Apocalipse 16

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Máa sirá inékun mai monó namunté mana oova ano mai máa enisori siamemí, “Aravuveya mai ma yan manápá ifo afápá kan un kádan dóki ma fákakheonafin ma Tiyarafenui aran naná bain bara amaniná bana ono.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Máa síkan eséke enisori ano vei yóki varen mo vara amaniná bana íkan mai ma afá tafúnai aní daná mamaren ma ven aman manontá monó tiyá ein kayo aurá moéken namu ukhein namon kayo inisen ken mino.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Máan tiyain ma kaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo un non ané bana iyain má un non mano furin bantai nare ma einí íkan minó danasinta ma maifin baré ein mano fúan kípen mino.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Máan tuvin maen kanú manausí ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo kákan non kayo vá inká tító non kayo vápin banaran maen maman nareíen mino.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Máan turá inékun mai ma minó non kayorá dafíká ein enisori ano máa semí, “Mai ma fefá bare ma saréa fara vaona oe, éi Kantasí Ukhaona ono. Mai fara vara seyo funtákein avúavákái vanasi yaídeya ma uman amiya ono.
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Mai fara vara seyo, mai nanin banta anon eni kantasí ukhein kéká bá sakhanampa vanta kayo vá aruan púdan betíi nare ano varafin eravukharé iyan mai anonafái vetíi nare amen nan niyan mino.”
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Máa sirá inékun arata vain táké mana vaya ano máa semí, “Minó Ákona Vá Baona Bafan Tiyarafenu oe, eni vanasi yaimin avúavá maen pura sen puntáken mino.”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Máa sirákan áau ano kákaníen banasi aá akhano van kamí kamisí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo áaufin banaren ákona amen mino.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Máan turákan kákan aá ken banasi akhiyaimpin Tiyarafenu ano ma mai uman kayo amein nan ben oyampá baya siren ída ará baeren béin aví daníen mino.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Máan tiyákan dan manápasí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo afá tafúnai kin karáká banarákan beni yafisin aúpin manádá kákan títípaen kumayusí iyain má beni kéká ano aveantuntá inkékípiyáken kákantá berai sen mino.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 Máan tiyáken betíi namon mano ma aí iyain nan manan inarufá ma vain Ayarafenun oyampá baya sen mifo mai ma namu avúavá bariyaré ein nan ída sirun noe siren ará baeren mino.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá mana unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo Yufretisi e ma siyain nompin banaran mai non kánen mino. Áau e uní pákena kin kékái aaí uantantin kasaen betíi aruvin banta kayo iyanen áau orun perápá orino van mi máan ten mino.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Máan turá onékun tokhá an dakhein namu aunan kanú manaú ano drakoni vá afá tafúna vá inká kampun sakhanampa vanta vá oo fenté e khuven eren mino.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Mai aunan kayo maen Ban Anoni enará ukhein daná kayo ma maman dákó in kékái varen mino. Mai kéká ano minó barafá ma vain kin kayo siamintin mai ma Minó Ákona Vá Bain Tiyarafenui yamú ma yákó intin ma ven má aruvin nain danasinta útaan manafin átaru ino van mi oreraen mino.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Afovasá ono. Téi maé umoyan banta an davé uimpin mi erenté umpo intéa kéká anó betíi ona uren ban ná auu sapé tikhá inten nafi mai kéká ano vanasi avorá ída avápa oren maen inká ayave van en inten mino.”
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Máan turen minó kin kayo o avire e avire uren Iburu vaya finté Amákedoni e ma siyain barurá átaru en mino.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá kan unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo uvafin bana iyain má kákan monó namumpin ma kin kará bain pinté mana kákan oova ano máa semí, “Inka kípen mino.”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Máa siyain má pefá ída iyá einíen afayuíen aafa kankaré tiyain má ma vara moékentá kayaen mino.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Máan tiyain má mai ma kákan baru Babironi e sin ma varé ein mano kanú manaú pintan kauren orera íkan minó akhempá ma kákan baru kayo varé ein dere vá kauren oreraen mino. Máan tiyákan Tiyarafenu ano Babironí baru ma váken umeí iyá ein nan o varen me iniren mai ma vei aran naná uvaini ma kápifin bíkakhá ein amen mino.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Máan tíkan un nompin ma musó kayo varé ein o afeyoran inká anu yon kayo ma varé ein maman avaíen mino.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Máan tiyan maen inaru fáké kómópa amú kayo eren mino. Beni uman maen fifti (50) kirokaremi vákan mai ano vanasi yasamiyan kákan uman amiyaimpin Tiyarafenu oyampá baya sen oreraen mino.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.