Atos 15

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yudiá kena manáa vanta kayo ano Antiokí araven morun monó nanin banta kayo araíen afova amiyan temí, “Tiretí ankan ma Mosesini avúavá ída yakhafe siretí au ma ída kavesin maen Tiyarafenu ano ída kanaíen tiretí ankan evaránen aviranten mino.”
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Máan ma siyain baya van Pori nú Banabasi nú mai vanta kéká bá asiven mino. Máan tiyan monó nanin banta ano vaya sian damuaren Porin nú Banabasin nú bá inká ena mumunan banta kayo vá aní uren Yerusaremí ma vain aposeri kayo vá inká monó doran banta kayo vá mai vaya mo funtarano van Yerusaremí tiantan oren mino.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Monó nanin banta kayo ano vetí ankan tiantan oriyáken Fonisiá bara vá Sameriá bara vá aúbanapin ma vain kéká afova amiyáken temí, “Tiyarafenu ano ena anan nanin banta kayo ará baéden aviren mino,” síkan maí kan barufin ma mumunan nanin banta vain mano mai vaya iniren amusin en mino.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Betí ankan Yerusaremí onóbíkan mumunan nanin banta kéká bá baya varen orin banta kayo vá monó doran banta kayo vá ano amusin uren Porin nú Banabasin nú aviren mo khain Tiyarafenu ano ma vékanan ayantá ma varein danasinta vetí ankan tiamen mino.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Máa síkan Farasisi kéká pintena manáa mumunan banta kayo ano orun mantaven temí, “Ena anan banta kayo ano ma setí ankampin ma e ferano van inti vá betin au kare Mosesini man baya siamesin ná mai ánain dakhafino.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Máa síkan baya varen orin banta kayo vá monó doran banta kayo vá ano mai vaya funtarano van átaru en mino.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Átaru uven betí ankan kokhon ná baya sirákan Pita e mantaven betí ankan tiamemí, “Tifá tiváeyan noe, siretí ankan afová ukha ono fefái Tiyarafenu ano siretimpin doran daíden téin aní iyáken ena anan nanin banta kayo ano vá kama vaya sen too fentena iniren ná mumunan ino sikhen mino.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Tiyarafenu ano minó nanin banta kayoi ará afová uren kana van mino siyáken Kantá Aunan tetí ankan ma simeiníen betí ankan amiyan mino.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Béi ída setí ankan ena avúavasíen betí ankan ena avúavasíen iyan mino. Betí ankan béintá mumunan íkan mai mumunan manon betin aní íkan mi véin avorá maman avusese iyan mino.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Máan tukhen mifo fará tinafu siráo fi seti safu mai ída kanaí é bararen uman kayo mamariyá monó nanin banta amempin kuviyáké Tiyarafenun akhenóka uan oniya rafono.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Bafan Yisasin ano ma sarisari ukhein nará mumunan ékun ná mai vanta kayo ma evaránen avireiníen ná Tiyarafenu ano setí ankan má evaránen tivirano.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Pita máa sirákan mai ma átaru ukhen baré ein banta kayo ano ída mana vaya sinton Banabasin nú Porin núi vaya átaren amiren inikhan Tiyarafenu ano ma vékan pinté uaren ma enará ukhein ákona vá aní danasinta vá ma ena anan nanin banta aúbaná ma mantaré ein nan tiamen mino.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Békanan baya sian kíparan Yemisi máa semí, “Tifá tiváeyan noe, senti vaya vá ineno.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Tiyarafenu ano ena anan bantafin oriven betí ankan avían bei kékasí ono van iyákan pefái Saimoni ano setí ankan tisimikhen mino.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Sakhanampa vanta kayo ano ma uvamádan baré ein bompon má dere ano manaí ukhen mino. Mai vompon mano máan mi sikhen mino.
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Ínaimpáké téi ovaráne erivé
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 manáa vanta ma me á inain kéká anon Bafan nan dosintin
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Pefa suron mi ma yanasinta ma afokáin nain baya sikhan afová ukharen mino.’
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 “Máan tukhen mifo séi ma iniyarúna setí ankan ída vá ena anan banta kayo ano ma ará baéden Tiyarafenu vaípá oriyain uman ameno.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Erí tetí ankan mana vompon uvamádékun betí ankan baípá orintí betí tiamiyáké ída vá kampun ayarafenuntá ma íkun uran dunan barano seno. Mai avúavasí ma uran dunan mano Tiyarafenu avorá painí ukhen mino será inká betí ankan nan ída vá ena nanin banta kayo vá banasiíin avúavá barano será inka ída vá banta kayo ano ma amempin anan damuren ariyain tafúna kayo ne vá nare ma fara vain tafúna kayo ída vá nano sé tian amé tifano.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Para vara seyo, fefá ma eriyan taréa ma eman kanaí iyain minó barufá ma Yutan kayoi monó átaru namun ma vaimpin Mosesini man baya ena ena Sabati yamú tiamiyan inikhen mino.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Máa siren aposeri kayo vá Yisasini mumunan nanin bantai monó doran banta kayo vá monó nanin banta kayo vá ano vaya sian damuaren betin pinke manáa vanta aní uren tiantantin Porin nú Banabasin nú bá Antiokí orino van en mino. Mana vanta mai Yudasi nan ma Basabasi ne siyain má inká ena vanta Sairasi má ino. Békanan maman monó nanin banta kayoi ánon bantaíen mino.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Békanan ayantá betí ankan bompon uvamá diyáken temí,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Tetí inékun maen tetin pinté manáa vanta kéká ano seti ída sianterunará tiretí ankampin oriven betíi vaya fóké akhokho amiren tiretíi ineine asuse uantiyan mino.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Máan tiyain nan mi setí ankan mai yaná ma afoká iyain baya iniréi setí ankan tirá manafiní uré moeké tinunu iyaruna sifá tiváe kan Banabasin nú Porin nú bá kankanan tifá tiváen má aní uré tiantékun orino van tetí ankan baya sian damuádé uno.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Békanan ma furin nain nan ída feranton kasaen Bafan Yisasi Karaisin aví tian páman inten mino.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Máan tukhái setí ankan Yudasin nú Sairasin nú tiantékun tiretí ankan baonafá oriven betiyantá mo vaya sian amá inten mino.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Kantá Aunan mano setí ankan má bakái ída siretin kokhon uman amenuna van inikhéi ma vaya sian damuádé umpo vá mai avúavá anáin mana vá dakhafono.
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Kampun ayarafenun kayo ma íkun uantanton ma aruran nain tafúna siretí ankan ída vá neya inká nare ma fara vain tafúna kayo ída vá neya inká banta kayo ano ma amempin anan damuren arin nain tafúna ída vá neya inká ena nanin banta kayo vá ma vanasíin avúavasá ifá ono. Tiretí ankan ma mai avúava sintará dafisinteya mai kama in nono.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Máa siren monó nanin banta ano mai vanta kayo siantan Antiokí araven monó nanin banta kayo morun iyanuan átaru uren mai vompon amen mino.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Amíkan mai nanin banta ano mai vompon dankáden béti ankan ma ákona uantan kama vaya ma inein nan amusin en mino.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Yudasin nú Sairasin nú sakhanampa vantá kan baren békanan mano monó nanin banta kokhon ná kama vaya kayo fóké tiamiyáken mai avúavá póké betíi ará ákona uanten mino.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 — ausente —
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Orivíkan Porin nú Banabasin nú Antiokí barurá para váken manáa kokhon kayo vá békanan Bafani vaya siamiyan afova amen mino.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Manáa yamú orivíkan Pori ano Banabasin tiamiyáken, “Bafani vaya ma erasan pefá tiamerúna kayo evaráné minó barufá noké oné eúkiyá maé betí ankan kaná ban nafi afová onté tiféuno.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Máa síkan békanan má Yonin nan ma ena ví Maki ne siyain banta vá Banabasi aviré orono van ten mino.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Máan tíkan Pori siyáken, “Mai vanta ano fefá Pamfiriá barafá erasan má oren doran nain nan ifá ukharé ein erasan má ída orinten mino.”
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Máa siren mai van békanan kákan asivirí uren békan enádá bá ída manafin doren mino. Banabasi ano Makin avíaren mana sipifin kádusiven Saiparasí musóká oren mino.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Máan tíkan Pori ano Sairasin avíaren békanan orono van íkan monó nanin banta ano siyáken Bafani avábá ano vá tirékan má bano sen tiamen mino.|alt="Paul’s second journey map" src="Pauljr2.pdf" size="col" ref="Aposeri 15:40"
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Máa sirákan békanan Siriá bara vá Sirisiá barafá bá oriven mai akhempá ma monó nanin banta kayo ma vain ákona uanten mino.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.