Atos 10

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sisariá barurá mana Koniriasin ne sin banta váken Itaríke aruvin banta kéká ino ma siyain pintena mana antareti (100) aruvin banta kayorá dafisiyaren mino.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Dafíken báken be má minó be antun má Tiyarafenun aránaó báken bentá mumunan iyan maen Yutan kayofin ma ona i vain nanin banta aya iyáken minó damú Tiyarafenu vaípá amúkiyaren mino.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Máan tiyaren mana inúpáké kanaú manaú áauí iyan béi onákan Tiyarafenui enisori ano yákó ma ereiní uaren “Koniriasi oe,” sen me aren mino.
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Arákan Koniriasi akhokho van mo furefure en oniyáken “Bafan noe, nái fino,” sen béin ina íkan enisori ano evaránen tiamemí, “Éi ma amúkiyaóna vá inká ona ma i vain nanin banta ma aya iyaóna avúava san Tiyarafenu ano anunu iyáken amusin uantiyan mino.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Máan tukhen mifo saréa ana manáa vanta kayo siantesin Yopá barurá oren Saimonin ne sin banta van ma Pitan ne sen ariyain banta mo yosiren aviren ná erino.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Mai vanta maen ena Saimonin ne sin banta ven amá un non akhempá bákan burumakaó au fóké ma manáa yaná uvaré iyain mai vanta vái véi van mino.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Máa siren mai ma véin tiamein enisori ma orivíkan Koniriasi vei yoran bantá kanan má mana aruvin banta veyan dere Tiyarafenu ma anunu ukhein avúavá ana ma vákuriyain banta vá aren mino.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Aran eríkan mai ma afoká ein danasinta van tiamíden mai kanú manaú tiantan Yopá barufá oren mino.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Oren ayanafá e vakharen ena ákurá Yopá baru ádé oríkan mo vayaní iyan maen Pita amúkono van má daró óden mino.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Pitan arafan puriyákan dunan nano van iyan para yunan taren tasu sasu ein pinté béin auu vaédan maen
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 inaru ona yivin mai finté davaráeren daná minó kamí kamí akhen pákaaren dan barará eren mino.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Maifin ara ara osafáe kayo vá ayon pinte nun kayo vá inká ara ara safúna kayo vá bíkakharen mino.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Máan tukhan Pita iníkan mana vaya ano siyáken, “Pita oe, mantave ma safúnan kayo arure nano,” sen béin tiamen mino.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Éin avorá ída avusese en ída funtákein dunan báká ída nakherúnan bantí Bafan noe, ída séi nanté uno.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Máa síkan mai vaya ano evaránen kan dádasí en béin tiamemí, “Téi Ayarafenu ano ma maman avusese uranuna yana san i vá teya fainí ukhen mino seno.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Mai ma sein baya ana kanú manaú dádasí en tiamíden ainen evaránen mai yavaráe varen inarufá óden mino.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Máan turan mai ma auu vaédan onein danasinta van inté ukhen nafino sire Pita kokhon ineine iyan bákan mai ma Koniriasi siantan Sisariáké erein kanú manaú banta ano Saimonin ama san o inaen eriyan baren dafu onará e manten mino.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 E mantaven maen oovaraáden inaemí, “Saimonin nan ma Pitan ne siyain banta ma namumpin ná báé iyan nafino.”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Máa sen ina iyákan mai ma auu vaédan ma onein danasinta van Pita fa ineine iyan maen Kantá Aunan mano véin tiamemí, “Saimoni oe, kanú manaú banta ano en nan dosen e van mino.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Dosiyan mifo ída vá kokhon ineine iyáke vá téi anon betin tiantékun erikhen mifo aravuve vá betin masá orono.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Máa síkan Pita aravein mano mai vanta kanú manaú morun tiamemí, “Tiretí ankan ten nan mi yosia ompo fará ere fono.”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Máa sen ina íkan mai máa kanú manaú banta ano evaránen temí, “Mana antareti (100) aruvin banta kayorá ma yafíkein Koniriasin ne sin banta maen Tiyarafenu van péden béin avorá puntáken bákan Yutan nanin banta kayo ano véin nan kama vanta ino siyain bákan kantasí ukhein enisori ano éin nan o aviren erinti vá éi ma siaminona vaya vá inino siren béin tiamídan tetin tisintái éin avirano van mi eré tiféuno.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Máa síkan Pita mai vanta kanú manaú e araádan be ma varé ein namumpin óden mino.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Orein ayanafá e vakharen ená damú Sisariá oriyan maen Koniriasi o varen me afová iyan máan ten betin nan erinten mino siren bei kama arona kayo vá be antun má o iyanuádaren betin má manafin átaru ukhen ave iyaren mino.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Átaru ukharéin Pita ma mápin ódiyain má Koniriasi oniyáken aufá mo aron kan daféden béin monosí uanten mino.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Máan tíkan Pita ano véin orun ayanoá diyáken, “Mantano séi éi ma eonaí é ma varará banta uno,” sen béin tiamen mino.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Máan turen Pita mairá be má e vaya sikhan mápin ódiyan un onákan kokhon nanin banta e átaru ukharen mino.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Átaru ukharéin Pita mai nanin banta siamemí, “Tiretí afová ukhen nan tetisi man baya ano siyáken Yutan kayo ano ena anan banta vá ída vá manafin báke ída vá betí baintá orono sikhen mifo Tiyarafenu ano siyáken ída vá mana vanta van ída funtákeona váke ída sesé ukhaona ono se vá tiameno sen téin aní uren tisimen mino.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Mai ana van mi éi ma vanta kayo sianten nan oríká ída áao sin éin oo yaiyé ereruna van mi éin inaiyá umpo nái vará téin tare fono.”Pita má Koniriasin monó baya siamein mino.|alt="Peter speaking in Cornelius’ house" src="cn01947B.tif" size="col" ref="Apo 10.29"
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Máa sen ina íkan Koniriasi evaránen tiamemí, “Kamí kamí damú oriyan mifo kanú manaú áauíen inúpasí iyáká te simápin timúkiyá baréékun manádá mana vanta ano vei auí daná kaké panu sivin ten tufá e manten mino.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 E mantaven mai vanta ano máa semí, ‘Koniriasi oe, éi ma kama avúavasí eya ona ma i vain nanin banta ma aya iyaona van Tiyarafenu ano amusin uren inka eni amúkin inen mino.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Máan tukhen mifo Saimonin nan ma Pita ne sen ariyain banta ano vurumakaó au fóké ma manáa yaná uvariyain Saimonin ne sin banta amá ma un non akhempá baimpin ban mifo manáa vanta siantan ná Yopáké o avirano.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Máa sen tisimein nan mi éin ainen o avirano van banta siantékun oríka kama avúavasí eya ere ompo intéa vayá tetin tisimeno van Bafan mano siamí inikharé intefo sare ana minó ano inintó bá tifé umpo Tiyarafenu avorá tisimí inétifano.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Máa síkan Pita araíen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenu ano minó ara ara nanin bantafin manaí ukhein avúavasíen aya iyái saréa inka séi fura sé afová é uno.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Máan té iyan mifo minó kéká pinté intéa nanin banta anó ben nan péden ben aránaó báken puntákein avúavá ana variyan nafi mai nanin bantan Tiyarafenu ano aviré iyan mino.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Máan tukha siretí afová e nan mai kayoi Bafan ma vain Yisasi Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta finté uaren kamaen kusen ma van baya Tiyarafenu ano Isareri nanin bantafin dan erakhen mino.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yoni ano ma monó non péantádan intéa yanasá Karirifá araí uren Yudiá barafá oreraen dákó ukhen nafi mai siretí ankan afová ukha ono.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Nasaretí kena vanta Yisasin Tiyarafenu ano intesá ená bei Kantá Aunan má ákona fóké bá aní uran intesá uren ná Ban Anoni ákona ano yaramádan baré ein nanin banta aya uren ayofen noren nafi mai Tiyarafenu véi má túpá ukhan mino.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Yutan kayoi varafá bá Yerusaremí barufin má ma variyaré ein maen mai minó danasinta setí ódarékun inká béin daa unkamádantá arin púkaréin
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 kanú manaú bayan orivin Tiyarafenu ano furin pinte orun avían mantarákan banasi avorá orin onen mino.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Máan ten mifo minó nanin banta ano va véin onen naino. Mai ma Tiyarafenu ano ma fefá aní ukhá ein kéká ma varé e tifékun ma véi fúkaren e mantaaren dunan nen non nen í ontaréi sian páman iyá tiféuno.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Tiyarafenu ano véin nan mi fa ma ayun bain má púkein nanin banta vái yaimin banta vá bano siren pefá aní uran baren mino se vá pura vaya vanasifin tian amesin ná inino siren tetin ákonaen baya sisimen mino.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Béintá ma mumunan inain nanin banta van Tiyarafenu ano véin pinté uaren ume kayo ampiantanten mino sen minó sakhanampa vanta kayo ano ven nan pefá o utúben tian amá uran baren mino.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Pita ma Tiyarafenui vaya fara siamiyan bákan maifin ma e átaru ukhen mai vaya ma iniyá ein nanin banta amaniná Kantá Aunan mano eren mino.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Pitan má ma mumunan Yutan kayo ma orikhá ein kéká ano onan ena anan nanin bantafin dere Kantá Aunan banaan amiyaimpin betí anúden oreraen mino.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Para va ino mai kéká ano ara ara vaya fóké Tiyarafenu aví daní iyan betí ankan iniren mino.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Tetí ankan ma Kantá Aunan baré tiferuna avúaváká ten mi ma kéká ano Kantá Aunan baren mifo iye anó kanaíená ma nanin banta ano ma monó non peran nain aa iyarante fono.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Máa siren mai nanin banta van Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin avíkasá monó non perano siran betí ankan monó non péden mai oyampáké manáa yamú betin má bano van Pitan inaen mino.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.