Apocalipse 16

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Máa sirá inékun mai monó namunté mana oova ano mai máa enisori siamemí, “Aravuveya mai ma yan manápá ifo afápá kan un kádan dóki ma fákakheonafin ma Tiyarafenui aran naná bain bara amaniná bana ono.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Máa síkan eséke enisori ano vei yóki varen mo vara amaniná bana íkan mai ma afá tafúnai aní daná mamaren ma ven aman manontá monó tiyá ein kayo aurá moéken namu ukhein namon kayo inisen ken mino.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Máan tiyain ma kaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo un non ané bana iyain má un non mano furin bantai nare ma einí íkan minó danasinta ma maifin baré ein mano fúan kípen mino.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Máan tuvin maen kanú manausí ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo kákan non kayo vá inká tító non kayo vápin banaran maen maman nareíen mino.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Máan turá inékun mai ma minó non kayorá dafíká ein enisori ano máa semí, “Mai ma fefá bare ma saréa fara vaona oe, éi Kantasí Ukhaona ono. Mai fara vara seyo funtákein avúavákái vanasi yaídeya ma uman amiya ono.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Mai fara vara seyo, mai nanin banta anon eni kantasí ukhein kéká bá sakhanampa vanta kayo vá aruan púdan betíi nare ano varafin eravukharé iyan mai anonafái vetíi nare amen nan niyan mino.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Máa sirá inékun arata vain táké mana vaya ano máa semí, “Minó Ákona Vá Baona Bafan Tiyarafenu oe, eni vanasi yaimin avúavá maen pura sen puntáken mino.”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Máa sirákan áau ano kákaníen banasi aá akhano van kamí kamisí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo áaufin banaren ákona amen mino.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Máan turákan kákan aá ken banasi akhiyaimpin Tiyarafenu ano ma mai uman kayo amein nan ben oyampá baya siren ída ará baeren béin aví daníen mino.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Máan tiyákan dan manápasí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo afá tafúnai kin karáká banarákan beni yafisin aúpin manádá kákan títípaen kumayusí iyain má beni kéká ano aveantuntá inkékípiyáken kákantá berai sen mino.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Máan tiyáken betíi namon mano ma aí iyain nan manan inarufá ma vain Ayarafenun oyampá baya sen mifo mai ma namu avúavá bariyaré ein nan ída sirun noe siren ará baeren mino.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá mana unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo Yufretisi e ma siyain nompin banaran mai non kánen mino. Áau e uní pákena kin kékái aaí uantantin kasaen betíi aruvin banta kayo iyanen áau orun perápá orino van mi máan ten mino.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Máan turá onékun tokhá an dakhein namu aunan kanú manaú ano drakoni vá afá tafúna vá inká kampun sakhanampa vanta vá oo fenté e khuven eren mino.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Mai aunan kayo maen Ban Anoni enará ukhein daná kayo ma maman dákó in kékái varen mino. Mai kéká ano minó barafá ma vain kin kayo siamintin mai ma Minó Ákona Vá Bain Tiyarafenui yamú ma yákó intin ma ven má aruvin nain danasinta útaan manafin átaru ino van mi oreraen mino.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Afovasá ono. Téi maé umoyan banta an davé uimpin mi erenté umpo intéa kéká anó betíi ona uren ban ná auu sapé tikhá inten nafi mai kéká ano vanasi avorá ída avápa oren maen inká ayave van en inten mino.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Máan turen minó kin kayo o avire e avire uren Iburu vaya finté Amákedoni e ma siyain barurá átaru en mino.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá kan unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo uvafin bana iyain má kákan monó namumpin ma kin kará bain pinté mana kákan oova ano máa semí, “Inka kípen mino.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Máa siyain má pefá ída iyá einíen afayuíen aafa kankaré tiyain má ma vara moékentá kayaen mino.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Máan tiyain má mai ma kákan baru Babironi e sin ma varé ein mano kanú manaú pintan kauren orera íkan minó akhempá ma kákan baru kayo varé ein dere vá kauren oreraen mino. Máan tiyákan Tiyarafenu ano Babironí baru ma váken umeí iyá ein nan o varen me iniren mai ma vei aran naná uvaini ma kápifin bíkakhá ein amen mino.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Máan tíkan un nompin ma musó kayo varé ein o afeyoran inká anu yon kayo ma varé ein maman avaíen mino.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Máan tiyan maen inaru fáké kómópa amú kayo eren mino. Beni uman maen fifti (50) kirokaremi vákan mai ano vanasi yasamiyan kákan uman amiyaimpin Tiyarafenu oyampá baya sen oreraen mino.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.