Gênesis 45
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVT
1 Odocob Josef qajecnu amulig bi cit qon. Odocob uqa dana amagana gagadic mecwe qeenu uqa qagai maaden, “Dana cunug age ija aminadec cali li beleiga,” aden. Eunu dana cunug age calecebil Josef uqa waliagulca himec bilimeig uqa ija age waliniga ec qasali maaden.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Odocob Josef uqa co suli umei geh bahic qaqajen Isip dana onodec calein eu age dah mudein. Odocob Fero uqaca uqana talca ageha Josef qajeianu je eu doin.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Aria Josef uqa waliagul maaden, “Ija Josef. Ija mei uqa cebac biliafo?” aden. Qa age filiciteeig culunuga cacu teceb jeca qee qeleli tawein.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Odocob uqa maaden, “Ija cemeni hoiga,” aden. Age eu odi odocobil uqa maaden, “Ija age waliniga Josef age Isip dana ebenegana idadoin.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Qa age qila eu odi odoinnu cain jaen aqeiaun. Age dana enedecca idadteinnu cain cisdowain. Anut uqa ene sulten. Anut uqa age qee hoc ninijen dana qee cal mowainnu ija aquniadi sulten.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Cahel eu maha ina cabi gel lecis docna himec ninijen hoia. Odocob cabi gel ebum osahic eu qee hedoc nijia. Saen euna sab cehecnuca ocnuca qee nijiaun.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Qa Anut ageca agena sihulca qee cal mowainnuca cal mecnadec cahahaadigiannuca uqa ija aquniadi sulten.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Eunu age ene ija qee sultelein qa Anut uqa ija ene sulten. Uqa ija Ferona cisdoc dana miten. Ferona dana cunug ija cofadigina. Isip hatu cunug ija ilo biligina.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Eunu mahuc bahic ija meica ceseli timeig madoiga, ‘Hina melem, Josef, edi madeia, ‘Anut uqa ija Isip hatu cunugnu ilo miten. Mahuc ijaca hoga. Cain daleagaun.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Hina Gosen mahana bilegan. Euqa hina ija cemeni bilegan. Hinaca hinana mel simca hina asinelca age cunug Gosen mahana biluqagan. Agena sipsip amca meme amca bulmakau amca ceteteh cunug hinana euca age ono biluqagan.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Age ono bilecebilfi ija cesuladigen. Cahel saen cabi gel ebum osahic eu hugian. Gad gad hinaca hinana talca age sawen bilimeig cal mowain,’ Josef eu odi madeia,’ doiga.
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Feiga, agegul amagana mecitegina. Odocob ija wali Benjaminha uqagul amegna mecitina. Ija Josef, ija himec je maadigina.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Ija ene Isip hatuna dana ben, ijanica biliga eunu madoiga. Ceteh cunug ene wele feiga eunu ha madoiga. Odocob age mahucwe ija mei ene ehudi ahoiga,” aden.
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Odocob uqa eben qelalimei waliag Benjamin colowandumei qajen. Odocob Benjamin uqaha Josef cogadudu bili qajen.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Odocob uqa waliagul cunug cotaadimei agenu qajen. Eu cunug hedocob uqa waliagul age uqaca je madein.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Aria Fero uqa Josef waliagul uqaca hoiga ec don saen euna uqaca uqana dana iloiloca age wawaga ceelen.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Odocob Fero uqa Josef madon, “Hina waliniel edi maadaga, ‘Agena cesel cunug jajadumeig ceseli Kenan mahana beleiga.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Odimeig age memegaca agena talca cedadimeig ehadi ijaca ahoiga. Odocobil ija Isip hatuna maha me bahic oso, maha cunug wooladec, oso adigen. Odocob age sab me bahic hatu eunadec joqagan,’ adaga.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Je ha maadaga, ‘Karis leih ene Isipdec cedimeig nui ono age aidagailca agena mel simca tacadi ahoiga. Age memegaha ehudi ahoiga.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Agena ceteteh culecnu cain cisdowain. Isip hatunadec ceteh cauncaca eu adigen,’ eu odi maadaga,” don.
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Odocob Jekob melahul age Fero maaden eu odi odoin. Josef uqa Ferona je toodumei waliagul karis leih aden. Odimei sab jicna joqagannu ha aden.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Uqa waliagwaliag cunug lotoc haunhaun aden. Qa Benjaminnu eu uqa lotoc haunhaun ebum osahic utaden. Odimei uqa meen qaig silwana mudec eu 300 eu odi uten.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Odocob uqa memegna ceteteh Isip hatunadec ceteteh cauncaun eu cesel 10 age gahidoin euca sab uqa memeg saen uqa jicna cocobi bilei jigiannuca eu cesel 10 age gahidoin euca suldon.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Odimei uqa waliagul suladeceb belein. Age bebelegin uqa maaden, “Age jicna cain fee dadanowain,” aden.
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Odocob age Isipdec Kenan hatuna memega Jekobca bein.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Odocob age Kenan bimeig memega edi madoin, “Josef qee cal mel. Uqa cebac bilia. Mele bahic uqa Isip hatu cunug eu cofdocnu uqa ilo bilia,” doin.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Odonqa saen age Josefna je eu sadodoig karis uqa tacudi ehudi nocnu Josef suldon eu fimei uqa waug togdon.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Odocob Jekob uqa maden, “Eu mele bahic! Ija melami Josef uqa gaid cebac bilia. Ija nui fimig cal migen,” en.
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.