Apocalipse 16
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Máa sirá inékun mai monó namunté mana oova ano mai máa enisori siamemí, “Aravuveya mai ma yan manápá ifo afápá kan un kádan dóki ma fákakheonafin ma Tiyarafenui aran naná bain bara amaniná bana ono.”
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Máa síkan eséke enisori ano vei yóki varen mo vara amaniná bana íkan mai ma afá tafúnai aní daná mamaren ma ven aman manontá monó tiyá ein kayo aurá moéken namu ukhein namon kayo inisen ken mino.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Máan tiyain ma kaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo un non ané bana iyain má un non mano furin bantai nare ma einí íkan minó danasinta ma maifin baré ein mano fúan kípen mino.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Máan tuvin maen kanú manausí ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo kákan non kayo vá inká tító non kayo vápin banaran maen maman nareíen mino.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Máan turá inékun mai ma minó non kayorá dafíká ein enisori ano máa semí, “Mai ma fefá bare ma saréa fara vaona oe, éi Kantasí Ukhaona ono. Mai fara vara seyo funtákein avúavákái vanasi yaídeya ma uman amiya ono.
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Mai fara vara seyo, mai nanin banta anon eni kantasí ukhein kéká bá sakhanampa vanta kayo vá aruan púdan betíi nare ano varafin eravukharé iyan mai anonafái vetíi nare amen nan niyan mino.”
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Máa sirá inékun arata vain táké mana vaya ano máa semí, “Minó Ákona Vá Baona Bafan Tiyarafenu oe, eni vanasi yaimin avúavá maen pura sen puntáken mino.”
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Máa sirákan áau ano kákaníen banasi aá akhano van kamí kamisí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo áaufin banaren ákona amen mino.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Máan turákan kákan aá ken banasi akhiyaimpin Tiyarafenu ano ma mai uman kayo amein nan ben oyampá baya siren ída ará baeren béin aví daníen mino.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Máan tiyákan dan manápasí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo afá tafúnai kin karáká banarákan beni yafisin aúpin manádá kákan títípaen kumayusí iyain má beni kéká ano aveantuntá inkékípiyáken kákantá berai sen mino.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Máan tiyáken betíi namon mano ma aí iyain nan manan inarufá ma vain Ayarafenun oyampá baya sen mifo mai ma namu avúavá bariyaré ein nan ída sirun noe siren ará baeren mino.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá mana unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo Yufretisi e ma siyain nompin banaran mai non kánen mino. Áau e uní pákena kin kékái aaí uantantin kasaen betíi aruvin banta kayo iyanen áau orun perápá orino van mi máan ten mino.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Máan turá onékun tokhá an dakhein namu aunan kanú manaú ano drakoni vá afá tafúna vá inká kampun sakhanampa vanta vá oo fenté e khuven eren mino.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Mai aunan kayo maen Ban Anoni enará ukhein daná kayo ma maman dákó in kékái varen mino. Mai kéká ano minó barafá ma vain kin kayo siamintin mai ma Minó Ákona Vá Bain Tiyarafenui yamú ma yákó intin ma ven má aruvin nain danasinta útaan manafin átaru ino van mi oreraen mino.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Afovasá ono. Téi maé umoyan banta an davé uimpin mi erenté umpo intéa kéká anó betíi ona uren ban ná auu sapé tikhá inten nafi mai kéká ano vanasi avorá ída avápa oren maen inká ayave van en inten mino.”
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Máan turen minó kin kayo o avire e avire uren Iburu vaya finté Amákedoni e ma siyain barurá átaru en mino.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá kan unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo uvafin bana iyain má kákan monó namumpin ma kin kará bain pinté mana kákan oova ano máa semí, “Inka kípen mino.”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Máa siyain má pefá ída iyá einíen afayuíen aafa kankaré tiyain má ma vara moékentá kayaen mino.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Máan tiyain má mai ma kákan baru Babironi e sin ma varé ein mano kanú manaú pintan kauren orera íkan minó akhempá ma kákan baru kayo varé ein dere vá kauren oreraen mino. Máan tiyákan Tiyarafenu ano Babironí baru ma váken umeí iyá ein nan o varen me iniren mai ma vei aran naná uvaini ma kápifin bíkakhá ein amen mino.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Máan tíkan un nompin ma musó kayo varé ein o afeyoran inká anu yon kayo ma varé ein maman avaíen mino.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Máan tiyan maen inaru fáké kómópa amú kayo eren mino. Beni uman maen fifti (50) kirokaremi vákan mai ano vanasi yasamiyan kákan uman amiyaimpin Tiyarafenu oyampá baya sen oreraen mino.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.