Lucas 15
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARIB
1 Saen osona takis cedec dana silail danaca Jisas dah muduqaga bili geh bahic cegulimeig Jisas talildoin.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Odocob Farisica loo je iwaladec danaca age galac mumudi madein, “Dana i silail dana maadeceb hocobil uqa gami ha sab jegina!” ein.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Eunu Jisas uqa galolo je i maaden,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Age dana oso uqana sipsip 100 cobogina eundec osol jahunigian uqa adi odigian? Uqa sipsip 99 eu maha wadauna culadeceb tatawebil jahunen eu waligian. Uqa wawali li gulucdugian.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Uqa gulucdumei uqa ceelec ben bahiccanu qatona migian.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Odimei gahidu jobon ehi nuigian. Odimei uqa uqana danahdanahca, uqa utuqanel bilegina euca age maadeceb cegulecebil maadigian, ‘Ijana sipsip jahunen ija gulucduga celebo bahic igina. Eunu ege celeboii sab nag odi cilecnu!’ adigian.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ija maadigina, eu odiwe, sao jobonna ono silail dana osol uqa silailnu tului falicdona eunu age celebooqagan. Odocob agena celeboec eu 99 age ititom ihoc age silailnadec haun falicdocnu qee nijelnu celeboec wooldugian,” aden.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jisas je haun maaden, “Odi ha caja oso uqa meen qaig silwana mudec 10-pela hewena qa osol jahunifei uqa adi odigian? Uqa gowoc madacdumei bahim cabal sigeldumei odocob meciii cuhadudu cudun cunugna meciii fifi li gulucdugian.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Saen uqa gulucdumei uqana danahdanahca, uqa utuqanel bilegina euca maadeceb cegulecebil maadigian, ‘Ija meen qaig jahunen haun gulucduga ceeligina. Eunu ceelii sab nag odi cilecnu!’ adigian.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ija maadigina, eu odiwe Anutna ensel age silail dana osol uqana silailnu tului falicdonanu agena gemona ceelec ben calena,” aden.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jisas mamadi maaden, “Dana oso biloloi. Uqa melahul lecisca.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Milum uqa cajimei memeg madon, ‘O Mei, qila hina cehewain naha cesawitaga ijana itiga,’ don. Eunu dana eu cehewan melahul lecisca odi cesawialen.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Hibna deel leih hedocob melah milum eu uqa cehewan naha suldodoi meen qaig umei jobon cuculi nuen. Odocob uqa hatu onoca bahic nuen. Ono uqa wal kobol mati odon. Euna uqa meen qaig uqana bilec me qeena cunug qee muden.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Uqana meen qaig cunug qee muden. Oodon hatu eu sabnu cahel ben qoc sanan men. Odocob uqa cetetehca qee bahic bilen.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Eunu uqa li hatu eunadec dana osona cabi on. Suldocob nui uqana ho cofadoloi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Uqa ho agena sab macin ganac eu jigiannu waug ben bahic nijoloi qa sab jecnu oso qee utoloi.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Odocob hibna uqa cahuldoc odon ec fogo docob maden, ‘Ija meina cabi dana agena sab ji hedocwe qee. Odocob ene ija wennu cal migen odigina!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ija caji nuimig mei madugen, “O Mei, ija Anut hinaca amalana silail mem.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ija hina melem eu odi bilecwe qee. Eunu cois hinana cabi dana odi cabi ugen,” dugen,’ en.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Eunu uqa cajimei memegca ceseli nuen,” aden.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Odocob melah madon, ‘O Mei, ija hina amennaca, Anut amegnaca silail mem. Ija hina melem eu odi bilecnu ihoc qee,’ don.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Saen euna age odi oodogin melah matu uqa cabina bilen. Odimei uqa cabinadec ceceseli jic sahu jo cemenug huhu ududu duduegin dah men.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Odimei uqa cabi dana oso utadocob hocob sisildon, ‘Eu cel odogina?’ don.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Odocob cabi dana jejeg hewi madon, ‘Hina walin haun jobon ceseli hoia. Odocob hina memen uqa melah me bahic uqaca hu caleia eunu bulmakau nag lalo cacawacca taweia eu qagadoia,’ don.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Odocob waliag matu eu gemag gagadic beceb jo hamol lecnu qee gale dol. Eunu memeg jonadec humei melah dunuh ligiannu ninidon.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Euqa uqa memeg madon, ‘Faga, cabi gel i cunugca ija hinanu cabi uu begabeg meh cinigwe hom. Odocob ija hinana je qee felaculdolig. Hina cel oso item? Mecmec osoha cilecnu qee itecem sab ijana danah gami celeboelem!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Euqa hina melem i hinana meen qaig cunug wal caja fajadecna cusdon. Odocob saen uqa ceseli hocob hina bulmakau nag lalo cacawacca eu qagadumeg cilitoga!’ don.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Odocob memeg jejeg hewi madon, ‘Melami, hina saen cunug ijaca biluwuna. Odocob ceteteh cunug ijana eu hinana.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Euqa hina walin eu cal menwe qa qila uqa cebac bilia. Uqa jahunen qa qila uqa haun gulucduga. Eunu ege sab cilimeb celebooqona eu tutuc,’ don,” aden.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.