2 Coríntios 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Téi ma sinunu ukheruna sirona kéka soe, Tiyarafenu ano ma amenté uno siren ma iyáantan baré ein danasinta inka varé tifé umpo erisá dante vukhafa vá tú iyampon má ma fainíin avúavá do sesé uan karúdaré avusese uve sá ben nan mana feriyáké kantasí ukhein avuavá ana vá bará tifano.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Tetí ankan ída mana vanta namu uanté, aré asé inká ena vanta kampun tiré namu yanápin avían kaúké tifé umpo ara sá timeno.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ma ma siyaruna mai siretin au finí in baya va siya rauno. Ída ino. Pefái siretin tiamiyái setí purasé túkákéi siretin nan tinunu iyá uno séku inikha ono. Mai van mi furonte rafu áa fá bante rafu mai avúavá anan bariyá banten mino.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Ara ara uman ma setin timaniná erí ma siretin nan ovaré me inékun maen mai anon tirá kusin timé iyan mino. Máan tiyain nan mi siretí ankan nan kákan timusin uantiyákéi ma vaya siamiyá uno.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Mai fara vara seyo, Masedoniá barafá ma onóbékun maen ara ara vayafó tetin uman timíkan mai anon tikhokho fan tufá tivesaraen mino.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Máan tiyákun mifo mai ma uman baren ará namuin ma ará kusin amé iyain Ayarafenu ano ma Taitasin tiantan orein manon tirá kusin mo simen mino.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Taitasini erin mano ana va sirá kusin timen naino. Tiretí ma véin má dere ará kusin amireya inká ten timaniná ma afoká ukhein dana san ma arunan usintáde ma siretíi avábá ma aní eona van ma véi me sisimein nan mi kákan timusin é uno.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Tenti vompon mano siretí ankan ará namu uantáken mifo mai van ída sirá amé uno. Mai fara vara seyo, fefá tirun noe siyá umpo saréa afová é ma vompon mano manáarái siretin ará namu uanten mino sé iniyá uno.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Mai vompon ma uvaman amirékun ma ará namu eona rasa saréa simusin iya raumpo Tiyarafenu anon mai ará uman maman dákó en mino. Mai anon tiretíi ineine maman amá urayan ará baere ompo setinti vaya ano ída uman amen mino.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Tiyarafenu anon ará uman maman dákó uran mi mai ano setisi inin maman amá uren tiya íkái sirá baédékun evaránen tiviré iyan mino. Máan té iyan mifo mai ma ída aúkáké tirunoe sin aú baerarí ma ein nanin banta anon purin maman dákó é iyan mino.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Tiyarafenu ano ma mai arunaná maman dákó ein manon kama avúava sinta maman tiretin aúbaná dákóen mino. Mai avúava sinta maen ákona inin má doreya inká tiretiyan maman aní eya ída ume vane seya inká tiretí ankan ume van aranan iyáke akhokho van eya inká téin tonano van eya inká kama e yafíbe yoreya inká ena ma funtáde yaimin avúavá ma vareona ino. Mai avúavá ma eona anon aní eya siretimpin ída mana aau van minon te ono.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Aau vanta fi áa aauí uantan banta fi funtarano vara séi mai vompon uvare rauno. Ída ino. Tiretíi avúavá e unen dákó édavintiya Tiyarafenu avorá teti nan purase anunu ono van mi mai vompon uvaman amé uno.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Tiretin ma setin nan anunu iyaona avúavá anon tetin tirá ákona usinté iyan mino.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Tiretíi kama avúava san amo sé pefái Taitasin tiamikharé ékuyan mai ma séi siamikáeruna avúavasí uren nái séi ída siyave van é uno. Mai fara vara seyo, Taitasi ano yeren tenti vaya van puran tikha ono sen mino.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Taitasi ma sireti vaonafá oríka ma avinantan má béin e avire mo kauráke ma ven oo yaiyiyá eona van béi moékantái arunan uantiyan mino.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Máan tiyain nan mi siretí ankan nan moéke kama avúavasí inono se mumunan iyáké timusin uantiyá uno.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.