Atos 15
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Yudiá kena manáa vanta kayo ano Antiokí araven morun monó nanin banta kayo araíen afova amiyan temí, “Tiretí ankan ma Mosesini avúavá ída yakhafe siretí au ma ída kavesin maen Tiyarafenu ano ída kanaíen tiretí ankan evaránen aviranten mino.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Máan ma siyain baya van Pori nú Banabasi nú mai vanta kéká bá asiven mino. Máan tiyan monó nanin banta ano vaya sian damuaren Porin nú Banabasin nú bá inká ena mumunan banta kayo vá aní uren Yerusaremí ma vain aposeri kayo vá inká monó doran banta kayo vá mai vaya mo funtarano van Yerusaremí tiantan oren mino.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Monó nanin banta kayo ano vetí ankan tiantan oriyáken Fonisiá bara vá Sameriá bara vá aúbanapin ma vain kéká afova amiyáken temí, “Tiyarafenu ano ena anan nanin banta kayo ará baéden aviren mino,” síkan maí kan barufin ma mumunan nanin banta vain mano mai vaya iniren amusin en mino.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Betí ankan Yerusaremí onóbíkan mumunan nanin banta kéká bá baya varen orin banta kayo vá monó doran banta kayo vá ano amusin uren Porin nú Banabasin nú aviren mo khain Tiyarafenu ano ma vékanan ayantá ma varein danasinta vetí ankan tiamen mino.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Máa síkan Farasisi kéká pintena manáa mumunan banta kayo ano orun mantaven temí, “Ena anan banta kayo ano ma setí ankampin ma e ferano van inti vá betin au kare Mosesini man baya siamesin ná mai ánain dakhafino.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Máa síkan baya varen orin banta kayo vá monó doran banta kayo vá ano mai vaya funtarano van átaru en mino.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Átaru uven betí ankan kokhon ná baya sirákan Pita e mantaven betí ankan tiamemí, “Tifá tiváeyan noe, siretí ankan afová ukha ono fefái Tiyarafenu ano siretimpin doran daíden téin aní iyáken ena anan nanin banta kayo ano vá kama vaya sen too fentena iniren ná mumunan ino sikhen mino.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Tiyarafenu ano minó nanin banta kayoi ará afová uren kana van mino siyáken Kantá Aunan tetí ankan ma simeiníen betí ankan amiyan mino.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Béi ída setí ankan ena avúavasíen betí ankan ena avúavasíen iyan mino. Betí ankan béintá mumunan íkan mai mumunan manon betin aní íkan mi véin avorá maman avusese iyan mino.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Máan tukhen mifo fará tinafu siráo fi seti safu mai ída kanaí é bararen uman kayo mamariyá monó nanin banta amempin kuviyáké Tiyarafenun akhenóka uan oniya rafono.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Bafan Yisasin ano ma sarisari ukhein nará mumunan ékun ná mai vanta kayo ma evaránen avireiníen ná Tiyarafenu ano setí ankan má evaránen tivirano.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Pita máa sirákan mai ma átaru ukhen baré ein banta kayo ano ída mana vaya sinton Banabasin nú Porin núi vaya átaren amiren inikhan Tiyarafenu ano ma vékan pinté uaren ma enará ukhein ákona vá aní danasinta vá ma ena anan nanin banta aúbaná ma mantaré ein nan tiamen mino.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Békanan baya sian kíparan Yemisi máa semí, “Tifá tiváeyan noe, senti vaya vá ineno.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Tiyarafenu ano ena anan bantafin oriven betí ankan avían bei kékasí ono van iyákan pefái Saimoni ano setí ankan tisimikhen mino.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Sakhanampa vanta kayo ano ma uvamádan baré ein bompon má dere ano manaí ukhen mino. Mai vompon mano máan mi sikhen mino.
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Ínaimpáké téi ovaráne erivé
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 manáa vanta ma me á inain kéká anon Bafan nan dosintin
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Pefa suron mi ma yanasinta ma afokáin nain baya sikhan afová ukharen mino.’
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Máan tukhen mifo séi ma iniyarúna setí ankan ída vá ena anan banta kayo ano ma ará baéden Tiyarafenu vaípá oriyain uman ameno.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Erí tetí ankan mana vompon uvamádékun betí ankan baípá orintí betí tiamiyáké ída vá kampun ayarafenuntá ma íkun uran dunan barano seno. Mai avúavasí ma uran dunan mano Tiyarafenu avorá painí ukhen mino será inká betí ankan nan ída vá ena nanin banta kayo vá banasiíin avúavá barano será inka ída vá banta kayo ano ma amempin anan damuren ariyain tafúna kayo ne vá nare ma fara vain tafúna kayo ída vá nano sé tian amé tifano.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Para vara seyo, fefá ma eriyan taréa ma eman kanaí iyain minó barufá ma Yutan kayoi monó átaru namun ma vaimpin Mosesini man baya ena ena Sabati yamú tiamiyan inikhen mino.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Máa siren aposeri kayo vá Yisasini mumunan nanin bantai monó doran banta kayo vá monó nanin banta kayo vá ano vaya sian damuaren betin pinke manáa vanta aní uren tiantantin Porin nú Banabasin nú bá Antiokí orino van en mino. Mana vanta mai Yudasi nan ma Basabasi ne siyain má inká ena vanta Sairasi má ino. Békanan maman monó nanin banta kayoi ánon bantaíen mino.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Békanan ayantá betí ankan bompon uvamá diyáken temí,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Tetí inékun maen tetin pinté manáa vanta kéká ano seti ída sianterunará tiretí ankampin oriven betíi vaya fóké akhokho amiren tiretíi ineine asuse uantiyan mino.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Máan tiyain nan mi setí ankan mai yaná ma afoká iyain baya iniréi setí ankan tirá manafiní uré moeké tinunu iyaruna sifá tiváe kan Banabasin nú Porin nú bá kankanan tifá tiváen má aní uré tiantékun orino van tetí ankan baya sian damuádé uno.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Békanan ma furin nain nan ída feranton kasaen Bafan Yisasi Karaisin aví tian páman inten mino.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Máan tukhái setí ankan Yudasin nú Sairasin nú tiantékun tiretí ankan baonafá oriven betiyantá mo vaya sian amá inten mino.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Kantá Aunan mano setí ankan má bakái ída siretin kokhon uman amenuna van inikhéi ma vaya sian damuádé umpo vá mai avúavá anáin mana vá dakhafono.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Kampun ayarafenun kayo ma íkun uantanton ma aruran nain tafúna siretí ankan ída vá neya inká nare ma fara vain tafúna kayo ída vá neya inká banta kayo ano ma amempin anan damuren arin nain tafúna ída vá neya inká ena nanin banta kayo vá ma vanasíin avúavasá ifá ono. Tiretí ankan ma mai avúava sintará dafisinteya mai kama in nono.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Máa siren monó nanin banta ano mai vanta kayo siantan Antiokí araven monó nanin banta kayo morun iyanuan átaru uren mai vompon amen mino.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Amíkan mai nanin banta ano mai vompon dankáden béti ankan ma ákona uantan kama vaya ma inein nan amusin en mino.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Yudasin nú Sairasin nú sakhanampa vantá kan baren békanan mano monó nanin banta kokhon ná kama vaya kayo fóké tiamiyáken mai avúavá póké betíi ará ákona uanten mino.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Orivíkan Porin nú Banabasin nú Antiokí barurá para váken manáa kokhon kayo vá békanan Bafani vaya siamiyan afova amen mino.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Manáa yamú orivíkan Pori ano Banabasin tiamiyáken, “Bafani vaya ma erasan pefá tiamerúna kayo evaráné minó barufá noké oné eúkiyá maé betí ankan kaná ban nafi afová onté tiféuno.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Máa síkan békanan má Yonin nan ma ena ví Maki ne siyain banta vá Banabasi aviré orono van ten mino.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Máan tíkan Pori siyáken, “Mai vanta ano fefá Pamfiriá barafá erasan má oren doran nain nan ifá ukharé ein erasan má ída orinten mino.”
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Máa siren mai van békanan kákan asivirí uren békan enádá bá ída manafin doren mino. Banabasi ano Makin avíaren mana sipifin kádusiven Saiparasí musóká oren mino.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Máan tíkan Pori ano Sairasin avíaren békanan orono van íkan monó nanin banta ano siyáken Bafani avábá ano vá tirékan má bano sen tiamen mino.|alt="Paul’s second journey map" src="Pauljr2.pdf" size="col" ref="Aposeri 15:40"
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Máa sirákan békanan Siriá bara vá Sirisiá barafá bá oriven mai akhempá ma monó nanin banta kayo ma vain ákona uanten mino.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.