Lucas 8
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NAA
1 Saen osooso hedocob Jisas taun nagca, jobon nagca Anutna culnu me je maadi cobon. Malogom 12-pela age gami belein.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Oodogin caja leih buga me qeeca, hagca eundec me maden euha tooadecebil belein. Caja eu age Maria, Magdaladec, uqanadec buga me qee 7-pela dewegnadec ititacaden, uqaca,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joana, uqa Susa aideg, uqa Herodna jona dana cofdoc, uqaca, Susanaca, caja mati agedodoc agena ceteteh euna Jisas uqana malogomca cesuladein, ageha Jisas gami belein.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Odocob dana cajaca jobon cunugnadec odi huhuein. Jobon alildoc toodocobtoodocob hoin. Odocob saen dana cajaca geh bahic cegulecebil Jisas galolo je maaden.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 Uqa maaden, “Dana oso uqana cabina uqana wit aig helecnu nuen. Uqa aig hehelen aig osooso jic cobocna tonen. Odocob dana age aig eu lahacdocobil man fululec age humeig cedi ji hedoin.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Aig osooso maha meen baibaca euna tonen. Odocob maha ganac euna waca qeenu qala bimei galalen.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Aig osooso dud geuna tonen. Aig ceteh dudca gami ben memegin ceteh dudca cilehdocobil aig qee men.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Aig osooso mulu mahana tonen. Odocob leih qala qahimei ben mi aig qon. Gug osolna aig oso qoc 100 ihoc len,” aden.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Odocob Jisasna malogom uqa galolo je maaden eu gugnu sisildoin.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Odocobil uqa maaden, “Anut culadeceb age Anutna culnu ceteteh jahunec docnu eu nijia. Euqa dana cajaca leih
10 Jesus respondeu:
11 Jisas je haun maaden, “Galolo je i uqana gug eu odi. Aig eu Anutna me je.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Aig eu jicna tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mecebil Seten humei age wawaga meleeceb Anut cahahaadecdainnu uqa je dana waugna tonen eu cedadi len.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Aig eu maha meen baibacana tonen eu odiwe dana age Anutna je dah mimeig wawaga ceelecca je eu ogina. Euqa age aig bebeig qee mel. Age saen nag odi himec wawaga meleeceb temadec saen hocob toni aqena.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Aig dud geuna tonennu madiga eu odiwe dana age je dah megina, euqa age mahana bibileig mahana bilecnu jaen aqecca, maha cehewan ocnuca, amaga qocnu cetehca eu wawagana humei Anutna je cilehdocob agena aig qee wal megina.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Aig mulu mahana tonennu madiga eu odiwe dana age Anutna je dah mimeig u hewi daugdu wawaga tutuc mecana mimeig gagadic tatawi aig qogina,” aden.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Jisas je haun maaden, “Oso gowoc madacdumei hal dunuh qee tacena, odocob cabal bisalu qee mena. Euqa uqa gowoc ohisna caqusena. Eunu dana cunug age hamol hogina eu age gowoc camas foqagan.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ge, cel ceteh oso jahunecna nijia eu hibna camasna ahu moqagan. Odocob cel ceteh dana age jahuldoin nijia eu hibna dana cunug fimeig doqagan,” aden.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Ge, oso uqa docca nijia eu Anut uqa haun utigian. Euqa oso uqa docca qee eu uqa ija docca cisdona eudihha Anut uqa cawaldugian. Eunu age adi dah megina eunu batut cisdoigale,” aden.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Odocob Jisas anag waliagulca age Jisas fecnu hoin qa dana cajaca geh bahic talildoin. Eunu age uqaca lecnu ihoc qee.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Odocob dana oso Jisas madon, “Hina anin walinelca hoiga. Age mecihuqagannu maha gumu taweiga,” don.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Odocob Jisas dana cunug maadi maden, “Eu age Anutna je dah mimeig toodu odogina eundec eu ija au walielca,” aden.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Odocob deel osona Jisas uqana malogomca wag tobimeig bibili bileig maaden, “Gec, hoiga. Wa gad cagoc leti naha isec loqale,” aden. Eunu age wagna naha isecnu leti belein.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Age wa gad cagoc gemo lelegin Jisas us nijen. Odocob gugula ben wa gad cagocna neceb fufu gagadic bahic fulududu macas qahi wag dunuh nuaden. Wag eu wa cali bigia odon. Eu ehi li fadalec jicna maden.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Odocob malogom Jisasca limeig tulidudu madoin, “Ben, Ben! Ege fadalecnu odoqona!” doin.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Odimei malogom maaden, “Agena wawaga meleec eu ai?” aden.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Odocob age wagna nui Gerasa agena hatuna calein. Eu Galili wa gad cagoc naha isec.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Odocob Jisas wagnadec mahana toneceb dana oso taun bennadec buga me qee age hewudein uqa Jisas gulucdon. Uqa bical saen cecelac bahic coboloi. Odocob uqa jobon qee biloloi qa uqa qalqal hatinna niji u coboloi.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Odocob Jisas sisildon, “Hina ijain in?” don.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Odocob buga me qee Jisas ititacadeceb maha heel ben eu dunuh bahic non gugca qee euna cain belowainnu ninidoin.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Aria, aluh qeihna onoca qee ho am ben oso sab jiji coboin. Odocob buga me qee culadeceb ho dewenegana loqagannu Jisas ninidoin. Odocob Jisas cois aden.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Odocob dana eu cuculdeig ho dewenegana lein. Odocobil ho cunugca aluh qeihqeih guguli nu Galili wa gad cagoc dunuh gotoimeig cunugca odi wa jimeig cal mein.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Odocobil dana ho cofadoloig eu age eu caleceb fimeig busali limeig taunca, jobonca, cabinaca dana cajaca maaadi coboin.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Odocobil dana cajaca cunug je eu dah mimeig age eu feqan imeig belein. Age Jisasca humeig dana dewegnadec buga me qee ititacdon eu Jisas jaihna bibilen fein. Uqa lotoc tacecca, dana cisdoc meca bibilen fimeig cucuiein.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Dana age amagana fein eundec dana uqa buga me qee hewudein eu Jisas adi dewegnadec buga me qee ititacadeceb dana qila me men bilen eunu dana cajaca hoin saadein.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Odocob dana cajaca Gegesa agena mahanadec cunug age cucui bahic ein eunu Jisas cuculadi nuigiannu ninidoin. Eunu Jisas wag tobocob cuculadi ceseli belein.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Dana buga me qeeca Jisas ititacduton eu Jisas ninidudu madon, “Cultecem hinaca belowa!” don.
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Hina hinana gunna nuimeg Anut me mihianu saadaga,” dodoi suldocob nuen.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Saen Jisas wa gad cagoc naha isecnu leceb dana am age uqa sumudi bilein. Eunu wawaga ceelecca ehudein.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Jisas cocobi lelen caja oso ono cabi gel 12-pela golac nenen odi hewi coboloi euqa dana oso qee me mudel
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 eu uqa dana cajaca cegulec gemo limei Jisas hibilohu isec ben. Odimei Jisasna lotoc bibig qududon. Odocob uqa golac noloi eu gatidon.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Odocob Jisas sisilaadi maaden, “Info qudutia?” en.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Euqa Jisas maden, “Ija gagadic odoc oso deweg cuculdi nueceb tebanduga eunu oso ija qudutia,” en.
46 Mas Jesus insistiu:
47 Caja eu uqa ceteh odon camasac meia eu dumei uqa deweg qeleli Jisasca timei jaihna toni mahulimei nijen. Odimei dana cajaca cunug amagana uqa eetanu Jisas qududoia, odocob uqa mahuc bahic hag medoia eu saaden.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Odocob Jisas madon, “Ateni, hina wawin meleec eu me mihia. Wawin malolca nuugale,” don.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Jisas uqa caja je i madodon dana oso Juda agena cuha jo ilona jonadec humei Jairas madon, “Hina aten cal meia. Iwalgec mulug cabi haun cain utugaun,” don.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Euqa Jisas dah mimei Jairas madon, “Cain cucuiagaun. Hina dih wawin meleeiale. Odocob aten haun me migian,” don.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Odocob Jisas uqa Jairasna jona limei osoca qee culdeceb uqa Pita Jon Jemsca himec, odocob mel aid eu memeg anagca gami hamol lein.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Dana cajaca cunug ono cegulein eu age mel aid eunu qada qaqajeig sogoi bilein. Jisas maaden, “Mel aid i qee cal mel. Uqa us nijia! Cain qajowain,” aden.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Odocob age mel aid cal meia eu doinnu age asaldoin.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Euqa Jisas eben u hewimei utai madudu madon, “Mel aid, cajaga!” don.
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Uqana cebac bilec kis ceseleceb mahuc bahic cajen. Odocob Jisas sab oso utecebil jigiannu maaden.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Mel aid eu memeg anagca tumatumaesin euqa Jisas ceteh odi calen eunu oso cain madowasinnu cahacalen.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.