Atos 10
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Sisariá barurá mana Koniriasin ne sin banta váken Itaríke aruvin banta kéká ino ma siyain pintena mana antareti (100) aruvin banta kayorá dafisiyaren mino.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Dafíken báken be má minó be antun má Tiyarafenun aránaó báken bentá mumunan iyan maen Yutan kayofin ma ona i vain nanin banta aya iyáken minó damú Tiyarafenu vaípá amúkiyaren mino.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Máan tiyaren mana inúpáké kanaú manaú áauí iyan béi onákan Tiyarafenui enisori ano yákó ma ereiní uaren “Koniriasi oe,” sen me aren mino.
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Arákan Koniriasi akhokho van mo furefure en oniyáken “Bafan noe, nái fino,” sen béin ina íkan enisori ano evaránen tiamemí, “Éi ma amúkiyaóna vá inká ona ma i vain nanin banta ma aya iyaóna avúava san Tiyarafenu ano anunu iyáken amusin uantiyan mino.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Máan tukhen mifo saréa ana manáa vanta kayo siantesin Yopá barurá oren Saimonin ne sin banta van ma Pitan ne sen ariyain banta mo yosiren aviren ná erino.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Mai vanta maen ena Saimonin ne sin banta ven amá un non akhempá bákan burumakaó au fóké ma manáa yaná uvaré iyain mai vanta vái véi van mino.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Máa siren mai ma véin tiamein enisori ma orivíkan Koniriasi vei yoran bantá kanan má mana aruvin banta veyan dere Tiyarafenu ma anunu ukhein avúavá ana ma vákuriyain banta vá aren mino.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Aran eríkan mai ma afoká ein danasinta van tiamíden mai kanú manaú tiantan Yopá barufá oren mino.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Oren ayanafá e vakharen ena ákurá Yopá baru ádé oríkan mo vayaní iyan maen Pita amúkono van má daró óden mino.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Pitan arafan puriyákan dunan nano van iyan para yunan taren tasu sasu ein pinté béin auu vaédan maen
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 inaru ona yivin mai finté davaráeren daná minó kamí kamí akhen pákaaren dan barará eren mino.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Maifin ara ara osafáe kayo vá ayon pinte nun kayo vá inká ara ara safúna kayo vá bíkakharen mino.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Máan tukhan Pita iníkan mana vaya ano siyáken, “Pita oe, mantave ma safúnan kayo arure nano,” sen béin tiamen mino.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Máa síkan Pita evaránen tiamemí, “Éin avorá ída avusese en ída funtákein dunan báká ída nakherúnan bantí Bafan noe, ída séi nanté uno.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Máa síkan mai vaya ano evaránen kan dádasí en béin tiamemí, “Téi Ayarafenu ano ma maman avusese uranuna yana san i vá teya fainí ukhen mino seno.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Mai ma sein baya ana kanú manaú dádasí en tiamíden ainen evaránen mai yavaráe varen inarufá óden mino.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Máan turan mai ma auu vaédan onein danasinta van inté ukhen nafino sire Pita kokhon ineine iyan bákan mai ma Koniriasi siantan Sisariáké erein kanú manaú banta ano Saimonin ama san o inaen eriyan baren dafu onará e manten mino.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 E mantaven maen oovaraáden inaemí, “Saimonin nan ma Pitan ne siyain banta ma namumpin ná báé iyan nafino.”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Máa sen ina iyákan mai ma auu vaédan ma onein danasinta van Pita fa ineine iyan maen Kantá Aunan mano véin tiamemí, “Saimoni oe, kanú manaú banta ano en nan dosen e van mino.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Dosiyan mifo ída vá kokhon ineine iyáke vá téi anon betin tiantékun erikhen mifo aravuve vá betin masá orono.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Máa síkan Pita aravein mano mai vanta kanú manaú morun tiamemí, “Tiretí ankan ten nan mi yosia ompo fará ere fono.”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Máa sen ina íkan mai máa kanú manaú banta ano evaránen temí, “Mana antareti (100) aruvin banta kayorá ma yafíkein Koniriasin ne sin banta maen Tiyarafenu van péden béin avorá puntáken bákan Yutan nanin banta kayo ano véin nan kama vanta ino siyain bákan kantasí ukhein enisori ano éin nan o aviren erinti vá éi ma siaminona vaya vá inino siren béin tiamídan tetin tisintái éin avirano van mi eré tiféuno.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Máa síkan Pita mai vanta kanú manaú e araádan be ma varé ein namumpin óden mino.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Orein ayanafá e vakharen ená damú Sisariá oriyan maen Koniriasi o varen me afová iyan máan ten betin nan erinten mino siren bei kama arona kayo vá be antun má o iyanuádaren betin má manafin átaru ukhen ave iyaren mino.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Átaru ukharéin Pita ma mápin ódiyain má Koniriasi oniyáken aufá mo aron kan daféden béin monosí uanten mino.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Máan tíkan Pita ano véin orun ayanoá diyáken, “Mantano séi éi ma eonaí é ma varará banta uno,” sen béin tiamen mino.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Máan turen Pita mairá be má e vaya sikhan mápin ódiyan un onákan kokhon nanin banta e átaru ukharen mino.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Átaru ukharéin Pita mai nanin banta siamemí, “Tiretí afová ukhen nan tetisi man baya ano siyáken Yutan kayo ano ena anan banta vá ída vá manafin báke ída vá betí baintá orono sikhen mifo Tiyarafenu ano siyáken ída vá mana vanta van ída funtákeona váke ída sesé ukhaona ono se vá tiameno sen téin aní uren tisimen mino.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Mai ana van mi éi ma vanta kayo sianten nan oríká ída áao sin éin oo yaiyé ereruna van mi éin inaiyá umpo nái vará téin tare fono.”Pita má Koniriasin monó baya siamein mino.|alt="Peter speaking in Cornelius’ house" src="cn01947B.tif" size="col" ref="Apo 10.29"
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Máa sen ina íkan Koniriasi evaránen tiamemí, “Kamí kamí damú oriyan mifo kanú manaú áauíen inúpasí iyáká te simápin timúkiyá baréékun manádá mana vanta ano vei auí daná kaké panu sivin ten tufá e manten mino.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 E mantaven mai vanta ano máa semí, ‘Koniriasi oe, éi ma kama avúavasí eya ona ma i vain nanin banta ma aya iyaona van Tiyarafenu ano amusin uren inka eni amúkin inen mino.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Máan tukhen mifo Saimonin nan ma Pita ne sen ariyain banta ano vurumakaó au fóké ma manáa yaná uvariyain Saimonin ne sin banta amá ma un non akhempá baimpin ban mifo manáa vanta siantan ná Yopáké o avirano.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Máa sen tisimein nan mi éin ainen o avirano van banta siantékun oríka kama avúavasí eya ere ompo intéa vayá tetin tisimeno van Bafan mano siamí inikharé intefo sare ana minó ano inintó bá tifé umpo Tiyarafenu avorá tisimí inétifano.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Máa síkan Pita araíen betí ankan tiamemí, “Tiyarafenu ano minó ara ara nanin bantafin manaí ukhein avúavasíen aya iyái saréa inka séi fura sé afová é uno.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Máan té iyan mifo minó kéká pinté intéa nanin banta anó ben nan péden ben aránaó báken puntákein avúavá ana variyan nafi mai nanin bantan Tiyarafenu ano aviré iyan mino.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Máan tukha siretí afová e nan mai kayoi Bafan ma vain Yisasi Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta finté uaren kamaen kusen ma van baya Tiyarafenu ano Isareri nanin bantafin dan erakhen mino.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yoni ano ma monó non péantádan intéa yanasá Karirifá araí uren Yudiá barafá oreraen dákó ukhen nafi mai siretí ankan afová ukha ono.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Nasaretí kena vanta Yisasin Tiyarafenu ano intesá ená bei Kantá Aunan má ákona fóké bá aní uran intesá uren ná Ban Anoni ákona ano yaramádan baré ein nanin banta aya uren ayofen noren nafi mai Tiyarafenu véi má túpá ukhan mino.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Yutan kayoi varafá bá Yerusaremí barufin má ma variyaré ein maen mai minó danasinta setí ódarékun inká béin daa unkamádantá arin púkaréin
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 kanú manaú bayan orivin Tiyarafenu ano furin pinte orun avían mantarákan banasi avorá orin onen mino.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Máan ten mifo minó nanin banta ano va véin onen naino. Mai ma Tiyarafenu ano ma fefá aní ukhá ein kéká ma varé e tifékun ma véi fúkaren e mantaaren dunan nen non nen í ontaréi sian páman iyá tiféuno.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Tiyarafenu ano véin nan mi fa ma ayun bain má púkein nanin banta vái yaimin banta vá bano siren pefá aní uran baren mino se vá pura vaya vanasifin tian amesin ná inino siren tetin ákonaen baya sisimen mino.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Béintá ma mumunan inain nanin banta van Tiyarafenu ano véin pinté uaren ume kayo ampiantanten mino sen minó sakhanampa vanta kayo ano ven nan pefá o utúben tian amá uran baren mino.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita ma Tiyarafenui vaya fara siamiyan bákan maifin ma e átaru ukhen mai vaya ma iniyá ein nanin banta amaniná Kantá Aunan mano eren mino.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Pitan má ma mumunan Yutan kayo ma orikhá ein kéká ano onan ena anan nanin bantafin dere Kantá Aunan banaan amiyaimpin betí anúden oreraen mino.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Para va ino mai kéká ano ara ara vaya fóké Tiyarafenu aví daní iyan betí ankan iniren mino.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Tetí ankan ma Kantá Aunan baré tiferuna avúaváká ten mi ma kéká ano Kantá Aunan baren mifo iye anó kanaíená ma nanin banta ano ma monó non peran nain aa iyarante fono.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Máa siren mai nanin banta van Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin avíkasá monó non perano siran betí ankan monó non péden mai oyampáké manáa yamú betin má bano van Pitan inaen mino.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.