1 Tessalonicenses 2
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, seti ma siretí ankan má o váké doriyá eruna yoran ída fara savifá o afeyóka siretiyantá afová ukha ono.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Tireti vaonafá ínaimpáké oronté maé Firipaí barurá orékun ma mai ráke nanin banta ano ma setin tiren tisen iyaré ein baya siretí ankan afová ukha ono. Tiretí ankan Tiyarafenui Kama Vaya siamiyákun ara ara aa fáké uman eriyaren mifo Tiyarafenu ano ákona simiyáká ída feranton kasaé beni vaya siamiyaré uno.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Máan tukhanti afovasá ono. Namu ineinefó tiretin ída mákádé kampun baya kayo siamiyá uno.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Mai fara vara seyo, Tiyarafenu anon tetin nan bei Kama Vaya fura sen banasi siaminten ne siren mai yoran timikhái yoriyá tiféuno. Béin tetisi ineine yaimiyain mi vái véin amusin ameno van doriyá umpo ma varará nanin banta va amusin ameno vara yoriyá tife rauno. Ída ino.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Tiretí ankan afová ukhená Tiyarafenu avorá pura vayan tiamiyá uno. Tiretin kampun tirékuya setisi vayará anunu uareya manáa yaná timeno vara siretin kampun tiantiya rauno. Ída ino.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Tiretí ankan nafo áa ena kéká ano fi ída kákan bí timeno van mai yoran doriyá tiféuno.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Yisas Karaisini aposeri kékái váké tireti vaonafá manáa yanasinta varano van kasaé inanten nunaren mifo anóe ano ma arará iyampon nan kuvein an déi siretí ankantá kamaé dafisé uno.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Tiretí ankan nan moeké tinunu uré paséi Tiyarafenui Kama Vaya ana va siame raumpo setisi minó danasinta vái amé tiféuno.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, setí ankan ma manáa yana san ékun ma siyain uman ída varano van mi inuran má bayan má miyan baran dorarí iyá uno. Máan tiyái Tiyarafenui Kama Vaya ma siretin tiamé iyaruna van ídá ovaré me iné iya rafono.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Tiretí ankan má Tiyarafenu vá ano afová ukhen ná pura sen puntáken ma kantasí ukhein avúavápói mumunan ma iyaona nanin banta avorá doré iyá tiféuno.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Para vara seyo, siretí ankan purase afová ukhen ná afóe ano ma ve akhafanará kama yafisirí iyainí éi sireti mana manará kamaé dafisé iyá tiféuno.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Kama vaya fókéi siretin ará ákona uantádéi Tiyarafenu avorasá kama e vasin onano siré tiamé iyá tiféuno. Beni khakhan ákona mamareya vei yafisin aúpin ben má ba oriya vano van ariyan mino.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Inká beni vaya ma siretin tiaméku mae ma vara ráke vantai vaya va siyan naifo Tiyarafenui Vaya inon tireyan kama e iniyanái ena ena véin tusu sian tiyá tiféuno. Mai vaya ma kama e inireya mumunan eona kékápin mi ákonaen doriyan mino.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Máan tiyan mifo mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, Yudiá barafá ma Tiyarafenui vanasi ano Yisas Karaisintá mumunan ein nan ma Yutan kéká ano uman amiyaré einí ukhein uman manan tiretíi kéká ano amikhen mino.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Manáa Yutan kéká anoi vetíi sakhanampa vanta kayo vá Bafan Yisasin má aruan púkaren mi saréa setin má dere sirono van mi yakhafiyan mino. Máan tiyáken minó nanin bantan namuroí uantiyákan Tiyarafenu ano ída amusin iyan mino.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Mai fara va ino. Tiyarafenu ano ena anan nanin banta evaránen aviran nain nan péden beni Kama Vaya ma siamiyaruna aa iyariyan mino. Máan ma iyain avúavá anon betíi ume maman mímí doní iyáin mi Tiyarafenui aran naná ano vetin amaniná ínaimpáké dákó en mino.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Máan tukhen mifo mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, siretimpin ma vain Yutan kayo finté manáa ano setin tirono van íká mai anarái sító máará tiretin me ampirákéi ovaráné e onano van túkáké kákan ineine iyáké aa van dosiyá tiféuno.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Mai fara vara seyo, setí ankan tiretin o onano siré teyantá ara ara aa van dosiyákun mifo Ban Anon mano setisi aa iyaré iyan mino.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Máan té iyan mifo Bafan Yisasi ma erin nain damú náinasá baré intí béin mo aní é tifékun ná tetisi yoran nan amusin uren miyan timinten nafino. Ída ifo siretíi vaona Bafan Yisasi ma ovaránen erin nain damú ma ven avorá o mantakhesí ma siretin oniyáké anan kákan timusin onté uno.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Tiretí ankan nan kama kéká inon tiyákayan kákan timusin timiya ono.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.