Lucas 15
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ACF
1 Saen osona takis cedec dana silail danaca Jisas dah muduqaga bili geh bahic cegulimeig Jisas talildoin.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Odocob Farisica loo je iwaladec danaca age galac mumudi madein, “Dana i silail dana maadeceb hocobil uqa gami ha sab jegina!” ein.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Eunu Jisas uqa galolo je i maaden,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Age dana oso uqana sipsip 100 cobogina eundec osol jahunigian uqa adi odigian? Uqa sipsip 99 eu maha wadauna culadeceb tatawebil jahunen eu waligian. Uqa wawali li gulucdugian.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Uqa gulucdumei uqa ceelec ben bahiccanu qatona migian.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Odimei gahidu jobon ehi nuigian. Odimei uqa uqana danahdanahca, uqa utuqanel bilegina euca age maadeceb cegulecebil maadigian, ‘Ijana sipsip jahunen ija gulucduga celebo bahic igina. Eunu ege celeboii sab nag odi cilecnu!’ adigian.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ija maadigina, eu odiwe, sao jobonna ono silail dana osol uqa silailnu tului falicdona eunu age celebooqagan. Odocob agena celeboec eu 99 age ititom ihoc age silailnadec haun falicdocnu qee nijelnu celeboec wooldugian,” aden.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jisas je haun maaden, “Odi ha caja oso uqa meen qaig silwana mudec 10-pela hewena qa osol jahunifei uqa adi odigian? Uqa gowoc madacdumei bahim cabal sigeldumei odocob meciii cuhadudu cudun cunugna meciii fifi li gulucdugian.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Saen uqa gulucdumei uqana danahdanahca, uqa utuqanel bilegina euca maadeceb cegulecebil maadigian, ‘Ija meen qaig jahunen haun gulucduga ceeligina. Eunu ceelii sab nag odi cilecnu!’ adigian.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ija maadigina, eu odiwe Anutna ensel age silail dana osol uqana silailnu tului falicdonanu agena gemona ceelec ben calena,” aden.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jisas mamadi maaden, “Dana oso biloloi. Uqa melahul lecisca.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Milum uqa cajimei memeg madon, ‘O Mei, qila hina cehewain naha cesawitaga ijana itiga,’ don. Eunu dana eu cehewan melahul lecisca odi cesawialen.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Hibna deel leih hedocob melah milum eu uqa cehewan naha suldodoi meen qaig umei jobon cuculi nuen. Odocob uqa hatu onoca bahic nuen. Ono uqa wal kobol mati odon. Euna uqa meen qaig uqana bilec me qeena cunug qee muden.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Uqana meen qaig cunug qee muden. Oodon hatu eu sabnu cahel ben qoc sanan men. Odocob uqa cetetehca qee bahic bilen.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Eunu uqa li hatu eunadec dana osona cabi on. Suldocob nui uqana ho cofadoloi.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Uqa ho agena sab macin ganac eu jigiannu waug ben bahic nijoloi qa sab jecnu oso qee utoloi.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Odocob hibna uqa cahuldoc odon ec fogo docob maden, ‘Ija meina cabi dana agena sab ji hedocwe qee. Odocob ene ija wennu cal migen odigina!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ija caji nuimig mei madugen, “O Mei, ija Anut hinaca amalana silail mem.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ija hina melem eu odi bilecwe qee. Eunu cois hinana cabi dana odi cabi ugen,” dugen,’ en.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Eunu uqa cajimei memegca ceseli nuen,” aden.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Odocob melah madon, ‘O Mei, ija hina amennaca, Anut amegnaca silail mem. Ija hina melem eu odi bilecnu ihoc qee,’ don.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 — ausente —
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 — ausente —
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Saen euna age odi oodogin melah matu uqa cabina bilen. Odimei uqa cabinadec ceceseli jic sahu jo cemenug huhu ududu duduegin dah men.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Odimei uqa cabi dana oso utadocob hocob sisildon, ‘Eu cel odogina?’ don.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Odocob cabi dana jejeg hewi madon, ‘Hina walin haun jobon ceseli hoia. Odocob hina memen uqa melah me bahic uqaca hu caleia eunu bulmakau nag lalo cacawacca taweia eu qagadoia,’ don.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Odocob waliag matu eu gemag gagadic beceb jo hamol lecnu qee gale dol. Eunu memeg jonadec humei melah dunuh ligiannu ninidon.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Euqa uqa memeg madon, ‘Faga, cabi gel i cunugca ija hinanu cabi uu begabeg meh cinigwe hom. Odocob ija hinana je qee felaculdolig. Hina cel oso item? Mecmec osoha cilecnu qee itecem sab ijana danah gami celeboelem!
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Euqa hina melem i hinana meen qaig cunug wal caja fajadecna cusdon. Odocob saen uqa ceseli hocob hina bulmakau nag lalo cacawacca eu qagadumeg cilitoga!’ don.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Odocob memeg jejeg hewi madon, ‘Melami, hina saen cunug ijaca biluwuna. Odocob ceteteh cunug ijana eu hinana.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Euqa hina walin eu cal menwe qa qila uqa cebac bilia. Uqa jahunen qa qila uqa haun gulucduga. Eunu ege sab cilimeb celebooqona eu tutuc,’ don,” aden.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.