Apocalipse 6
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Kakháké ontékun Sipisipi Arará ano mai ma yan manápá ifo afápá kan un kádan pintan ma yamuan ákona uran baré ein pintena mana fúkin do karáto faan karúdiyain má inékun aafa ma kankaré teiní iyain má tafúnaren daná kayo ma kamí kamí baré ein pinté mana ano siyáken, “Ereno,” sen mino.
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Máa síká mun onékun maen mana efanten osin e mantavin mai osin amaniná ma kumantá ein banta ano uve vá isana vá pákakhan kin kamamó béin amen mino. Máan turan mai vanta ano vanasi vá mo aruvúdé betin maman barasí uré ereno van oren mino.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Orivin maen sipisipi arará ano ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun tafúnaren daná kayo finté ena ano siyáken “Ereno,” sen mino.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Máa siyain má ena nararé osin e unen eríkan mai osin amaniná ma kumantaré ein banta mana kákan baenati maman amiren barará nanin banta finte ma kusen ban avúavá do mádantin ma ven aruan purin maran in ákona amen mino.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Sipisipi arará ano kanú manaú dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun maen tafúnaren daná kayo finté kanú manausí ma ukhein mano siyáken “Ereno,” síká mo oniyaruna vá mana sókonten osin mano sufá e mantavin mai osin amaniná ma kumantá ein mano kan kanan uman daimin tikheri fákakharen mino.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Máan tukhan mai ma safúnaren daná kayo ma kamí kamí bain áubanáké mana oo ano siyáken, “Orive ei yorarí esin ná banasi ano arafan nan ino. Máan tiyan ná maná damú ma yóden miyan baran nain mano vá mana sátó kurafin ma uviti miyaní inafi áa kanú manaú tátó kurafin ma uviti an dakhein daná bari ma miyaní inafi vá barano. Máan tin nompo ída vá orifi yaa vá uvaini ana vá namu uantesin ná para vano.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Máa siran maen sipisipi arará ano kamí kamí dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun maen tafúnaren daná kayo finté kamí kamisí ma ukhein mano siyáken “Ereno,” sen mino.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Máa sirá mo onékun mana aufáke yanaren uvin ayoran mana ukhein osin eren mino. Mai osin amaniná ma kumantaré ein banta aví Purin ne sikhan maen inká Banta Masi se sin mano véin bákuren noren mino. Nókan maen kamí kamí pintan banasi yaíde vá baenatifo safi anampo safi namu aí kayofo safi inká afá tafúna kayofo safi vá mana masiman aruan kípano siren mai ákona míkanan amen mino.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Máan turan maen sipisipi arará ano yan manápá dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má onékun Tiyarafenui vaya ma sian dákó eintafan ma aruan púká ein kayoi aú iyampon kayo ano arata aránaópá baren mino.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Báken mai kéká ano oovararen máa semí, “Dan báke ma fura se kantasí ukhe ona Bafan noe, intéa yamusá barará nanin banta ano ma setin tirukhá ein anonafá betin daídeya uman aminte fono.
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Máa siyain má mai kéká efanten buí daná kayo amiren tiamemí, “Tanáará ave ukhe avíkiyasin ná arona yoran nanin banta ma fara vain kayo yere aruan púdantisá máan tono.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Máa sirá kakháké ontanan sipisipi arará ano yan manápá ifo afápá mana un kádan dádasí en ma ena ana máden púkin do kavótiyain má kákantá bara kaya íkan áau ano maman tókonten iyain má biyon mano maman nare an den nararesíen mino.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Máan tiyain má ayon pinte ofu kayo ano kákan uvaen ma fiki yaa ana sori in ma aran kakhufeiníen barará eraven mino.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Máan tiyain má ayon mano vompon dóki ana ma yádaeiníen orin maen inká anuyon kayo vá un nompin ma musó kayo ma varé ein má ano afeyoren mino.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Máan tíkan bara rákena kin kayo fi yafisin banta kayo fi aruvin banta kayoi ánon banta fi ona kokhon dákein kéka safi áa kákan ákona vain kayo fi inká miyan ída van doran nanin banta vá para van nanin banta kayo vá ano karan don aimpin má inká on ain ma anuyompin bain kayo fimpá o aúmanen mino.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Máan tuven mai kayo ano oovararen temí, “Minan anuyon noe, mesan ma on don baona oe, o ankábore setin e man darádesí mai ma sipisipi arará ano ma kin karáká kumantein ayafen ída oné tifékun beni aran naná ano setimpin ída erino.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Mai fara vara seyo, veni aran naná ma erinten ne siká ein damúi yákó ukhen mifo iye anó kanaíen mantanten nafino.”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.