Apocalipse 6

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kakháké ontékun Sipisipi Arará ano mai ma yan manápá ifo afápá kan un kádan pintan ma yamuan ákona uran baré ein pintena mana fúkin do karáto faan karúdiyain má inékun aafa ma kankaré teiní iyain má tafúnaren daná kayo ma kamí kamí baré ein pinté mana ano siyáken, “Ereno,” sen mino.
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Máa síká mun onékun maen mana efanten osin e mantavin mai osin amaniná ma kumantá ein banta ano uve vá isana vá pákakhan kin kamamó béin amen mino. Máan turan mai vanta ano vanasi vá mo aruvúdé betin maman barasí uré ereno van oren mino.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Orivin maen sipisipi arará ano ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun tafúnaren daná kayo finté ena ano siyáken “Ereno,” sen mino.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Máa siyain má ena nararé osin e unen eríkan mai osin amaniná ma kumantaré ein banta mana kákan baenati maman amiren barará nanin banta finte ma kusen ban avúavá do mádantin ma ven aruan purin maran in ákona amen mino.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Sipisipi arará ano kanú manaú dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun maen tafúnaren daná kayo finté kanú manausí ma ukhein mano siyáken “Ereno,” síká mo oniyaruna vá mana sókonten osin mano sufá e mantavin mai osin amaniná ma kumantá ein mano kan kanan uman daimin tikheri fákakharen mino.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Máan tukhan mai ma safúnaren daná kayo ma kamí kamí bain áubanáké mana oo ano siyáken, “Orive ei yorarí esin ná banasi ano arafan nan ino. Máan tiyan ná maná damú ma yóden miyan baran nain mano vá mana sátó kurafin ma uviti miyaní inafi áa kanú manaú tátó kurafin ma uviti an dakhein daná bari ma miyaní inafi vá barano. Máan tin nompo ída vá orifi yaa vá uvaini ana vá namu uantesin ná para vano.”
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Máa siran maen sipisipi arará ano kamí kamí dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má inékun maen tafúnaren daná kayo finté kamí kamisí ma ukhein mano siyáken “Ereno,” sen mino.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Máa sirá mo onékun mana aufáke yanaren uvin ayoran mana ukhein osin eren mino. Mai osin amaniná ma kumantaré ein banta aví Purin ne sikhan maen inká Banta Masi se sin mano véin bákuren noren mino. Nókan maen kamí kamí pintan banasi yaíde vá baenatifo safi anampo safi namu aí kayofo safi inká afá tafúna kayofo safi vá mana masiman aruan kípano siren mai ákona míkanan amen mino.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Máan turan maen sipisipi arará ano yan manápá dádasí en ena ana máden púkin do kavótiyain má onékun Tiyarafenui vaya ma sian dákó eintafan ma aruan púká ein kayoi aú iyampon kayo ano arata aránaópá baren mino.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Báken mai kéká ano oovararen máa semí, “Dan báke ma fura se kantasí ukhe ona Bafan noe, intéa yamusá barará nanin banta ano ma setin tirukhá ein anonafá betin daídeya uman aminte fono.
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Máa siyain má mai kéká efanten buí daná kayo amiren tiamemí, “Tanáará ave ukhe avíkiyasin ná arona yoran nanin banta ma fara vain kayo yere aruan púdantisá máan tono.”
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Máa sirá kakháké ontanan sipisipi arará ano yan manápá ifo afápá mana un kádan dádasí en ma ena ana máden púkin do kavótiyain má kákantá bara kaya íkan áau ano maman tókonten iyain má biyon mano maman nare an den nararesíen mino.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Máan tiyain má ayon pinte ofu kayo ano kákan uvaen ma fiki yaa ana sori in ma aran kakhufeiníen barará eraven mino.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Máan tiyain má ayon mano vompon dóki ana ma yádaeiníen orin maen inká anuyon kayo vá un nompin ma musó kayo ma varé ein má ano afeyoren mino.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Máan tíkan bara rákena kin kayo fi yafisin banta kayo fi aruvin banta kayoi ánon banta fi ona kokhon dákein kéka safi áa kákan ákona vain kayo fi inká miyan ída van doran nanin banta vá para van nanin banta kayo vá ano karan don aimpin má inká on ain ma anuyompin bain kayo fimpá o aúmanen mino.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Máan tuven mai kayo ano oovararen temí, “Minan anuyon noe, mesan ma on don baona oe, o ankábore setin e man darádesí mai ma sipisipi arará ano ma kin karáká kumantein ayafen ída oné tifékun beni aran naná ano setimpin ída erino.
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Mai fara vara seyo, veni aran naná ma erinten ne siká ein damúi yákó ukhen mifo iye anó kanaíen mantanten nafino.”
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.