2 Coríntios 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Téi ma sinunu ukheruna sirona kéka soe, Tiyarafenu ano ma amenté uno siren ma iyáantan baré ein danasinta inka varé tifé umpo erisá dante vukhafa vá tú iyampon má ma fainíin avúavá do sesé uan karúdaré avusese uve sá ben nan mana feriyáké kantasí ukhein avuavá ana vá bará tifano.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Tetí ankan ída mana vanta namu uanté, aré asé inká ena vanta kampun tiré namu yanápin avían kaúké tifé umpo ara sá timeno.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ma ma siyaruna mai siretin au finí in baya va siya rauno. Ída ino. Pefái siretin tiamiyái setí purasé túkákéi siretin nan tinunu iyá uno séku inikha ono. Mai van mi furonte rafu áa fá bante rafu mai avúavá anan bariyá banten mino.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ara ara uman ma setin timaniná erí ma siretin nan ovaré me inékun maen mai anon tirá kusin timé iyan mino. Máan tiyain nan mi siretí ankan nan kákan timusin uantiyákéi ma vaya siamiyá uno.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Mai fara vara seyo, Masedoniá barafá ma onóbékun maen ara ara vayafó tetin uman timíkan mai anon tikhokho fan tufá tivesaraen mino.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Máan tiyákun mifo mai ma uman baren ará namuin ma ará kusin amé iyain Ayarafenu ano ma Taitasin tiantan orein manon tirá kusin mo simen mino.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Taitasini erin mano ana va sirá kusin timen naino. Tiretí ma véin má dere ará kusin amireya inká ten timaniná ma afoká ukhein dana san ma arunan usintáde ma siretíi avábá ma aní eona van ma véi me sisimein nan mi kákan timusin é uno.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Tenti vompon mano siretí ankan ará namu uantáken mifo mai van ída sirá amé uno. Mai fara vara seyo, fefá tirun noe siyá umpo saréa afová é ma vompon mano manáarái siretin ará namu uanten mino sé iniyá uno.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Mai vompon ma uvaman amirékun ma ará namu eona rasa saréa simusin iya raumpo Tiyarafenu anon mai ará uman maman dákó en mino. Mai anon tiretíi ineine maman amá urayan ará baere ompo setinti vaya ano ída uman amen mino.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Tiyarafenu anon ará uman maman dákó uran mi mai ano setisi inin maman amá uren tiya íkái sirá baédékun evaránen tiviré iyan mino. Máan té iyan mifo mai ma ída aúkáké tirunoe sin aú baerarí ma ein nanin banta anon purin maman dákó é iyan mino.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Tiyarafenu ano ma mai arunaná maman dákó ein manon kama avúava sinta maman tiretin aúbaná dákóen mino. Mai avúava sinta maen ákona inin má doreya inká tiretiyan maman aní eya ída ume vane seya inká tiretí ankan ume van aranan iyáke akhokho van eya inká téin tonano van eya inká kama e yafíbe yoreya inká ena ma funtáde yaimin avúavá ma vareona ino. Mai avúavá ma eona anon aní eya siretimpin ída mana aau van minon te ono.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Aau vanta fi áa aauí uantan banta fi funtarano vara séi mai vompon uvare rauno. Ída ino. Tiretíi avúavá e unen dákó édavintiya Tiyarafenu avorá teti nan purase anunu ono van mi mai vompon uvaman amé uno.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Tiretin ma setin nan anunu iyaona avúavá anon tetin tirá ákona usinté iyan mino.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Tiretíi kama avúava san amo sé pefái Taitasin tiamikharé ékuyan mai ma séi siamikáeruna avúavasí uren nái séi ída siyave van é uno. Mai fara vara seyo, Taitasi ano yeren tenti vaya van puran tikha ono sen mino.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Taitasi ma sireti vaonafá oríka ma avinantan má béin e avire mo kauráke ma ven oo yaiyiyá eona van béi moékantái arunan uantiyan mino.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Máan tiyain nan mi siretí ankan nan moéke kama avúavasí inono se mumunan iyáké timusin uantiyá uno.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.