Atos 10
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Sisariá barurá mana Koniriasin ne sin banta váken Itaríke aruvin banta kéká ino ma siyain pintena mana antareti (100) aruvin banta kayorá dafisiyaren mino.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Dafíken báken be má minó be antun má Tiyarafenun aránaó báken bentá mumunan iyan maen Yutan kayofin ma ona i vain nanin banta aya iyáken minó damú Tiyarafenu vaípá amúkiyaren mino.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Máan tiyaren mana inúpáké kanaú manaú áauí iyan béi onákan Tiyarafenui enisori ano yákó ma ereiní uaren “Koniriasi oe,” sen me aren mino.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Arákan Koniriasi akhokho van mo furefure en oniyáken “Bafan noe, nái fino,” sen béin ina íkan enisori ano evaránen tiamemí, “Éi ma amúkiyaóna vá inká ona ma i vain nanin banta ma aya iyaóna avúava san Tiyarafenu ano anunu iyáken amusin uantiyan mino.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Máan tukhen mifo saréa ana manáa vanta kayo siantesin Yopá barurá oren Saimonin ne sin banta van ma Pitan ne sen ariyain banta mo yosiren aviren ná erino.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Mai vanta maen ena Saimonin ne sin banta ven amá un non akhempá bákan burumakaó au fóké ma manáa yaná uvaré iyain mai vanta vái véi van mino.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Máa siren mai ma véin tiamein enisori ma orivíkan Koniriasi vei yoran bantá kanan má mana aruvin banta veyan dere Tiyarafenu ma anunu ukhein avúavá ana ma vákuriyain banta vá aren mino.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Aran eríkan mai ma afoká ein danasinta van tiamíden mai kanú manaú tiantan Yopá barufá oren mino.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Oren ayanafá e vakharen ena ákurá Yopá baru ádé oríkan mo vayaní iyan maen Pita amúkono van má daró óden mino.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Pitan arafan puriyákan dunan nano van iyan para yunan taren tasu sasu ein pinté béin auu vaédan maen
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 inaru ona yivin mai finté davaráeren daná minó kamí kamí akhen pákaaren dan barará eren mino.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Maifin ara ara osafáe kayo vá ayon pinte nun kayo vá inká ara ara safúna kayo vá bíkakharen mino.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Máan tukhan Pita iníkan mana vaya ano siyáken, “Pita oe, mantave ma safúnan kayo arure nano,” sen béin tiamen mino.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Éin avorá ída avusese en ída funtákein dunan báká ída nakherúnan bantí Bafan noe, ída séi nanté uno.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Máa síkan mai vaya ano evaránen kan dádasí en béin tiamemí, “Téi Ayarafenu ano ma maman avusese uranuna yana san i vá teya fainí ukhen mino seno.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Mai ma sein baya ana kanú manaú dádasí en tiamíden ainen evaránen mai yavaráe varen inarufá óden mino.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Máan turan mai ma auu vaédan onein danasinta van inté ukhen nafino sire Pita kokhon ineine iyan bákan mai ma Koniriasi siantan Sisariáké erein kanú manaú banta ano Saimonin ama san o inaen eriyan baren dafu onará e manten mino.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 E mantaven maen oovaraáden inaemí, “Saimonin nan ma Pitan ne siyain banta ma namumpin ná báé iyan nafino.”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Máa sen ina iyákan mai ma auu vaédan ma onein danasinta van Pita fa ineine iyan maen Kantá Aunan mano véin tiamemí, “Saimoni oe, kanú manaú banta ano en nan dosen e van mino.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Dosiyan mifo ída vá kokhon ineine iyáke vá téi anon betin tiantékun erikhen mifo aravuve vá betin masá orono.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Máa síkan Pita aravein mano mai vanta kanú manaú morun tiamemí, “Tiretí ankan ten nan mi yosia ompo fará ere fono.”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Máa sen ina íkan mai máa kanú manaú banta ano evaránen temí, “Mana antareti (100) aruvin banta kayorá ma yafíkein Koniriasin ne sin banta maen Tiyarafenu van péden béin avorá puntáken bákan Yutan nanin banta kayo ano véin nan kama vanta ino siyain bákan kantasí ukhein enisori ano éin nan o aviren erinti vá éi ma siaminona vaya vá inino siren béin tiamídan tetin tisintái éin avirano van mi eré tiféuno.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Máa síkan Pita mai vanta kanú manaú e araádan be ma varé ein namumpin óden mino.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Orein ayanafá e vakharen ená damú Sisariá oriyan maen Koniriasi o varen me afová iyan máan ten betin nan erinten mino siren bei kama arona kayo vá be antun má o iyanuádaren betin má manafin átaru ukhen ave iyaren mino.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Átaru ukharéin Pita ma mápin ódiyain má Koniriasi oniyáken aufá mo aron kan daféden béin monosí uanten mino.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Máan tíkan Pita ano véin orun ayanoá diyáken, “Mantano séi éi ma eonaí é ma varará banta uno,” sen béin tiamen mino.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Máan turen Pita mairá be má e vaya sikhan mápin ódiyan un onákan kokhon nanin banta e átaru ukharen mino.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Átaru ukharéin Pita mai nanin banta siamemí, “Tiretí afová ukhen nan tetisi man baya ano siyáken Yutan kayo ano ena anan banta vá ída vá manafin báke ída vá betí baintá orono sikhen mifo Tiyarafenu ano siyáken ída vá mana vanta van ída funtákeona váke ída sesé ukhaona ono se vá tiameno sen téin aní uren tisimen mino.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Mai ana van mi éi ma vanta kayo sianten nan oríká ída áao sin éin oo yaiyé ereruna van mi éin inaiyá umpo nái vará téin tare fono.”Pita má Koniriasin monó baya siamein mino.|alt="Peter speaking in Cornelius’ house" src="cn01947B.tif" size="col" ref="Apo 10.29"
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Máa sen ina íkan Koniriasi evaránen tiamemí, “Kamí kamí damú oriyan mifo kanú manaú áauíen inúpasí iyáká te simápin timúkiyá baréékun manádá mana vanta ano vei auí daná kaké panu sivin ten tufá e manten mino.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 E mantaven mai vanta ano máa semí, ‘Koniriasi oe, éi ma kama avúavasí eya ona ma i vain nanin banta ma aya iyaona van Tiyarafenu ano amusin uren inka eni amúkin inen mino.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Máan tukhen mifo Saimonin nan ma Pita ne sen ariyain banta ano vurumakaó au fóké ma manáa yaná uvariyain Saimonin ne sin banta amá ma un non akhempá baimpin ban mifo manáa vanta siantan ná Yopáké o avirano.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Máa sen tisimein nan mi éin ainen o avirano van banta siantékun oríka kama avúavasí eya ere ompo intéa vayá tetin tisimeno van Bafan mano siamí inikharé intefo sare ana minó ano inintó bá tifé umpo Tiyarafenu avorá tisimí inétifano.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Máa síkan Pita araíen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenu ano minó ara ara nanin bantafin manaí ukhein avúavasíen aya iyái saréa inka séi fura sé afová é uno.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Máan té iyan mifo minó kéká pinté intéa nanin banta anó ben nan péden ben aránaó báken puntákein avúavá ana variyan nafi mai nanin bantan Tiyarafenu ano aviré iyan mino.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Máan tukha siretí afová e nan mai kayoi Bafan ma vain Yisasi Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta finté uaren kamaen kusen ma van baya Tiyarafenu ano Isareri nanin bantafin dan erakhen mino.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Yoni ano ma monó non péantádan intéa yanasá Karirifá araí uren Yudiá barafá oreraen dákó ukhen nafi mai siretí ankan afová ukha ono.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Nasaretí kena vanta Yisasin Tiyarafenu ano intesá ená bei Kantá Aunan má ákona fóké bá aní uran intesá uren ná Ban Anoni ákona ano yaramádan baré ein nanin banta aya uren ayofen noren nafi mai Tiyarafenu véi má túpá ukhan mino.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Yutan kayoi varafá bá Yerusaremí barufin má ma variyaré ein maen mai minó danasinta setí ódarékun inká béin daa unkamádantá arin púkaréin
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 kanú manaú bayan orivin Tiyarafenu ano furin pinte orun avían mantarákan banasi avorá orin onen mino.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Máan ten mifo minó nanin banta ano va véin onen naino. Mai ma Tiyarafenu ano ma fefá aní ukhá ein kéká ma varé e tifékun ma véi fúkaren e mantaaren dunan nen non nen í ontaréi sian páman iyá tiféuno.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Tiyarafenu ano véin nan mi fa ma ayun bain má púkein nanin banta vái yaimin banta vá bano siren pefá aní uran baren mino se vá pura vaya vanasifin tian amesin ná inino siren tetin ákonaen baya sisimen mino.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Béintá ma mumunan inain nanin banta van Tiyarafenu ano véin pinté uaren ume kayo ampiantanten mino sen minó sakhanampa vanta kayo ano ven nan pefá o utúben tian amá uran baren mino.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Pita ma Tiyarafenui vaya fara siamiyan bákan maifin ma e átaru ukhen mai vaya ma iniyá ein nanin banta amaniná Kantá Aunan mano eren mino.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Pitan má ma mumunan Yutan kayo ma orikhá ein kéká ano onan ena anan nanin bantafin dere Kantá Aunan banaan amiyaimpin betí anúden oreraen mino.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Para va ino mai kéká ano ara ara vaya fóké Tiyarafenu aví daní iyan betí ankan iniren mino.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Tetí ankan ma Kantá Aunan baré tiferuna avúaváká ten mi ma kéká ano Kantá Aunan baren mifo iye anó kanaíená ma nanin banta ano ma monó non peran nain aa iyarante fono.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Máa siren mai nanin banta van Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin avíkasá monó non perano siran betí ankan monó non péden mai oyampáké manáa yamú betin má bano van Pitan inaen mino.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.