Apocalipse 16
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Máa sirá inékun mai monó namunté mana oova ano mai máa enisori siamemí, “Aravuveya mai ma yan manápá ifo afápá kan un kádan dóki ma fákakheonafin ma Tiyarafenui aran naná bain bara amaniná bana ono.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Máa síkan eséke enisori ano vei yóki varen mo vara amaniná bana íkan mai ma afá tafúnai aní daná mamaren ma ven aman manontá monó tiyá ein kayo aurá moéken namu ukhein namon kayo inisen ken mino.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Máan tiyain ma kaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo un non ané bana iyain má un non mano furin bantai nare ma einí íkan minó danasinta ma maifin baré ein mano fúan kípen mino.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Máan tuvin maen kanú manausí ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo kákan non kayo vá inká tító non kayo vápin banaran maen maman nareíen mino.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Máan turá inékun mai ma minó non kayorá dafíká ein enisori ano máa semí, “Mai ma fefá bare ma saréa fara vaona oe, éi Kantasí Ukhaona ono. Mai fara vara seyo funtákein avúavákái vanasi yaídeya ma uman amiya ono.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Mai fara vara seyo, mai nanin banta anon eni kantasí ukhein kéká bá sakhanampa vanta kayo vá aruan púdan betíi nare ano varafin eravukharé iyan mai anonafái vetíi nare amen nan niyan mino.”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Máa sirá inékun arata vain táké mana vaya ano máa semí, “Minó Ákona Vá Baona Bafan Tiyarafenu oe, eni vanasi yaimin avúavá maen pura sen puntáken mino.”
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Máa sirákan áau ano kákaníen banasi aá akhano van kamí kamisí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo áaufin banaren ákona amen mino.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Máan turákan kákan aá ken banasi akhiyaimpin Tiyarafenu ano ma mai uman kayo amein nan ben oyampá baya siren ída ará baeren béin aví daníen mino.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Máan tiyákan dan manápasí ma ukharé ein enisori ano vei yóki varen mo afá tafúnai kin karáká banarákan beni yafisin aúpin manádá kákan títípaen kumayusí iyain má beni kéká ano aveantuntá inkékípiyáken kákantá berai sen mino.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Máan tiyáken betíi namon mano ma aí iyain nan manan inarufá ma vain Ayarafenun oyampá baya sen mifo mai ma namu avúavá bariyaré ein nan ída sirun noe siren ará baeren mino.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá mana unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo Yufretisi e ma siyain nompin banaran mai non kánen mino. Áau e uní pákena kin kékái aaí uantantin kasaen betíi aruvin banta kayo iyanen áau orun perápá orino van mi máan ten mino.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Máan turá onékun tokhá an dakhein namu aunan kanú manaú ano drakoni vá afá tafúna vá inká kampun sakhanampa vanta vá oo fenté e khuven eren mino.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Mai aunan kayo maen Ban Anoni enará ukhein daná kayo ma maman dákó in kékái varen mino. Mai kéká ano minó barafá ma vain kin kayo siamintin mai ma Minó Ákona Vá Bain Tiyarafenui yamú ma yákó intin ma ven má aruvin nain danasinta útaan manafin átaru ino van mi oreraen mino.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Afovasá ono. Téi maé umoyan banta an davé uimpin mi erenté umpo intéa kéká anó betíi ona uren ban ná auu sapé tikhá inten nafi mai kéká ano vanasi avorá ída avápa oren maen inká ayave van en inten mino.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Máan turen minó kin kayo o avire e avire uren Iburu vaya finté Amákedoni e ma siyain barurá átaru en mino.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Máan tiyákan dan manápá ifo afápá kan unkádaní ma ukhá ein enisori ano vei yóki varen mo uvafin bana iyain má kákan monó namumpin ma kin kará bain pinté mana kákan oova ano máa semí, “Inka kípen mino.”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Máa siyain má pefá ída iyá einíen afayuíen aafa kankaré tiyain má ma vara moékentá kayaen mino.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Máan tiyain má mai ma kákan baru Babironi e sin ma varé ein mano kanú manaú pintan kauren orera íkan minó akhempá ma kákan baru kayo varé ein dere vá kauren oreraen mino. Máan tiyákan Tiyarafenu ano Babironí baru ma váken umeí iyá ein nan o varen me iniren mai ma vei aran naná uvaini ma kápifin bíkakhá ein amen mino.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Máan tíkan un nompin ma musó kayo varé ein o afeyoran inká anu yon kayo ma varé ein maman avaíen mino.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Máan tiyan maen inaru fáké kómópa amú kayo eren mino. Beni uman maen fifti (50) kirokaremi vákan mai ano vanasi yasamiyan kákan uman amiyaimpin Tiyarafenu oyampá baya sen oreraen mino.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.