Lucas 14
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NAA
1 Juda agena cuha deel osona Jisas Farisi agena iwaladecna jona wesu sab jigiannu len. Odocob dana ono bilein age Jisas cofcofdoin.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Odocob dana oso jaih ebenca gomahin taec ono bilen.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Odocob Jisas loo je iwaladec dana Farisica sisiladen, “Egena loo je cuha deelna dana hagca me madecnu cois ec nijiafo, qeefo?” aden.
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Odocob age jejeg oso qee hewelein. Jisas dana eu ehudimei hag qee muditumei suldocob nuen.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Odimei uqa maaden, “Age dana oso uqa melahfo, uqana bulmakaufo eu wa helona dunuh toneceb cuha deel i edina mahuc bahic helonadec didocobil qee cali beiaunfo?” aden.
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Odocob age sisilec uqana eu jejeg wadacdocnu ihoc qee.
6 A isto nada puderam responder.
7 Odocob Jisas uqa dana age maadeceb hoin leih agena gawecna bilec cudun binanca nesili cecedegin meciaden eunu uqa galolo je i maaden,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 — ausente —
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 — ausente —
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 — ausente —
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 — ausente —
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Odocob Jisas uqa Farisi dana madocob hon eu madon, “Saen hina cahineg sabfo, wesu sab benfo jejeg hinana danah cain cedi ahogaun. Hina walinelfo, hinana sihul eundecfo, hina mudubainel bilegina cehewanagacafo ha cain cedi ahogaun. Eu age haun je sulduhecebil jecnu legan jic eu odina hina cel odadecem eu wadacdoc ameg ogan.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Eu odi cain. Saen hina sab ben cicileg dana sawenca, jaimaga cogogecca, laleg mecca, odocob amaga galuc mecca cedi ahoga.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Eu age hina ameg wadacduhecwe qee. Eunu hina eelhec ogan. Odocob saen dana ititom cal mecnadec ceseli cacajebil hina Anut ameg ihigian,” don.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Odocob dana oso sab jec cudunna Jisasca bibilesin je eu dah mimei Jisas madon, “Dana Anutna culna sab jec cudunna biluqagan age ceeli biluqagan!” don.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Odocob Jisas madon, “Dana ben oso uqa sab ben ciligia bili dana geh bahic hoqagannu je suldu maaden.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Sab ben cilec deelna uqana cabi dana eu uqa ehadigia bili suldocob nui maaden, ‘Sab jec cunug saciadoc taweia. Hoigale!’ aden.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Euqa age cunug lecnu culimeig cagasec je madoin. Oso uqa cabi dana eu ninidudu madon, ‘Ija cabi ben oso fajiga eu nuimig figen. Ija lecwe qee,’ don.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Oso ninidudu madon, ‘Ija bulmakau 10-pela cabi cesultecnu fajadiga eu ija nuimig temadigen. Ija lecwe qee,’ don.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Oso ha madon, ‘Ija cum bahic caja ugan. Ija lecwe qee,’ don.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Odocob cabi dana eu ceseli nuimei uqana meca je cunug sadon. Odocob uqana meca je eu odi dah mimei gemag ben bahic ben. Odocob uqa cabi dana madon, ‘Mahuc bahic nuimeg jic anagnanaca, jic nagnanaca, taun bennaca age dana sawenca, jaimaga cogogecca, laleg mecca, amaga galuc mecca ehadi cedi ahoga,’ don.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Uqa nueceb nag odi susumuden cabi dana ceseli humei madon, ‘O Meca, hinana je eu cunug tooduga euqa dana haunnu cudun nijia,’ don.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 — ausente —
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 — ausente —
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Dana cajaca am matica age Jisas gami belein. Odocob uqa waldumei maaden,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 — ausente —
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 — ausente —
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 — ausente —
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 — ausente —
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 — ausente —
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 — ausente —
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Odimei Jisas cit qu maaden, “Jic eu odi nijia eunu age cunug agena ceteteh cunug qee hibemdufeig age ijana malogom bilecwe qee,” aden.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Jisas je haun maaden, “Macas eu me bahic qa uqana tin tebandoc eu qee mecebfi age adi uqana tin tebandoc weledec eu haun muduqagan?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Eu mahaca, dool bujec euca gabandumeig cabina mecnu ihoc qee. Eu helecebil nuina. Oso dahigca uqa je i dah meiale,” aden.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.