Atos 10
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Sisariá barurá mana Koniriasin ne sin banta váken Itaríke aruvin banta kéká ino ma siyain pintena mana antareti (100) aruvin banta kayorá dafisiyaren mino.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Dafíken báken be má minó be antun má Tiyarafenun aránaó báken bentá mumunan iyan maen Yutan kayofin ma ona i vain nanin banta aya iyáken minó damú Tiyarafenu vaípá amúkiyaren mino.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Máan tiyaren mana inúpáké kanaú manaú áauí iyan béi onákan Tiyarafenui enisori ano yákó ma ereiní uaren “Koniriasi oe,” sen me aren mino.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Arákan Koniriasi akhokho van mo furefure en oniyáken “Bafan noe, nái fino,” sen béin ina íkan enisori ano evaránen tiamemí, “Éi ma amúkiyaóna vá inká ona ma i vain nanin banta ma aya iyaóna avúava san Tiyarafenu ano anunu iyáken amusin uantiyan mino.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Máan tukhen mifo saréa ana manáa vanta kayo siantesin Yopá barurá oren Saimonin ne sin banta van ma Pitan ne sen ariyain banta mo yosiren aviren ná erino.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Mai vanta maen ena Saimonin ne sin banta ven amá un non akhempá bákan burumakaó au fóké ma manáa yaná uvaré iyain mai vanta vái véi van mino.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Máa siren mai ma véin tiamein enisori ma orivíkan Koniriasi vei yoran bantá kanan má mana aruvin banta veyan dere Tiyarafenu ma anunu ukhein avúavá ana ma vákuriyain banta vá aren mino.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Aran eríkan mai ma afoká ein danasinta van tiamíden mai kanú manaú tiantan Yopá barufá oren mino.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Oren ayanafá e vakharen ena ákurá Yopá baru ádé oríkan mo vayaní iyan maen Pita amúkono van má daró óden mino.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Pitan arafan puriyákan dunan nano van iyan para yunan taren tasu sasu ein pinté béin auu vaédan maen
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 inaru ona yivin mai finté davaráeren daná minó kamí kamí akhen pákaaren dan barará eren mino.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Maifin ara ara osafáe kayo vá ayon pinte nun kayo vá inká ara ara safúna kayo vá bíkakharen mino.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Máan tukhan Pita iníkan mana vaya ano siyáken, “Pita oe, mantave ma safúnan kayo arure nano,” sen béin tiamen mino.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Éin avorá ída avusese en ída funtákein dunan báká ída nakherúnan bantí Bafan noe, ída séi nanté uno.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Máa síkan mai vaya ano evaránen kan dádasí en béin tiamemí, “Téi Ayarafenu ano ma maman avusese uranuna yana san i vá teya fainí ukhen mino seno.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Mai ma sein baya ana kanú manaú dádasí en tiamíden ainen evaránen mai yavaráe varen inarufá óden mino.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Máan turan mai ma auu vaédan onein danasinta van inté ukhen nafino sire Pita kokhon ineine iyan bákan mai ma Koniriasi siantan Sisariáké erein kanú manaú banta ano Saimonin ama san o inaen eriyan baren dafu onará e manten mino.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 E mantaven maen oovaraáden inaemí, “Saimonin nan ma Pitan ne siyain banta ma namumpin ná báé iyan nafino.”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Máa sen ina iyákan mai ma auu vaédan ma onein danasinta van Pita fa ineine iyan maen Kantá Aunan mano véin tiamemí, “Saimoni oe, kanú manaú banta ano en nan dosen e van mino.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Dosiyan mifo ída vá kokhon ineine iyáke vá téi anon betin tiantékun erikhen mifo aravuve vá betin masá orono.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Máa síkan Pita aravein mano mai vanta kanú manaú morun tiamemí, “Tiretí ankan ten nan mi yosia ompo fará ere fono.”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Máa sen ina íkan mai máa kanú manaú banta ano evaránen temí, “Mana antareti (100) aruvin banta kayorá ma yafíkein Koniriasin ne sin banta maen Tiyarafenu van péden béin avorá puntáken bákan Yutan nanin banta kayo ano véin nan kama vanta ino siyain bákan kantasí ukhein enisori ano éin nan o aviren erinti vá éi ma siaminona vaya vá inino siren béin tiamídan tetin tisintái éin avirano van mi eré tiféuno.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Máa síkan Pita mai vanta kanú manaú e araádan be ma varé ein namumpin óden mino.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Orein ayanafá e vakharen ená damú Sisariá oriyan maen Koniriasi o varen me afová iyan máan ten betin nan erinten mino siren bei kama arona kayo vá be antun má o iyanuádaren betin má manafin átaru ukhen ave iyaren mino.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Átaru ukharéin Pita ma mápin ódiyain má Koniriasi oniyáken aufá mo aron kan daféden béin monosí uanten mino.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Máan tíkan Pita ano véin orun ayanoá diyáken, “Mantano séi éi ma eonaí é ma varará banta uno,” sen béin tiamen mino.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Máan turen Pita mairá be má e vaya sikhan mápin ódiyan un onákan kokhon nanin banta e átaru ukharen mino.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Átaru ukharéin Pita mai nanin banta siamemí, “Tiretí afová ukhen nan tetisi man baya ano siyáken Yutan kayo ano ena anan banta vá ída vá manafin báke ída vá betí baintá orono sikhen mifo Tiyarafenu ano siyáken ída vá mana vanta van ída funtákeona váke ída sesé ukhaona ono se vá tiameno sen téin aní uren tisimen mino.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Mai ana van mi éi ma vanta kayo sianten nan oríká ída áao sin éin oo yaiyé ereruna van mi éin inaiyá umpo nái vará téin tare fono.”Pita má Koniriasin monó baya siamein mino.|alt="Peter speaking in Cornelius’ house" src="cn01947B.tif" size="col" ref="Apo 10.29"
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Máa sen ina íkan Koniriasi evaránen tiamemí, “Kamí kamí damú oriyan mifo kanú manaú áauíen inúpasí iyáká te simápin timúkiyá baréékun manádá mana vanta ano vei auí daná kaké panu sivin ten tufá e manten mino.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 E mantaven mai vanta ano máa semí, ‘Koniriasi oe, éi ma kama avúavasí eya ona ma i vain nanin banta ma aya iyaona van Tiyarafenu ano amusin uren inka eni amúkin inen mino.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Máan tukhen mifo Saimonin nan ma Pita ne sen ariyain banta ano vurumakaó au fóké ma manáa yaná uvariyain Saimonin ne sin banta amá ma un non akhempá baimpin ban mifo manáa vanta siantan ná Yopáké o avirano.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Máa sen tisimein nan mi éin ainen o avirano van banta siantékun oríka kama avúavasí eya ere ompo intéa vayá tetin tisimeno van Bafan mano siamí inikharé intefo sare ana minó ano inintó bá tifé umpo Tiyarafenu avorá tisimí inétifano.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Máa síkan Pita araíen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenu ano minó ara ara nanin bantafin manaí ukhein avúavasíen aya iyái saréa inka séi fura sé afová é uno.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Máan té iyan mifo minó kéká pinté intéa nanin banta anó ben nan péden ben aránaó báken puntákein avúavá ana variyan nafi mai nanin bantan Tiyarafenu ano aviré iyan mino.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Máan tukha siretí afová e nan mai kayoi Bafan ma vain Yisasi Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta finté uaren kamaen kusen ma van baya Tiyarafenu ano Isareri nanin bantafin dan erakhen mino.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Yoni ano ma monó non péantádan intéa yanasá Karirifá araí uren Yudiá barafá oreraen dákó ukhen nafi mai siretí ankan afová ukha ono.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Nasaretí kena vanta Yisasin Tiyarafenu ano intesá ená bei Kantá Aunan má ákona fóké bá aní uran intesá uren ná Ban Anoni ákona ano yaramádan baré ein nanin banta aya uren ayofen noren nafi mai Tiyarafenu véi má túpá ukhan mino.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Yutan kayoi varafá bá Yerusaremí barufin má ma variyaré ein maen mai minó danasinta setí ódarékun inká béin daa unkamádantá arin púkaréin
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 kanú manaú bayan orivin Tiyarafenu ano furin pinte orun avían mantarákan banasi avorá orin onen mino.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Máan ten mifo minó nanin banta ano va véin onen naino. Mai ma Tiyarafenu ano ma fefá aní ukhá ein kéká ma varé e tifékun ma véi fúkaren e mantaaren dunan nen non nen í ontaréi sian páman iyá tiféuno.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Tiyarafenu ano véin nan mi fa ma ayun bain má púkein nanin banta vái yaimin banta vá bano siren pefá aní uran baren mino se vá pura vaya vanasifin tian amesin ná inino siren tetin ákonaen baya sisimen mino.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Béintá ma mumunan inain nanin banta van Tiyarafenu ano véin pinté uaren ume kayo ampiantanten mino sen minó sakhanampa vanta kayo ano ven nan pefá o utúben tian amá uran baren mino.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita ma Tiyarafenui vaya fara siamiyan bákan maifin ma e átaru ukhen mai vaya ma iniyá ein nanin banta amaniná Kantá Aunan mano eren mino.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Pitan má ma mumunan Yutan kayo ma orikhá ein kéká ano onan ena anan nanin bantafin dere Kantá Aunan banaan amiyaimpin betí anúden oreraen mino.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Para va ino mai kéká ano ara ara vaya fóké Tiyarafenu aví daní iyan betí ankan iniren mino.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Tetí ankan ma Kantá Aunan baré tiferuna avúaváká ten mi ma kéká ano Kantá Aunan baren mifo iye anó kanaíená ma nanin banta ano ma monó non peran nain aa iyarante fono.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Máa siren mai nanin banta van Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin avíkasá monó non perano siran betí ankan monó non péden mai oyampáké manáa yamú betin má bano van Pitan inaen mino.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.