Apocalipse 6
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Kakháké ontékun Sipisipi Arará ano mai ma yan manápá ifo afápá kan un kádan pintan ma yamuan ákona uran baré ein pintena mana fúkin do karáto faan karúdiyain má inékun aafa ma kankaré teiní iyain má tafúnaren daná kayo ma kamí kamí baré ein pinté mana ano siyáken, “Ereno,” sen mino.
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Máa síká mun onékun maen mana efanten osin e mantavin mai osin amaniná ma kumantá ein banta ano uve vá isana vá pákakhan kin kamamó béin amen mino. Máan turan mai vanta ano vanasi vá mo aruvúdé betin maman barasí uré ereno van oren mino.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Orivin maen sipisipi arará ano ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun tafúnaren daná kayo finté ena ano siyáken “Ereno,” sen mino.
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Máa siyain má ena nararé osin e unen eríkan mai osin amaniná ma kumantaré ein banta mana kákan baenati maman amiren barará nanin banta finte ma kusen ban avúavá do mádantin ma ven aruan purin maran in ákona amen mino.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Sipisipi arará ano kanú manaú dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun maen tafúnaren daná kayo finté kanú manausí ma ukhein mano siyáken “Ereno,” síká mo oniyaruna vá mana sókonten osin mano sufá e mantavin mai osin amaniná ma kumantá ein mano kan kanan uman daimin tikheri fákakharen mino.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Máan tukhan mai ma safúnaren daná kayo ma kamí kamí bain áubanáké mana oo ano siyáken, “Orive ei yorarí esin ná banasi ano arafan nan ino. Máan tiyan ná maná damú ma yóden miyan baran nain mano vá mana sátó kurafin ma uviti miyaní inafi áa kanú manaú tátó kurafin ma uviti an dakhein daná bari ma miyaní inafi vá barano. Máan tin nompo ída vá orifi yaa vá uvaini ana vá namu uantesin ná para vano.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Máa siran maen sipisipi arará ano kamí kamí dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun maen tafúnaren daná kayo finté kamí kamisí ma ukhein mano siyáken “Ereno,” sen mino.
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Máa sirá mo onékun mana aufáke yanaren uvin ayoran mana ukhein osin eren mino. Mai osin amaniná ma kumantaré ein banta aví Purin ne sikhan maen inká Banta Masi se sin mano véin bákuren noren mino. Nókan maen kamí kamí pintan banasi yaíde vá baenatifo safi anampo safi namu aí kayofo safi inká afá tafúna kayofo safi vá mana masiman aruan kípano siren mai ákona míkanan amen mino.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Máan turan maen sipisipi arará ano yan manápá dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má onékun Tiyarafenui vaya ma sian dákó eintafan ma aruan púká ein kayoi aú iyampon kayo ano arata aránaópá baren mino.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Báken mai kéká ano oovararen máa semí, “Dan báke ma fura se kantasí ukhe ona Bafan noe, intéa yamusá barará nanin banta ano ma setin tirukhá ein anonafá betin daídeya uman aminte fono.
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Máa siyain má mai kéká efanten buí daná kayo amiren tiamemí, “Tanáará ave ukhe avíkiyasin ná arona yoran nanin banta ma fara vain kayo yere aruan púdantisá máan tono.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Máa sirá kakháké ontanan sipisipi arará ano yan manápá ifo afápá mana un kádan dádasí en ma ena ana máden púkin do kavótiyain má kákantá bara kaya íkan áau ano maman tókonten iyain má biyon mano maman nare an den nararesíen mino.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Máan tiyain má ayon pinte ofu kayo ano kákan uvaen ma fiki yaa ana sori in ma aran kakhufeiníen barará eraven mino.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Máan tiyain má ayon mano vompon dóki ana ma yádaeiníen orin maen inká anuyon kayo vá un nompin ma musó kayo ma varé ein má ano afeyoren mino.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Máan tíkan bara rákena kin kayo fi yafisin banta kayo fi aruvin banta kayoi ánon banta fi ona kokhon dákein kéka safi áa kákan ákona vain kayo fi inká miyan ída van doran nanin banta vá para van nanin banta kayo vá ano karan don aimpin má inká on ain ma anuyompin bain kayo fimpá o aúmanen mino.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Máan tuven mai kayo ano oovararen temí, “Minan anuyon noe, mesan ma on don baona oe, o ankábore setin e man darádesí mai ma sipisipi arará ano ma kin karáká kumantein ayafen ída oné tifékun beni aran naná ano setimpin ída erino.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Mai fara vara seyo, veni aran naná ma erinten ne siká ein damúi yákó ukhen mifo iye anó kanaíen mantanten nafino.”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.