Atos 13

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Antiokí monó namumpin manáa sakhanampa vaya sin banta kayo vákan ma inká Tiyarafenui vaya ma afova amin banta kayo van ma ukharé ein mai vetin aví maen Banabasi má Saimonin nan ma sókon banta e sen ariyain má Sairiní baru rákena vanta Rusiusin má inká Kin Erotin má ma avunté iyá ein banta Manaenin má Sorin má ino.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Maná damú monó nanin banta kayo ano yunan auraren amúkiyan Bafantá monó tiyan baréin Kantá Aunan mano vetin máa sen tiamemí, “Tiretí ankan Banabasin nú Sorin nú aníesin ná mai ma varano van arakheruna yorarí ino.”
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Máa síkan betí ankan dunan auraren amúkuren maen mai ma siamein bantá kan ánontá ayan kaúden avu uantáden tiantan oren mino.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Máan turan Kantá Aunan mano míkanan tiantan Serusiá barurá aravuven mai ráke sipi evaránen Saiparasí musóká oren mino.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Oriyaren ma Saramisí barurá o unavin maen betin ayain bantan Yon Maki orikharen mi Yutan kayoi monó átaru namun kayofin Tiyarafenui vaya siamen mino.|alt="1st Paul’s journey" src="PAULJR1.ai" size="col" ref="Aposeri 13:5"
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Saiparasí musóká békanan o váken ma minó akhempá noren maen Pafosí barurá oriyan o onákan Ba-Yisasin ne sin Yutan kayoi kampun sakhanampa vanta váken béi uvatakhan iyan ara ara aufon iyaren mino.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Mai vanta ano kamanini ánon banta Sekius Paurusin ne sin banta vá bákan maen kama ineine vá afova vá bain banta váken Tiyarafenui vaya ineno van Banabasin nú Sorin nú arákan oren mino.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Oríkan mifo mai ma aufon iyáken uvatakhan iyá ein banta Ba-Yisasin aví ma Kiriki vaya finté Erimasi ne sen ariyain banta ano ma inikharé ein Kamanini ánon banta ano Yisasintá mumunan inain nan békanan namuroí uantiyan beni aa iyarano van en mino.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Inikhan Sori nan ma Pori ne siyain bantafin maen Kantá Aunan mano víkavíkan Erimasin auufen kakháben temí,
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 “Éi Ban Anon akhái váke minó puntákein avúavá namuroí iyan nan éimpin ara ara mákasin má namu yaná bá bíkakhayai Bafani funtákein avúavá maman kampun bayafin kaiya ompo mai avúavá ídá ifá inte fono.
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Tiyarafenui aran naná ano saréa éin auu namu uvintiya áau ída onan manáa ayáká banono,” máa siyain má anan títípa ukhein konan ten daná ano Erimasin auurá iyábíkan béi ma ayan noren oriyan aa aníin banta van mo yose me yose en mino.
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Máan tiyákan Kamanini ánon banta ano mai yaná ódaren mumunan iyákan Bafan nan ma siyain baya ano véin ará manten mino.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Pori má ben ma ayaen doren noré ein kéká bá ano Pafosí baru me ampiren sipi e varen orein mano Pamfiriá barafin bain baru Peká oríkan mairá Yon Maki vetin mo afa uren Yerusaremí evaránen oren mino.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Orivíkan betí ankan Peká me ampiren Pisidiá barafin bain baru Antiokí o varen Sabati yamú Yutan kayoi monó átaru namumpin o kumanen mino.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Kumantan monó átaru namuni ánon banta kayo ano man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vá dankáden manáa vanta siantan Pori má bei mana yoran banta kayo vá mo siamemí, “Tifá tiváeyan noe, siretimpin ma vanasi ákona uantan baya ma vantiya sesin inino.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Máa síkan Pori e mantaven betí ankan ída vaya sino van ayan daní uren temí, “Tiretí Isareri nanin banta vá ena anan nanin banta vá ano ma Tiyarafenu aránaópá oriyaona kayo ano vá ineno.
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Isareri kayoi Ayarafenu ano setinti sinafu siráon nan be ina e sen aní ukharen betíi vara ma me ampiren Isipí o vákan maen béi ano vetin maman kokhonasí uran baréin bei kákan ákonará betí ankan Isipíke iyanen eren mino.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Eriyáken foti (40) oranará ma kámá barafá Tiyarafenui vaya átakharé iyan ma véin uman amiyákan maen béi yo yuren betintá kamaen dafisiyaren mino.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Máan tiyáken Tiyarafenu ano Kenaní barafin ma yan manápá ifo afápá kan un kádan anan nanin banta ma varé ein aren taaren betíi vara o maman bei vanasi inaí ino van amen mino.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Mai yanasinta ma yákó iyaré ein mai kamí kamí antareti ifo fifti (450) orana aúpin mino.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Máan tiyain damú anan banasi ano kin nan muno siren inantiyaimpin mi Tiyarafenu ano Benisamenini anan banta finte Kisin anin Sorin aní uran foti (40) oranará kiní ukhen betintá dafíkaren mino.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Dafíkaréin Tiyarafenu ano Sorin doékaren Devitin maman kiní uren béin nan temí, ‘Te súkákéi sinunué Yesin anin Devitin dosiré aní erunan béi anon ten too yaiyen te ma siamenuna yanasinta varanten mino.’
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 “Mai vanta anavasin pintéi vanasi ma evaránen aviran banta Yisasin nan Tiyarafenu ano fefá tian damuádan baréin mai vantan Isareri nanin bantafin tiantan eren mino.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Ínaimpáké Yisasi erintéin Yoni ano minó Isareri nanin banta van ará baéde vá monó non barano siyaren mino.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Yoni ma vei yoran kípan akhempá béi semí, ‘Tiretí ankan ten nan iye inó tiya rafono. Téi mai vanta va uno. Ída ifo véi sen toyampá eriyain téi ída kanaí é beni arantan anamuntáke anan útufonté uno.’
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “Máan tukhen mifo sifá tiváeyan ma Abaraamun akhafana vaona vá inká tiretí ena anan nanin banta ano ma Ayarafenu van péde ven aránaó baona kéká ba soe, mai ma evaráné aviranté uno ma sikharé ein baya mai setimpin mi eren mino.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Máan turan maen Yerusaremí nanin banta vá betíi yafisin kéká bá ano Yisasi nan banasi ída evaránen aviran banta ino siren béin ída kamaen oman afová en pasen sakhanampa vanta kayo ano ma ena ena Sabati yamú ma vanasi siamyaré ein baya ánain mi vákuren béin arino sen mino.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Máan tiyáken ben nan purino ma siyaini aau ana yosíkan ída vaimpin Yisasin arintin purino van betí ano Pairotin ákonaen tútúpen inaen mino.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Máan turen mai ma fefá sakhanampa vanta kayo ano ma sikhá ein avúaváká ten minó uman béin amaniná kaúden daa unkamádantáke un mamádan barará eravuvin béin daiyen on aimpin mo masíen mino.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Masí en mifo Tiyarafenu ano evaránen purin pinte véin orun avían manten mino.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Mantaran mai ma véin má Kariri fáké Yerusaremí barurá ma onóbe enóbe iyaré ein kayo ano kokhon damú béin oniyaren taréa mai kéká anon tetisi vanasifin béin nan tian dákó uan amiyan mino.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 “Máan tukhái mai ma Tiyarafenu ano setin tináuyan ma iyáan táká ein kama vayan tiretin tiamiyá tiféuno.
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 Taréa ma vetin akhafana ma varunafin mi Tiyarafenu ano mai ma sian damuádan baré ein baya kanaí ino van purin pintena Yisasin orun avían mantakhan mi kan dádasí ma en uvantein Í Bompon dókifin uvamádan ban mino. Mai vaya ano siyáken,
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 Tiyarafenu ano véin purin pintena orun avían mantein ída fúta inten mino sen mi ma vayan uvamádan baren mino. Tiyarafenu ano siyáken,
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Tiyarafenui vompon dókifin ena vaya ano máa sikhen mino,
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “Deviti ma ma varará báken Tiyarafenui oo yaiyen oriyan baren o fúbíkan be anáuyan má masí uran ben au ano mo fútaen mino.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Máan ten mifo mai ma Tiyarafenu ano furin pinte evaránen avían mantein bantai au ída fútaen mino.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 “Máan tukhein nan mi sifá tiváeyan noe, siretí ankan afovasá ono. Yisasin pinté uaren ma siretíi ume ampiantákein bayan tiamiyá uno.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 Mosesini man baya ano ída kanaíen tiretíi ume arúantáden puntákein nanin banta e sen aranten mifo mai vantará ma mumunan inain nanin banta ven pinté uaren mi minó ume arúantáden puntákein nanin banta e sen aranten mino.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Máan tukhen mifo mai ma sakhanampa vanta kayo ano ma siádan baré ein danasinta ano siretí ankampin afoká inafo vá dafían ákona ono.
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 “‘Oyampá baya sin kéka soe,
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Máa siren Porin nú Banabasin nú ma vetíi monó átaru namun me ampiren oriyan maen betí ankan tiyáken ena Sabati yamusá mai ma seóna vaya ovaráne me sesirá inétifano sen békanan tiamen mino.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Máa siren mai namun pinté ma orera iyan maen mai ma ará baéden Yutan kayoi monó avúavá ma vákuriyain kayo vá Yutan kayo vá ano Porin nú Banabasin nú bákuren oriyákan betin má e vaya sen oriyan tútúpen temí, “Ayarafenui sarisari aúpin ákona e vá monó teno,” sen betí ankan tiamen mino.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Orikharen ena Sabati yamú ádé anantá mai varu fintena minó nanin banta ano Bafani vaya ineno van e átaru en mino.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Átaru iyaimpin Yutan kayo ano mai ma e átaru ukhein nanin banta ódaren Porin ará namu uantáden béi ma siyain baya van ankayan tiren oyampá baya sen mino.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Oyampá baya siyaimpin Porin nú Banabasin nú betin nan ída feran evaránen tian amá uan amen temí, “Tiretin naren araíé Tiyarafenui vaya sian améku ída maman kákan danasí eya fara van oriyan ban aunan baran nona van ifá enái saréa yo vaéaré ena anan nanin bantafin mi sian dákó iyá uno.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Para vara seyo, Bafan mano ákona vaya máan mi sen tetin tisimikhen mino,
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Máa síkan ena anan nanin banta kayo ano mai vaya inin betin arápin kama íkan mai kéká ano Bafani vayará amusin uren ben aví maman daní iyákan mai ma fara van oriyan ban aunan barano van ma Tiyarafenu ano aní ukhein nanin banta ano mumunan en mino.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Máan tiyákan Bafani vaya ano minó akhempá oreraen mino.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Máan tiyan mifo Yutan kayo ano vetíi monó tin avúavá ma yakhafiyan ma aví bain nanin kayo vá mai varu ráke ánon banta kéká bá arápiní uren minó ano araíen Porin nú Banabasin nú aruren mai varu fintena vékanan do sianten mino.Porin nú Banabasin nú arino van ma banasi arápiní ein mino.|alt="the Jews incite people against Paul" src="cn01962B.tif" size="col" ref="Apo 13.50"
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Máan tiyan mai ma sein baya oyan amiyaimpin békanan arantantá ma varé ein kayó do fúpá tiren Antiokí me ampiren Aikoniamú barufá oren mino.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Oríkan eyo iyampon kayo ano amusin iyákan Kantá Aunan mano vetin aúpin bíken mino.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.