Lucas 14
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ACF
1 Juda agena cuha deel osona Jisas Farisi agena iwaladecna jona wesu sab jigiannu len. Odocob dana ono bilein age Jisas cofcofdoin.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Odocob dana oso jaih ebenca gomahin taec ono bilen.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Odocob Jisas loo je iwaladec dana Farisica sisiladen, “Egena loo je cuha deelna dana hagca me madecnu cois ec nijiafo, qeefo?” aden.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Odocob age jejeg oso qee hewelein. Jisas dana eu ehudimei hag qee muditumei suldocob nuen.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Odimei uqa maaden, “Age dana oso uqa melahfo, uqana bulmakaufo eu wa helona dunuh toneceb cuha deel i edina mahuc bahic helonadec didocobil qee cali beiaunfo?” aden.
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Odocob age sisilec uqana eu jejeg wadacdocnu ihoc qee.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Odocob Jisas uqa dana age maadeceb hoin leih agena gawecna bilec cudun binanca nesili cecedegin meciaden eunu uqa galolo je i maaden,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 — ausente —
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 — ausente —
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 — ausente —
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Odocob Jisas uqa Farisi dana madocob hon eu madon, “Saen hina cahineg sabfo, wesu sab benfo jejeg hinana danah cain cedi ahogaun. Hina walinelfo, hinana sihul eundecfo, hina mudubainel bilegina cehewanagacafo ha cain cedi ahogaun. Eu age haun je sulduhecebil jecnu legan jic eu odina hina cel odadecem eu wadacdoc ameg ogan.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Eu odi cain. Saen hina sab ben cicileg dana sawenca, jaimaga cogogecca, laleg mecca, odocob amaga galuc mecca cedi ahoga.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Eu age hina ameg wadacduhecwe qee. Eunu hina eelhec ogan. Odocob saen dana ititom cal mecnadec ceseli cacajebil hina Anut ameg ihigian,” don.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Odocob dana oso sab jec cudunna Jisasca bibilesin je eu dah mimei Jisas madon, “Dana Anutna culna sab jec cudunna biluqagan age ceeli biluqagan!” don.
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Odocob Jisas madon, “Dana ben oso uqa sab ben ciligia bili dana geh bahic hoqagannu je suldu maaden.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Sab ben cilec deelna uqana cabi dana eu uqa ehadigia bili suldocob nui maaden, ‘Sab jec cunug saciadoc taweia. Hoigale!’ aden.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Euqa age cunug lecnu culimeig cagasec je madoin. Oso uqa cabi dana eu ninidudu madon, ‘Ija cabi ben oso fajiga eu nuimig figen. Ija lecwe qee,’ don.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Oso ninidudu madon, ‘Ija bulmakau 10-pela cabi cesultecnu fajadiga eu ija nuimig temadigen. Ija lecwe qee,’ don.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Oso ha madon, ‘Ija cum bahic caja ugan. Ija lecwe qee,’ don.
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Odocob cabi dana eu ceseli nuimei uqana meca je cunug sadon. Odocob uqana meca je eu odi dah mimei gemag ben bahic ben. Odocob uqa cabi dana madon, ‘Mahuc bahic nuimeg jic anagnanaca, jic nagnanaca, taun bennaca age dana sawenca, jaimaga cogogecca, laleg mecca, amaga galuc mecca ehadi cedi ahoga,’ don.
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Uqa nueceb nag odi susumuden cabi dana ceseli humei madon, ‘O Meca, hinana je eu cunug tooduga euqa dana haunnu cudun nijia,’ don.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 — ausente —
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 — ausente —
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Dana cajaca am matica age Jisas gami belein. Odocob uqa waldumei maaden,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 — ausente —
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 — ausente —
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 — ausente —
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 — ausente —
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 — ausente —
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 — ausente —
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 — ausente —
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Odimei Jisas cit qu maaden, “Jic eu odi nijia eunu age cunug agena ceteteh cunug qee hibemdufeig age ijana malogom bilecwe qee,” aden.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Jisas je haun maaden, “Macas eu me bahic qa uqana tin tebandoc eu qee mecebfi age adi uqana tin tebandoc weledec eu haun muduqagan?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Eu mahaca, dool bujec euca gabandumeig cabina mecnu ihoc qee. Eu helecebil nuina. Oso dahigca uqa je i dah meiale,” aden.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.