyá maé betí ankan kaná ban nafi afová onté tiféuno.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Máa síkan békanan má Yonin nan ma ena ví Maki ne siyain banta vá Banabasi aviré orono van ten mino.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Máan tíkan Pori siyáken, “Mai vanta ano fefá Pamfiriá barafá erasan má oren doran nain nan ifá ukharé ein erasan má ída orinten mino.”
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Máa siren mai van békanan kákan asivirí uren békan enádá bá ída manafin doren mino. Banabasi ano Makin avíaren mana sipifin kádusiven Saiparasí musóká oren mino.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Máan tíkan Pori ano Sairasin avíaren békanan orono van íkan monó nanin banta ano siyáken Bafani avábá ano vá tirékan má bano sen tiamen mino.|alt="Paul’s second journey map" src="Pauljr2.pdf" size="col" ref="Aposeri 15:40"
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Máa sirákan békanan Siriá bara vá Sirisiá barafá bá oriven mai akhempá ma monó nanin banta kayo ma vain ákona uanten mino.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.