Gênesis 47
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NTLH
1 Odocob Josef uqa waliagul ebum oso ehadi li Feroca calimei madon, “Ija meica ija walielca agena dool amca agena ceteh cunug euca Kenan mahanadec hoiga. Age qila Gosen bileiga,” don.
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Odocob Josef uqa waliagul ebum osahic eu nesili cedadimei Fero amegna ehadi len.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Odocob Fero uqa Josef waliagul sisiladen, “Age cel cabi oginanu?” aden.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Cahel saen Kenan mahana eu me qee bahic nijia. Odocob egena dool amnu eu sabca qee. Eunu ege qila Gosen ono culigecem bileqannu sisilhoqona,” doin.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Odocob Fero uqa Josef madon, “Hina memenca hina walinelca age hinaca hoiga.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Eunu Isip maha eu hina ebenna bilia. Cel maha me bahic oso fimeig memen walinelca euna madaga. Gosen ono madecem biluqagan eu cois. Odocob hina walinel eundec oso uqa dool cofadecnu doc qataneccafi uqa ijana dool cofadigiannu ilo muduga,” don.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Odocob Josef uqa memeg Jekob Fero amegna ehudi len. Odocob Jekob uqa Fero eeldoc je madon.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Odocob Fero uqa Jekob sisildon, “Hinana cabi gel ganic?” don.
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Odocob uqa jejeg hewi madon, “Ijana cabi gel eu 130. Odocob ija maha filfilna geh bahic loldudu cobem. Qa cabi gel eu cecelac qee, eu gohic. Ijana loldudu coboc eu culumen mati bahicca. Ija memiel loldudu coboin eu cabi gel mati bahic. Eu wooldoc ijana cabi gel,” don.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Odocob Jekob uqa Fero eeldoc je haun madon. Odimei uqa Fero amegnadec cali li nuen.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Eunu Josef uqa memegca uqa waliagulca Isip ono madeceb bilein. Odimei uqa maha eunadec ceteteh cauncaca eu aden. Maha Fero ihacaden eu ijan Rameses.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Odocob Josef uqa memegnuca waliagulnuca memegna talnuca mel simnuca sab ihoc siwiaden.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Odocob cahel eu me qee bahic nijen. Eunu maha cunug sabca qee men. Odocob Isip Kenanca dana age wennu gagadicca qee mein.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Odocob Josef uqa meen qaig sab fajecnu gulucdu haudumei Ferona jona ehi len.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Aria dana cajaca Isipdec Kenandecca agena meen qaig qee meceb Isip dana age humeig Josef madoin, “Sab igiga. Qee igecemfi ege cal meqan. Cesulgaga. Egena meen qaig ji hedoqa,” doin.
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Odocob Josef uqa maaden, “Agena dool manan ahoiga. Agena meen qaig eu qee mecebfi ija eu wadacdocnu sab adigen,” aden.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Eunu age agena hosca sipsipca memeca bulmakauca ceselca Josefca ahocobil uqa eu wadacdocnu sab aden. Odocob Josef uqa cabi gel euna eu odi odon. Agena dool manan cunug ahocobil uqa eu wadacdocnu sab aden.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Odocob cabi gel eu hedocob eu cabi gel haunna uqaca hoin. Odimeig madoin, “Egena ben, ege hina amenna je mele eu jahunecwe qee. Egena qaig eu qee men. Euqa egena dool manan hina wele ihom. Ege ceteh oso hina ihecnu qee bilel. Qa ege dewenigeca egena mahaca himec bilia.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Cain culigecem cal moqaun. Cain culecem egena maha me qee meiaun. Egeca egena mahaca fajigi oigiga. Odocob egeca egena mahaca eu Ferona bilecnu. Sab aig igecem ege eu cehimeb jiji cebac bilecnu eu odifi ege qee cal moqaun,” doin.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Eunu Josef uqa Isip maha cunug eu Ferona fajiton. Cahel saen eu ageca me qee bahic nijen. Eunu Isipdec dana cunug age agena maha idadecnu suldoin. Eunu maha cunug eu Fero faji on. Odocob uqa muguh bilen.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Odocob Josef uqa dana cajaca Isip maha gadac osonadec nueceb osona gadac eu age cunug fajadi on.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Odonqa Josef uqa ihanec dana agena maha qee faji ol. Fero uqa meen qaig agenu ihoc bilecnu aden. Eunu ihanec dana age agena maha idadecnu qee suldoloin.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Odocob Josef uqa dana cajaca maaden, “Aria feiga, qila ija ageca agena mahaca Ferona fajaditom. Eunu agena sab aig i hen. Cedimeig mahana ceheiga.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Odocob sab wal mec saenna age sab cedimeig am ebum osahicna ila mimeig age am eundec oso Fero utuqagan. Odimeig am wal oso eu agena. Euqa agena eu aig cehecnuca sab jecnuca biligian. Aig leih cabina cehoqagan. Leih ageca agena talca joqagan,” aden.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Odocob age madoin, “Hina cebac bileqannu cesulgagana. Hina me bahic eelgagana. Eunu ege egena ben Ferona bileqan,” doin.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Eunu Josef uqa je sab cedimeig am ebum osahicna ila mimeig age am eundec oso age Fero utuqagannu maaden eu gagadic mudeceb loo oso Isipna calen. Loo eu qilaha gaid nijia. Euqa odi sab am eundec oso Fero uteginanu. Ihanec dana agena maha himec eu Ferona qee nijel.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Aria Isrel dana caja age Isip ono Gosen mahana bilein. Odimeig age cehewanagaca mein. Odocob age fulusdumeig mati bahic calein.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Odocob Jekob uqa Isip ono cabi gel 17 bilen. Odocob uqana cabi gel cunug gabandoc eu 147.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Aria Jekob uqa cal migia bili uqana saen dodoldodon uqa melah Josef utadocob hocob madon, “Hina eben tucumi gemo mimeg je madegan eu cagu madaga, ‘Ija Isip ene cain hel cisihigaun,’ aga.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Ija cal mec saenna hina ehiti nui ija asiel nijeigana ono hel cisitiga,” don.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Odocob Jekob madon, “Cois je cagu madaga,” don. Odocob Josef uqa odi odigiannu je cagu madon. Odocob Jekob uqa uqana cabalna bilimei inondocna Anut hetaga don.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.