Gênesis 37
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVT
1 Aria Jekob uqa maha memeg bilenna eu Kenan ono bilen.
1 Jacó passou a morar na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Jekobna je eu odi.
2 Este é o relato de Jacó e sua família. Quando José tinha 17 anos, cuidava dos rebanhos de seu pai. Trabalhava com seus meios-irmãos, os filhos de Bila e Zilpa, mulheres de seu pai, e contava para seu pai algumas das coisas erradas que seus irmãos faziam.
3 Aria Jekob uqa toia bibilen Josef uqa cali hon. Eunu uqa Josefnu ben bahic nalug men. Odocob memeg uqa lotoc deweg cunug jahuldocnu gaga mati bahicca muditon.
3 Jacó amava José mais que a qualquer outro de seus filhos, pois José havia nascido quando Jacó era idoso. Por isso, certo dia Jacó encomendou um presente especial para José: uma linda túnica.
4 Odocob Josef waliagul age memega Josefnu nalug ben bahic men eu fimeig age uqanu gemanaga ben. Eunu age je me bahic madocnu eu wawaga qee nijoloi.
4 Os irmãos de José, por sua vez, o odiavam, pois o pai deles o amava mais que a todos os outros filhos. Não eram capazes de lhe dizer uma única palavra amigável.
5 Aria witic osona Josef uqa bebelen. Odocob bebelec eu uqa waliagul saadeceb age uqanu gemanaga ben bahic ben.
5 Certa noite, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles o odiaram ainda mais.
6 Uqa maaden, “Bebelec ija bebeliga i dah meiga.
6 “Ouçam este sonho que tive”, disse ele.
7 Ege wit gug cabina sog cecedoqon ijana sog eu caji tutuc taweia. Odocob agena sog eu ijana eu talildu tawimeig ijana sog amegna jogoeiga,” aden.
7 “Estávamos no campo, amarrando feixes de trigo. De repente, meu feixe se levantou e ficou em pé, e seus feixes se juntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele!”
8 Odocob waliagul age madoin, “Hina egena ilo bileganfo? Hina egena cofgec bileganfo?” doin. Eu odi maadeceb casac gemanaga ben eu wooldoc gemanaga ben.
8 Seus irmãos responderam: “Você imagina que será nosso rei? Pensa mesmo que nos governará?”. E o odiaram ainda mais por causa de seus sonhos e da maneira como os contava.
9 Odocob Josef uqa bebelec osoha bebelen eu saaden, “Dah meiga. Ija bebelec osoha bebelem eu odi, camca jagelca malaqa 11ca age ija amina jogoeiga,” aden.
9 Pouco tempo depois, José teve outro sonho e, mais uma vez, contou-o a seus irmãos. “Ouçam, tive outro sonho”, disse ele. “O sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim!”
10 Odocob uqa bebelec eu uqa memegha sadon. Odocob memeg uqa galac mumudi madon, “Eu cel bebelec bahic? Ijaca hina aninca hina walinelca ege mele bahic hinaca humeb hina amenna jogoecnufo?” don.
10 Dessa vez, contou o sonho não apenas aos irmãos, mas também ao pai, que o repreendeu, dizendo: “Que sonho é esse? Por acaso eu, sua mãe e seus irmãos viremos e nos curvaremos até o chão diante de você?”.
11 Odon waliagul age uqanu gonagona mein. Qa memeg eu je maden eu cunug uqana cisdocna men.
11 Os irmãos de José ficaram com inveja dele, mas seu pai se perguntou qual seria o significado dos sonhos.
12 Aria Josef waliagul age memegana dool am cofadoqaga bili Sekem ono belein.
12 Pouco depois, os irmãos de José levaram os rebanhos de seu pai para pastar junto de Siquém.
13 Odocob Jekob uqa Josef madon, “Hina walinel age Sekem ono dool am cofadegina. Ija sulhecemin nuegan,” don.
13 Então Jacó disse a José: “Seus irmãos estão cuidando das ovelhas em Siquém. Apronte-se, e eu o enviarei até eles”. “Estou pronto para ir”, respondeu José.
14 Odocob Jekob uqa madon, “Hina nuimeg walinel dool amca me bileigafo feciadegan. Odimeg ceseli hu mataga,” don. Eunu uqa Josef suldocob Hebron maha asounadec Sekem ono nuen.
14 “Vá ver como estão seus irmãos e os rebanhos”, disse Jacó. “E traga-me notícias deles.” Jacó o enviou, e José viajou de sua casa no vale de Hebrom até Siquém.
15 Odocob uqa ono cabina calimei wawaladi cocobon dana oso gulucdumei sisildon, “Hina celnu fecii cobogona?” don.
15 Quando José chegou a Siquém, um homem da região notou que ele andava perdido pelos campos. “O que você está procurando?”, perguntou o homem.
16 Odocob uqa jejeg hewi madon, “Ija walielnu feciigina. Ana dool am cofadegina eu hina matecnu ihocfo?” don.
16 “Estou procurando meus irmãos”, respondeu José. “O senhor sabe onde eles estão cuidando dos rebanhos?”
17 Odocob dana eu madon, “Age enedec wele beleiga. Age odi mamadegin duga, ‘Gec, ege Dotan beloqa,’ eegin duga,” don. Eunu Josef uqa waliagul tooadi nuimei Dotan ono gulucaden.
17 O homem lhe disse: “Sim, eles foram embora daqui, mas eu os ouvi dizer: ‘Vamos a Dotã’”. Então José foi atrás de seus irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Qa uqa filec hohon fimeig age cemenega qee lec ninijen age qocobil cal migiannu je madi cagoin.
18 Quando os irmãos de José o viram, o reconheceram de longe. Antes que ele se aproximasse, planejaram uma forma de matá-lo.
19 Odocob age madocobmadocob ein, “Bebelec dana i hec hona.
19 “Lá vem o sonhador!”, disseram uns aos outros.
20 Gec hoiga, ege qagadumeb wa hel maha dunuh qelecnu. Odimeb ege madecnu, ‘Dool hanca oso qu jeia,’ ecnu. Odocob uqana bebelec eu mele caligianfo qeefo ege fecnu,” ein.
20 “Vamos matá-lo e jogá-lo numa dessas cisternas. Diremos a nosso pai: ‘Um animal selvagem o devorou’. Então veremos o que será dos seus sonhos!”
21 Qa Ruben uqa je eu dah mimei uqa Josef cal mecnadec cahahadon. Odocob uqa maaden, “Ege uqa cain qocomun cal meiaun.
21 Mas, quando Rúben ouviu o plano, tratou de livrar José. “Não o matemos”, disse ele.
22 Ege uqa golac cain basecdoqaun. Wa hel wadauna nijia ina helocomun nugian. Qa uqa deweg oso cain tudowain,” aden. Ruben uqa je eu odi maaden eu uqa waliag cal mecnadec cahahadumei ceseli memegca ehudi ligiannu ec cisdon.
22 “Por que derramar sangue? Joguem-no nesta cisterna vazia aqui no deserto e não toquemos nele.” Rúben planejava resgatar José e levá-lo de volta ao pai.
23 Eunu Josef uqa waliagul cemenega leceb uqana lotoc gaga mati bahic eu hulitumeig
23 Assim, quando José chegou, os irmãos lhe arrancaram a linda túnica que ele estava usando,
24 ehudi li wa helna helecebil non. Aria wa hel euna waca qee, eu galalec nijen.
24 o agarraram e o jogaram na cisterna vazia, ou seja, sem água.
25 Odocob age sab joqaga bili bibilegin dana Ismal sihuldec age Giliaddec agena kamel mati bahic big togoctogoc hohogin feciadein. Agena kamel euna sabca cilecebil tinca mecnu euca gilic dedemanca ceteteh eundec gahidu age Isip noin.
25 Mais tarde, quando se sentaram para comer, viram ao longe uma caravana de camelos vindo em sua direção. Era um grupo de negociantes ismaelitas, que transportavam especiarias, bálsamo e mirra de Gileade para o Egito.
26 Odocob Juda uqa waliagul maaden, “Ege walinige qagadumeb je jahunifeb ege eunadec cel ameg oso ocnu?
26 Judá disse a seus irmãos: “O que ganharemos se matarmos nosso irmão e encobrirmos o crime?
27 Gec hoiga, ege uqa Ismal dana ebenegana idadocnu. Qa ege uqa deweg oso cain tudoqaun. Naha, uqa ege walinige ege golanige osol,” aden. Odocob Juda waliagul age je eu dah mimeig eu odi odocnu ein.
27 Em vez de matá-lo, vamos vendê-lo aos negociantes ismaelitas. Afinal, ele é nosso irmão, sangue do nosso sangue!”. Seus irmãos concordaram.
28 Odocob Midiandec idadec dana age cemenega hohogin Josef waliagul age Josef helnadec didocobil cali ben. Odocob age Josef Ismal ebenegana mimi meen qaig silwa 20 oin. Odocobil Ismal dana Josef ehudi Isip noin.
28 Então, quando os ismaelitas, que eram negociantes midianitas, se aproximaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam para eles por vinte peças de prata. E os negociantes o levaram para o Egito.
29 Saen leih leceb Ruben haun ceseli Josef figiannu wa helna len qa Josef uqa ono qee bilel. Eunu uqa uqana lotoc baladon.
29 Algum tempo depois, Rúben voltou para tirar José da cisterna. Quando descobriu que seu irmão não estava lá, rasgou as roupas.
30 Odimei uqa waliagul ceseli nui maaden, “Mel eu ono qee bilel. Qila ija adi odigen?” aden.
30 Voltou a seus irmãos e lamentou-se: “O menino sumiu! E agora, o que farei?”.
31 Eunu Josefna lotoc umeig meme oso qocobil cal meceb uqana golac euna age Josefna lotoc eu cumdoiga.
31 Então os irmãos mataram um bode e mergulharam a túnica de José no sangue do animal.
32 Odocobil age lotoc gaga mati eu umeig memegaca ehi belein. Odimeig madoin, “Ege lotoc gulucdoqa. Faga, eu hina melem uqana lotocfo qeefo?” doin.
32 Enviaram a linda túnica para o pai, com a seguinte mensagem: “Veja o que encontramos. Não é a túnica de seu filho?”.
33 Odocob eu fimei uqa maden, “O ija melami uqana lotoc. Dool cus oso uqa jeudia. Mele bahic Josef tatali calcaldoia,” en.
33 O pai a reconheceu de imediato e disse: “Sim, é a túnica de meu filho. Um animal selvagem o deve ter devorado. Com certeza José morreu despedaçado!”.
34 Eunu Jekob uqa uqana lotoc baladon. Odimei uqa gehel lotoc u tacen. Odimei uqa melahnu deel mati bahic qada qaqaji bilen.
34 Jacó rasgou suas roupas e vestiu-se de pano de saco. Por longo tempo, lamentou profundamente a morte do filho.
35 Uqa qaqajen melahul ategulca age wahohogdoqagannu caji uqaca lein. Qa age wahohogdocnu eu culen. Odocob uqa maaden, “Mele bahic ijana qada qajecna himec ija melamica helna nugen,” aden. Eunu memeg uqanu qaqaji bilen.
35 A família toda tentou consolá-lo, mas ele se recusava. “Descerei à sepultura lamentando a morte de meu filho”, dizia, e continuou a lamentar-se.
36 Oodon Midian dana age Josef Isip ono ehudi numeig Potifaca idadoin. Potifa uqa Ferona han dana agena ilo.
36 Enquanto isso, os negociantes midianitas chegaram ao Egito, onde venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do faraó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.