Gênesis 42
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARA
1 Aria Jekob Isip ono sabca uqa don. Eunu uqa melahul maaden, “Age eetanu gauc bilegina?
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 Feiga, Isip ono sabca eu ija dah miga. Age ono numeig cudun eunadec egena sab leih fajeiga. Eufi ege cebac bilecnu, ege qee cal moqaun,” aden.
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Odocob Josef waliagul 10 eu age sab Isipdec fajoqagannu ono noin.
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Qa Jekob uqa Josef waliag gug, Benjamin, waliagul gami qee suldol. Uqa cisdon, “Cal mec oso uqaca hocdain,” en. Eunu uqa Benjamin suldocnu cucuien.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Aria cahel saen calen eu Kenan hatuha on. Eunu Jekob melahul age sab fajoqagannu nonogin age dana leih ageha sab fajoqagannu nonogin eu osoben gabandu noin.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Aria Josef uqa hatu eu ilo bilen. Odocob uqa dana hatu cunug eunadec hocobil sab idadec cabi oloi. Odocob Josef waliagul age humeig uqa amegna jogoi nu maha cotadoin.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 Saen Josef uqa waliagul meciadimei uqa wele don qa uqa dana celedec cinigwe ihocon qumei uqa je gagadic sisiladen, “Age anadec hoiga?” aden.
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Aria Josef uqa Isip je maaden. Je falicdoc dana oso Hibru je falicdon. Eunu Josef uqa waliagul meciaadi uqa don qa uqa waliagul age eu Josef ec qee doloin.
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 Odocob Josef uqa waliagulnu bebelen eunu cisdon. Odimei maaden, “Age hannu cijawi coboc dana. Age egena hatu maha qee cofdoc nijia eu foqagannu hoiga,” aden.
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Odocob waliagul age jejeg hewi madoin, “Qeeo, egena ben. Ege hinana cabi dana. Ege sab fajeqannu hoqa.
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Ege dana osahic melahul. Ege hannu cijawi coboc dana qee. Ege je mele madec dana,” doin.
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Qa uqa maaden, “Qeeo. Age egena maha qee cofdoc nijia eu foqagannu hoiga,” aden.
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 Odocob age madoin, “Egena ben, ege dana osahic melahul. Ege weleca gabandoc cunug eu 12. Ege Kenan mahana biluqona. Odocob subig eu memigeca bilia qa osahic eu wele cal men,” doin.
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Odocob Josef maaden, “Ija wele maadiga eu odi himec. Age hannu cijawi coboc dana.
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Ija i edi temadigen. Fero amegna je cagu madigina. Waliniga subig eu ene hugian. Qeefi age cudun i qee culimeig belowain.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 Age eundec oso suldocobil nui waliniga ehudi ahoia. Cunug age gihacdoc jona biluqagan. Odocob agena je eu melefo qeefo ege fecnu? Age cahuldufeig mele bahic, Fero amegna, age hannu cijawi coboc dana,” aden.
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 Odocob uqa waliagul cunug gihacdoc jona tacadeceb deel ijed bilein.
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Aria Josef uqa deel ijed docna maaden, “Ija Anut amegna cobigina. Eunu ceteh oso odifeig age cebac biluqagan.
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Age je madec eu melefo qeefo gesilecnu waliniga oso gihacdoc jona age bileiga euna cuculdeig beleiga. Age cahel saennu agena talnu sab gahidumeig beleiga.
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 Odimeig waliniga subig eu ijaca ehudi ahoiga. Odocobilfi agena je eu mele eu feqan. Odocob age qee cal mowain,” aden.
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Odocob age madocobmadocob i madein, “Mele bahic ceteh i egeca calena eu celnu? Ege Josef odudom eunu odigina. Ege uqana cucuiecca jaen qocca eu fecomun uqa inongigi maden, ‘Ija cahahateiga,’ een ege uqa qee dah mudecwe mom. Eunu culumen ben bahic qila egeca hoia,” ein.
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Odocob Ruben maaden, “Ija mel eu deweg cain tudowainnu maadem qa age ija qee dah mitilein. Eunu qila ege eu odomnu uqana ameg eu ocnu,” aden.
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Odonqa Josef uqa agena jena je madein eu don. Qa waliagul age eunu qee doloin.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Odocob uqa culadi limei qajen. Qa uqa haun maadecnu gagadic mimei ceseli humei Simion ihohdumei uqana han dana maadeceb age Simion umeig age amagana eben libein.
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 Odocob Josef uqa uqana cabi dana maadeceb age sab agena bekna taciadimeig agena meen qaig silwana mudec haun ceseli tahiadein. Jicna sab jecnu euha adeiga ec maaden. Odocob age eu odi odiadein.
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Odocob Josef waliagul age agena sab udca ceselna meadimeig Isip culimeig belein.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Age cudun witic meceb nijein euna calimeig age oso uqa cesel sab utigiannu uqana bek co cufalen. Odimei uqana meen qaig silwana mudec eu bek cona bibilen fen.
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Odocob uqa waliagul utaadi maaden, “Ijana qaig eu ceseli taceiga eu bek cona bibilen figa,” aden. Odocob age dumanaga culen. Odocob age qeleli bileig madocobmadocob madein, “Anut uqa i cel kobol ege odigia?” ein.
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 Aria age Kenan hatuna calimeig age memega, Jekobca, hoin. Ceteh cunug ageca calen eu sadudu madoin.
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Dana oso, uqa hatu eunadec dana ben, uqa ege je gagadic bahic magen. Odimei uqa ege hannu cijawi coboc dana gen.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 Qa ege madom, ‘Ege hannu cijawi coboc dana qee. Ege mele je madec dana.
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 Ege dana osol melahul. Ege waliagwaliag, cunug gabandoc eu 12. Oso eu cal men. Subig eu qila ege memigeca ono Kenan mahana bilia,’ dom.
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Odocob dana ben eu magen, ‘Age mele je madec danafo qeefo eu i edi dugen. Age waliniga oso ene ijaca culdimeig agena cahel saennu sab cedimeig agena talca nueiga.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Qa age waliniga subig eu ehudi ijaca ahoiga. Eufi age hannu cijawi coboc dana qee. Age mele je madec dana eu ija dugen. Odocob ija age waliniga oso i ceseli adigen. Odocob age ene idadecnu hoqagan eu ihoc,’ gen,” age memega je odi sadoin.
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Aria saen age agena beknadec sab hihidi bileig age cunug agena meen qaig badom eu age abesabes agena sab bekna bibilen fein. Odocob Jekob uqa melahul gami age eu odi fimeig age filiciti cucuiein.
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Odocob age memega Jekob uqa maden, “Age ijana mel Josef cawaltein. Uqa qee bilel. Odocob Simion uqaha qee bilel. Odeiaqa qila age Benjamin cawaltoqagannu mateginafo? Age culumen i ija itegina,” aden.
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 Odocob Ruben uqa memeg madudu maden, “Benjamin ija ebenina mecem ija cofdodomin belewan. Odocob haun ceseli ahu hinaca mudigen. Ija Benjamin qee ehudi ceseli hocominfi hina ija melamiel lecis eu ale qagaalaga,” don.
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Qa Jekob uqa madon, “Ija melami uqa hinaca Isip ono qee noiaun. Uqa waliag, Josef, eu wele cal men. Odonnu uqa jaih cuhanuc himec bilina. Saen uqa jicna cocobob cal mec oso uqaca hocobfi euqa colini beceb ija toia migen. Eunu ija wawi cagoc bibili helna nugen,” don.
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.