Atos 13

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Antiokí monó namumpin manáa sakhanampa vaya sin banta kayo vákan ma inká Tiyarafenui vaya ma afova amin banta kayo van ma ukharé ein mai vetin aví maen Banabasi má Saimonin nan ma sókon banta e sen ariyain má Sairiní baru rákena vanta Rusiusin má inká Kin Erotin má ma avunté iyá ein banta Manaenin má Sorin má ino.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Maná damú monó nanin banta kayo ano yunan auraren amúkiyan Bafantá monó tiyan baréin Kantá Aunan mano vetin máa sen tiamemí, “Tiretí ankan Banabasin nú Sorin nú aníesin ná mai ma varano van arakheruna yorarí ino.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Máa síkan betí ankan dunan auraren amúkuren maen mai ma siamein bantá kan ánontá ayan kaúden avu uantáden tiantan oren mino.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Máan turan Kantá Aunan mano míkanan tiantan Serusiá barurá aravuven mai ráke sipi evaránen Saiparasí musóká oren mino.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Oriyaren ma Saramisí barurá o unavin maen betin ayain bantan Yon Maki orikharen mi Yutan kayoi monó átaru namun kayofin Tiyarafenui vaya siamen mino.|alt="1st Paul’s journey" src="PAULJR1.ai" size="col" ref="Aposeri 13:5"
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Saiparasí musóká békanan o váken ma minó akhempá noren maen Pafosí barurá oriyan o onákan Ba-Yisasin ne sin Yutan kayoi kampun sakhanampa vanta váken béi uvatakhan iyan ara ara aufon iyaren mino.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Mai vanta ano kamanini ánon banta Sekius Paurusin ne sin banta vá bákan maen kama ineine vá afova vá bain banta váken Tiyarafenui vaya ineno van Banabasin nú Sorin nú arákan oren mino.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Oríkan mifo mai ma aufon iyáken uvatakhan iyá ein banta Ba-Yisasin aví ma Kiriki vaya finté Erimasi ne sen ariyain banta ano ma inikharé ein Kamanini ánon banta ano Yisasintá mumunan inain nan békanan namuroí uantiyan beni aa iyarano van en mino.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Inikhan Sori nan ma Pori ne siyain bantafin maen Kantá Aunan mano víkavíkan Erimasin auufen kakháben temí,
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 “Éi Ban Anon akhái váke minó puntákein avúavá namuroí iyan nan éimpin ara ara mákasin má namu yaná bá bíkakhayai Bafani funtákein avúavá maman kampun bayafin kaiya ompo mai avúavá ídá ifá inte fono.
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Tiyarafenui aran naná ano saréa éin auu namu uvintiya áau ída onan manáa ayáká banono,” máa siyain má anan títípa ukhein konan ten daná ano Erimasin auurá iyábíkan béi ma ayan noren oriyan aa aníin banta van mo yose me yose en mino.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Máan tiyákan Kamanini ánon banta ano mai yaná ódaren mumunan iyákan Bafan nan ma siyain baya ano véin ará manten mino.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pori má ben ma ayaen doren noré ein kéká bá ano Pafosí baru me ampiren sipi e varen orein mano Pamfiriá barafin bain baru Peká oríkan mairá Yon Maki vetin mo afa uren Yerusaremí evaránen oren mino.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Orivíkan betí ankan Peká me ampiren Pisidiá barafin bain baru Antiokí o varen Sabati yamú Yutan kayoi monó átaru namumpin o kumanen mino.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Kumantan monó átaru namuni ánon banta kayo ano man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vá dankáden manáa vanta siantan Pori má bei mana yoran banta kayo vá mo siamemí, “Tifá tiváeyan noe, siretimpin ma vanasi ákona uantan baya ma vantiya sesin inino.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Máa síkan Pori e mantaven betí ankan ída vaya sino van ayan daní uren temí, “Tiretí Isareri nanin banta vá ena anan nanin banta vá ano ma Tiyarafenu aránaópá oriyaona kayo ano vá ineno.
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Isareri kayoi Ayarafenu ano setinti sinafu siráon nan be ina e sen aní ukharen betíi vara ma me ampiren Isipí o vákan maen béi ano vetin maman kokhonasí uran baréin bei kákan ákonará betí ankan Isipíke iyanen eren mino.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Eriyáken foti (40) oranará ma kámá barafá Tiyarafenui vaya átakharé iyan ma véin uman amiyákan maen béi yo yuren betintá kamaen dafisiyaren mino.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Máan tiyáken Tiyarafenu ano Kenaní barafin ma yan manápá ifo afápá kan un kádan anan nanin banta ma varé ein aren taaren betíi vara o maman bei vanasi inaí ino van amen mino.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Mai yanasinta ma yákó iyaré ein mai kamí kamí antareti ifo fifti (450) orana aúpin mino.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Máan tiyain damú anan banasi ano kin nan muno siren inantiyaimpin mi Tiyarafenu ano Benisamenini anan banta finte Kisin anin Sorin aní uran foti (40) oranará kiní ukhen betintá dafíkaren mino.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Dafíkaréin Tiyarafenu ano Sorin doékaren Devitin maman kiní uren béin nan temí, ‘Te súkákéi sinunué Yesin anin Devitin dosiré aní erunan béi anon ten too yaiyen te ma siamenuna yanasinta varanten mino.’
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “Mai vanta anavasin pintéi vanasi ma evaránen aviran banta Yisasin nan Tiyarafenu ano fefá tian damuádan baréin mai vantan Isareri nanin bantafin tiantan eren mino.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Ínaimpáké Yisasi erintéin Yoni ano minó Isareri nanin banta van ará baéde vá monó non barano siyaren mino.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Yoni ma vei yoran kípan akhempá béi semí, ‘Tiretí ankan ten nan iye inó tiya rafono. Téi mai vanta va uno. Ída ifo véi sen toyampá eriyain téi ída kanaí é beni arantan anamuntáke anan útufonté uno.’
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 “Máan tukhen mifo sifá tiváeyan ma Abaraamun akhafana vaona vá inká tiretí ena anan nanin banta ano ma Ayarafenu van péde ven aránaó baona kéká ba soe, mai ma evaráné aviranté uno ma sikharé ein baya mai setimpin mi eren mino.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Máan turan maen Yerusaremí nanin banta vá betíi yafisin kéká bá ano Yisasi nan banasi ída evaránen aviran banta ino siren béin ída kamaen oman afová en pasen sakhanampa vanta kayo ano ma ena ena Sabati yamú ma vanasi siamyaré ein baya ánain mi vákuren béin arino sen mino.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Máan tiyáken ben nan purino ma siyaini aau ana yosíkan ída vaimpin Yisasin arintin purino van betí ano Pairotin ákonaen tútúpen inaen mino.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Máan turen mai ma fefá sakhanampa vanta kayo ano ma sikhá ein avúaváká ten minó uman béin amaniná kaúden daa unkamádantáke un mamádan barará eravuvin béin daiyen on aimpin mo masíen mino.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Masí en mifo Tiyarafenu ano evaránen purin pinte véin orun avían manten mino.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Mantaran mai ma véin má Kariri fáké Yerusaremí barurá ma onóbe enóbe iyaré ein kayo ano kokhon damú béin oniyaren taréa mai kéká anon tetisi vanasifin béin nan tian dákó uan amiyan mino.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 “Máan tukhái mai ma Tiyarafenu ano setin tináuyan ma iyáan táká ein kama vayan tiretin tiamiyá tiféuno.
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 Taréa ma vetin akhafana ma varunafin mi Tiyarafenu ano mai ma sian damuádan baré ein baya kanaí ino van purin pintena Yisasin orun avían mantakhan mi kan dádasí ma en uvantein Í Bompon dókifin uvamádan ban mino. Mai vaya ano siyáken,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 Tiyarafenu ano véin purin pintena orun avían mantein ída fúta inten mino sen mi ma vayan uvamádan baren mino. Tiyarafenu ano siyáken,
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Tiyarafenui vompon dókifin ena vaya ano máa sikhen mino,
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 “Deviti ma ma varará báken Tiyarafenui oo yaiyen oriyan baren o fúbíkan be anáuyan má masí uran ben au ano mo fútaen mino.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Máan ten mifo mai ma Tiyarafenu ano furin pinte evaránen avían mantein bantai au ída fútaen mino.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “Máan tukhein nan mi sifá tiváeyan noe, siretí ankan afovasá ono. Yisasin pinté uaren ma siretíi ume ampiantákein bayan tiamiyá uno.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 Mosesini man baya ano ída kanaíen tiretíi ume arúantáden puntákein nanin banta e sen aranten mifo mai vantará ma mumunan inain nanin banta ven pinté uaren mi minó ume arúantáden puntákein nanin banta e sen aranten mino.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Máan tukhen mifo mai ma sakhanampa vanta kayo ano ma siádan baré ein danasinta ano siretí ankampin afoká inafo vá dafían ákona ono.
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 “‘Oyampá baya sin kéka soe,
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Máa siren Porin nú Banabasin nú ma vetíi monó átaru namun me ampiren oriyan maen betí ankan tiyáken ena Sabati yamusá mai ma seóna vaya ovaráne me sesirá inétifano sen békanan tiamen mino.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Máa siren mai namun pinté ma orera iyan maen mai ma ará baéden Yutan kayoi monó avúavá ma vákuriyain kayo vá Yutan kayo vá ano Porin nú Banabasin nú bákuren oriyákan betin má e vaya sen oriyan tútúpen temí, “Ayarafenui sarisari aúpin ákona e vá monó teno,” sen betí ankan tiamen mino.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Orikharen ena Sabati yamú ádé anantá mai varu fintena minó nanin banta ano Bafani vaya ineno van e átaru en mino.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Átaru iyaimpin Yutan kayo ano mai ma e átaru ukhein nanin banta ódaren Porin ará namu uantáden béi ma siyain baya van ankayan tiren oyampá baya sen mino.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Oyampá baya siyaimpin Porin nú Banabasin nú betin nan ída feran evaránen tian amá uan amen temí, “Tiretin naren araíé Tiyarafenui vaya sian améku ída maman kákan danasí eya fara van oriyan ban aunan baran nona van ifá enái saréa yo vaéaré ena anan nanin bantafin mi sian dákó iyá uno.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Para vara seyo, Bafan mano ákona vaya máan mi sen tetin tisimikhen mino,
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Máa síkan ena anan nanin banta kayo ano mai vaya inin betin arápin kama íkan mai kéká ano Bafani vayará amusin uren ben aví maman daní iyákan mai ma fara van oriyan ban aunan barano van ma Tiyarafenu ano aní ukhein nanin banta ano mumunan en mino.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Máan tiyákan Bafani vaya ano minó akhempá oreraen mino.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Máan tiyan mifo Yutan kayo ano vetíi monó tin avúavá ma yakhafiyan ma aví bain nanin kayo vá mai varu ráke ánon banta kéká bá arápiní uren minó ano araíen Porin nú Banabasin nú aruren mai varu fintena vékanan do sianten mino.Porin nú Banabasin nú arino van ma banasi arápiní ein mino.|alt="the Jews incite people against Paul" src="cn01962B.tif" size="col" ref="Apo 13.50"
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Máan tiyan mai ma sein baya oyan amiyaimpin békanan arantantá ma varé ein kayó do fúpá tiren Antiokí me ampiren Aikoniamú barufá oren mino.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Oríkan eyo iyampon kayo ano amusin iyákan Kantá Aunan mano vetin aúpin bíken mino.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.