Gênesis 43

BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aria cahel saen eu qee qee mel. Eu me qee bahic odi nijen.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Eunu age sab Isipdec ehi bein eu ji qee mudimeig age memega maaden, “Isip haun belimeig sab leih haun fajadeiga,” aden.
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Qa Juda uqa memeg madon, “Dana eu je gagadic edi magen, ‘Age walinigaca qee hocobilfi ija amina haun qee howain,’ gen.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Hina ege walinige eu uqaca sulgecemfi ege numeb hinana sab fajihecnu.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Qa hina uqaca qee sulgecemfi ege qee noqaun. Dana eu uqa edi magen, ‘Age walinigaca qee hocobilfi ija amina haun qee howain,’ gen,” don.
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Odocob Jekob uqa sisiladen, “Age eetanu dana eu madoin, ‘Ege walinige oso bilia,’ ec madoinnu edi me qee bahic oditegina?” aden.
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Qa age madoin, “Dana eu uqa egena sihulnu bahic sisilgen. Uqa odi sisilgen, ‘Age memega cebac biliafo? Age waliniga osocafo?’ gen. Odocob ege uqa sisilec eu jejeg hewom. Qa uqa edi magen, ‘Age waliniga ene ehudi neiga,’ gen eu ege adi docnu?” doin.
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Odocob Juda uqa memeg, Jekob, madon, “Mel eu egeca osoben sulgaga. Odocob ege qila bahic cajimeb beleqan. Eufi ege qee cal moqaun. Ege cebac bilecnu.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Ija je cagu madigina. Ija uqa ene hina amenna qee ehudi ahufig ija ja eu gahidudu li cal migen.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Ege qee daleoummi ege wele ono numeb ceseli hu lecis doum,” don.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Odocob Jekob maaden, “Age eu odi odoqaganfi cois eu odi odoiga. Age hatu inadec ceteteh caunca leih cedimeig agena bekna tacadeiga. Age na gilic moolca dedeman me bahicca cenal cinigwe eundec pistasio almon aigca cedadeiga. Age ceteteh i age eundec nagnag cedadimeig dana eu loo utuqagannu hewi nueiga.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Odocob age meen qaig onodec hewadi ceselein euha cedeiga. Odimeig eu tatac meen qaig haun eu uqana ameg eu casacnadec eu cinigwe eu odi ha cedeiga. Age meen qaig casacnadec bek cona tahein eu haun ceseli adoqagan. Eu cahuldu taheinfa.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Walinigaha ehudi beleiga. Odimeig qilaca caji ceseli dana euca beleiga.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Anut Gagadic Bahic uqa dana eu odudocob uqa agenu waug me nijeceb age amegna tawecebil uqa waliniga euca Benjaminca besali adigia. Qa ijana doc odi ijana mel culdifig cois ija culdigen,” aden.
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Eunu uqa melahul age dana ben eu loo utuqagannu ceteteh euca meen qaig hewi ceselein euca haun hewi nuecnu cedein euca cedadimeig age Benjamin ehudecebil cajimeig Isip ono noin. Odimeig age Josef amegna tawein.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Saen Josef uqa Benjamin ageca fimei uqa uqana sab cofdoc dana eu madon, “Dana i age ijana jona cedi hewi nuuga. Odimeg dool oso qocom cal meceb jecnu saciadoga. Dana i age qila cahineg age ija gami sab jeqan,” don.
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Odocob sab cofdoc dana eu Josef madon eu odi odon. Uqa Josef waliagul ehadimei Josefna jona ehadi nuen.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Saen Josef waliagul age dana eu Josefna jona ehadi nunuen age ben cucuiein. Age odi cisdoin, “Saen ege ene hahawan nom euna age egena meen qaig silwana badom eu ege cunug egena bek cona tacigein. Uqa qaignu je euna um qigimeig egena cesel cedimeig ege cahacgi hewigimeig gihacdoc jona tacigimeig cabi gagadic iguqagan. Eunu ege ene ehigia ahona,” ein.
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Eunu age Josefna sab cofdoc dana euca limeig jo cebecna madoin,
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “O dana ben, saen ege hahawan ene sab fajecnu nom eu
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 ceseli bebeloqon witic meceb us nijecnu jaen mudom eu ege abesabes egena bek co cufalimeb ege cunug egena qaig cunug bibilen fom. Eunu ege qila haun hewi ceseloqa.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Ege qaig leihha sab fajecnu hewi noqa. Osoqa uqa egena qaig haun ceseli egena beknana tacigen eu qee doqona,” doin.
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Odocob uqa maaden, “Cain cisdowain. Eunu jeca qee. Cain cucuiowain. Agena Anut, age memegana Anut, uqa age qaig eu agena bekna taciadenfa. Ija agena meen qaig silwana mudec eu om,” aden. Odimei uqa Simion ageca ehudi ahu muden.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Odocob sab cofdoc dana eu uqa Josef waliagul ehadi Josefna jona len. Odimei uqa jaimiga cusecnu wa adeceb agena cesel sabha aden.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Aria waliagul age cahineg Josefca ono sab joqagan ec doin. Eunu age Josef ceteteh loo utuqagannu saciadoin.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Odocob cahineg Josef uqa jona hocob age ceteteh loo utuqagannu ebenegana hewimeig jo hamol lein. Odimeig age uqa amegna gob cehi bilimeig jogoi nu maha cotadoin.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Odocob uqa sisiladen, “Age me bileigafo? Age memeganu madein eu uqa me biliafo? Uqa cebac biliafo?” aden.
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Odocob age jejeg hewi madoin, “O ben, ege memige uqa me bilia. Uqa cebac bilia,” doin. Odocob age haun uqa amegna jogoein.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Odocob uqa waliag gug Benjamin fifi maaden, “Age waliniga subig inu ija mateinfo?” aden. Odimei uqa Benjamin madon, “Anut hinanu waug me nijiale,” don.
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Odocob Josef uqa waliagnu waug qocob qajigiannu odon. Eunu uqa mahuc bahic cali len. Odimei uqa qajigiannu cudun walen. Odimei uqa uqana cuamu dunuh euna limei ono qajen.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Eu hedocob uqa ola cusimei cali hon. Uqa cali humei haun qajecdainnu uqadodoc gagadic mimei uqana cabi dana maaden, “Sab qoiga,” aden.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Odocob age casac Josefna sab qoin. Odimeig age Josef waliagul agena sab qoin. Odimeig age Isipdec dana ageca sab joqagannu bilein eu agena sab qoin. Qa Isip dana age Hibru dana gami sab gabandu joqagannu qee gale adel. Eunu abes bilein.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Aria age Josef waliagul maadecebil age sab jecnu bilein eu i edi bilein. Waliaga matu uqa casac cali hon eu uqa aquni bilen. Odocob age toodocobtoodocob cali hoin eu odi bibilegin li subig cali honna cit qon. Age eu odi bilein eu fimeig age wawaga qee fogo dol.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Saen cabi dana age sab Josefna sab jec cabalnadec siwiadecebil Benjamin uqa sab leih wooladec on. Uqa sab on eu dana ebum osahic jec ihocwe on. Eunu age cucuiecca qee Josef gami sab jejeig wain jejeig ein.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.