Atos 13
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Antiokí monó namumpin manáa sakhanampa vaya sin banta kayo vákan ma inká Tiyarafenui vaya ma afova amin banta kayo van ma ukharé ein mai vetin aví maen Banabasi má Saimonin nan ma sókon banta e sen ariyain má Sairiní baru rákena vanta Rusiusin má inká Kin Erotin má ma avunté iyá ein banta Manaenin má Sorin má ino.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Maná damú monó nanin banta kayo ano yunan auraren amúkiyan Bafantá monó tiyan baréin Kantá Aunan mano vetin máa sen tiamemí, “Tiretí ankan Banabasin nú Sorin nú aníesin ná mai ma varano van arakheruna yorarí ino.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Máa síkan betí ankan dunan auraren amúkuren maen mai ma siamein bantá kan ánontá ayan kaúden avu uantáden tiantan oren mino.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Máan turan Kantá Aunan mano míkanan tiantan Serusiá barurá aravuven mai ráke sipi evaránen Saiparasí musóká oren mino.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Oriyaren ma Saramisí barurá o unavin maen betin ayain bantan Yon Maki orikharen mi Yutan kayoi monó átaru namun kayofin Tiyarafenui vaya siamen mino.|alt="1st Paul’s journey" src="PAULJR1.ai" size="col" ref="Aposeri 13:5"
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Saiparasí musóká békanan o váken ma minó akhempá noren maen Pafosí barurá oriyan o onákan Ba-Yisasin ne sin Yutan kayoi kampun sakhanampa vanta váken béi uvatakhan iyan ara ara aufon iyaren mino.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Mai vanta ano kamanini ánon banta Sekius Paurusin ne sin banta vá bákan maen kama ineine vá afova vá bain banta váken Tiyarafenui vaya ineno van Banabasin nú Sorin nú arákan oren mino.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Oríkan mifo mai ma aufon iyáken uvatakhan iyá ein banta Ba-Yisasin aví ma Kiriki vaya finté Erimasi ne sen ariyain banta ano ma inikharé ein Kamanini ánon banta ano Yisasintá mumunan inain nan békanan namuroí uantiyan beni aa iyarano van en mino.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Inikhan Sori nan ma Pori ne siyain bantafin maen Kantá Aunan mano víkavíkan Erimasin auufen kakháben temí,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Éi Ban Anon akhái váke minó puntákein avúavá namuroí iyan nan éimpin ara ara mákasin má namu yaná bá bíkakhayai Bafani funtákein avúavá maman kampun bayafin kaiya ompo mai avúavá ídá ifá inte fono.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Tiyarafenui aran naná ano saréa éin auu namu uvintiya áau ída onan manáa ayáká banono,” máa siyain má anan títípa ukhein konan ten daná ano Erimasin auurá iyábíkan béi ma ayan noren oriyan aa aníin banta van mo yose me yose en mino.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Máan tiyákan Kamanini ánon banta ano mai yaná ódaren mumunan iyákan Bafan nan ma siyain baya ano véin ará manten mino.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pori má ben ma ayaen doren noré ein kéká bá ano Pafosí baru me ampiren sipi e varen orein mano Pamfiriá barafin bain baru Peká oríkan mairá Yon Maki vetin mo afa uren Yerusaremí evaránen oren mino.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Orivíkan betí ankan Peká me ampiren Pisidiá barafin bain baru Antiokí o varen Sabati yamú Yutan kayoi monó átaru namumpin o kumanen mino.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Kumantan monó átaru namuni ánon banta kayo ano man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vá dankáden manáa vanta siantan Pori má bei mana yoran banta kayo vá mo siamemí, “Tifá tiváeyan noe, siretimpin ma vanasi ákona uantan baya ma vantiya sesin inino.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Máa síkan Pori e mantaven betí ankan ída vaya sino van ayan daní uren temí, “Tiretí Isareri nanin banta vá ena anan nanin banta vá ano ma Tiyarafenu aránaópá oriyaona kayo ano vá ineno.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Isareri kayoi Ayarafenu ano setinti sinafu siráon nan be ina e sen aní ukharen betíi vara ma me ampiren Isipí o vákan maen béi ano vetin maman kokhonasí uran baréin bei kákan ákonará betí ankan Isipíke iyanen eren mino.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Eriyáken foti (40) oranará ma kámá barafá Tiyarafenui vaya átakharé iyan ma véin uman amiyákan maen béi yo yuren betintá kamaen dafisiyaren mino.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Máan tiyáken Tiyarafenu ano Kenaní barafin ma yan manápá ifo afápá kan un kádan anan nanin banta ma varé ein aren taaren betíi vara o maman bei vanasi inaí ino van amen mino.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Mai yanasinta ma yákó iyaré ein mai kamí kamí antareti ifo fifti (450) orana aúpin mino.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Máan tiyain damú anan banasi ano kin nan muno siren inantiyaimpin mi Tiyarafenu ano Benisamenini anan banta finte Kisin anin Sorin aní uran foti (40) oranará kiní ukhen betintá dafíkaren mino.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Dafíkaréin Tiyarafenu ano Sorin doékaren Devitin maman kiní uren béin nan temí, ‘Te súkákéi sinunué Yesin anin Devitin dosiré aní erunan béi anon ten too yaiyen te ma siamenuna yanasinta varanten mino.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Mai vanta anavasin pintéi vanasi ma evaránen aviran banta Yisasin nan Tiyarafenu ano fefá tian damuádan baréin mai vantan Isareri nanin bantafin tiantan eren mino.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Ínaimpáké Yisasi erintéin Yoni ano minó Isareri nanin banta van ará baéde vá monó non barano siyaren mino.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Yoni ma vei yoran kípan akhempá béi semí, ‘Tiretí ankan ten nan iye inó tiya rafono. Téi mai vanta va uno. Ída ifo véi sen toyampá eriyain téi ída kanaí é beni arantan anamuntáke anan útufonté uno.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Máan tukhen mifo sifá tiváeyan ma Abaraamun akhafana vaona vá inká tiretí ena anan nanin banta ano ma Ayarafenu van péde ven aránaó baona kéká ba soe, mai ma evaráné aviranté uno ma sikharé ein baya mai setimpin mi eren mino.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Máan turan maen Yerusaremí nanin banta vá betíi yafisin kéká bá ano Yisasi nan banasi ída evaránen aviran banta ino siren béin ída kamaen oman afová en pasen sakhanampa vanta kayo ano ma ena ena Sabati yamú ma vanasi siamyaré ein baya ánain mi vákuren béin arino sen mino.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Máan tiyáken ben nan purino ma siyaini aau ana yosíkan ída vaimpin Yisasin arintin purino van betí ano Pairotin ákonaen tútúpen inaen mino.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Máan turen mai ma fefá sakhanampa vanta kayo ano ma sikhá ein avúaváká ten minó uman béin amaniná kaúden daa unkamádantáke un mamádan barará eravuvin béin daiyen on aimpin mo masíen mino.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Masí en mifo Tiyarafenu ano evaránen purin pinte véin orun avían manten mino.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Mantaran mai ma véin má Kariri fáké Yerusaremí barurá ma onóbe enóbe iyaré ein kayo ano kokhon damú béin oniyaren taréa mai kéká anon tetisi vanasifin béin nan tian dákó uan amiyan mino.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 “Máan tukhái mai ma Tiyarafenu ano setin tináuyan ma iyáan táká ein kama vayan tiretin tiamiyá tiféuno.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Taréa ma vetin akhafana ma varunafin mi Tiyarafenu ano mai ma sian damuádan baré ein baya kanaí ino van purin pintena Yisasin orun avían mantakhan mi kan dádasí ma en uvantein Í Bompon dókifin uvamádan ban mino. Mai vaya ano siyáken,
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Tiyarafenu ano véin purin pintena orun avían mantein ída fúta inten mino sen mi ma vayan uvamádan baren mino. Tiyarafenu ano siyáken,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Tiyarafenui vompon dókifin ena vaya ano máa sikhen mino,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Deviti ma ma varará báken Tiyarafenui oo yaiyen oriyan baren o fúbíkan be anáuyan má masí uran ben au ano mo fútaen mino.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Máan ten mifo mai ma Tiyarafenu ano furin pinte evaránen avían mantein bantai au ída fútaen mino.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 “Máan tukhein nan mi sifá tiváeyan noe, siretí ankan afovasá ono. Yisasin pinté uaren ma siretíi ume ampiantákein bayan tiamiyá uno.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Mosesini man baya ano ída kanaíen tiretíi ume arúantáden puntákein nanin banta e sen aranten mifo mai vantará ma mumunan inain nanin banta ven pinté uaren mi minó ume arúantáden puntákein nanin banta e sen aranten mino.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Máan tukhen mifo mai ma sakhanampa vanta kayo ano ma siádan baré ein danasinta ano siretí ankampin afoká inafo vá dafían ákona ono.
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 “‘Oyampá baya sin kéka soe,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Máa siren Porin nú Banabasin nú ma vetíi monó átaru namun me ampiren oriyan maen betí ankan tiyáken ena Sabati yamusá mai ma seóna vaya ovaráne me sesirá inétifano sen békanan tiamen mino.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Máa siren mai namun pinté ma orera iyan maen mai ma ará baéden Yutan kayoi monó avúavá ma vákuriyain kayo vá Yutan kayo vá ano Porin nú Banabasin nú bákuren oriyákan betin má e vaya sen oriyan tútúpen temí, “Ayarafenui sarisari aúpin ákona e vá monó teno,” sen betí ankan tiamen mino.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Orikharen ena Sabati yamú ádé anantá mai varu fintena minó nanin banta ano Bafani vaya ineno van e átaru en mino.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Átaru iyaimpin Yutan kayo ano mai ma e átaru ukhein nanin banta ódaren Porin ará namu uantáden béi ma siyain baya van ankayan tiren oyampá baya sen mino.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Oyampá baya siyaimpin Porin nú Banabasin nú betin nan ída feran evaránen tian amá uan amen temí, “Tiretin naren araíé Tiyarafenui vaya sian améku ída maman kákan danasí eya fara van oriyan ban aunan baran nona van ifá enái saréa yo vaéaré ena anan nanin bantafin mi sian dákó iyá uno.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Para vara seyo, Bafan mano ákona vaya máan mi sen tetin tisimikhen mino,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Máa síkan ena anan nanin banta kayo ano mai vaya inin betin arápin kama íkan mai kéká ano Bafani vayará amusin uren ben aví maman daní iyákan mai ma fara van oriyan ban aunan barano van ma Tiyarafenu ano aní ukhein nanin banta ano mumunan en mino.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Máan tiyákan Bafani vaya ano minó akhempá oreraen mino.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Máan tiyan mifo Yutan kayo ano vetíi monó tin avúavá ma yakhafiyan ma aví bain nanin kayo vá mai varu ráke ánon banta kéká bá arápiní uren minó ano araíen Porin nú Banabasin nú aruren mai varu fintena vékanan do sianten mino.Porin nú Banabasin nú arino van ma banasi arápiní ein mino.|alt="the Jews incite people against Paul" src="cn01962B.tif" size="col" ref="Apo 13.50"
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Máan tiyan mai ma sein baya oyan amiyaimpin békanan arantantá ma varé ein kayó do fúpá tiren Antiokí me ampiren Aikoniamú barufá oren mino.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Oríkan eyo iyampon kayo ano amusin iyákan Kantá Aunan mano vetin aúpin bíken mino.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.