Gênesis 37
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NAA
1 Aria Jekob uqa maha memeg bilenna eu Kenan ono bilen.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Jekobna je eu odi.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Aria Jekob uqa toia bibilen Josef uqa cali hon. Eunu uqa Josefnu ben bahic nalug men. Odocob memeg uqa lotoc deweg cunug jahuldocnu gaga mati bahicca muditon.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Odocob Josef waliagul age memega Josefnu nalug ben bahic men eu fimeig age uqanu gemanaga ben. Eunu age je me bahic madocnu eu wawaga qee nijoloi.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Aria witic osona Josef uqa bebelen. Odocob bebelec eu uqa waliagul saadeceb age uqanu gemanaga ben bahic ben.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Uqa maaden, “Bebelec ija bebeliga i dah meiga.
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Ege wit gug cabina sog cecedoqon ijana sog eu caji tutuc taweia. Odocob agena sog eu ijana eu talildu tawimeig ijana sog amegna jogoeiga,” aden.
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Odocob waliagul age madoin, “Hina egena ilo bileganfo? Hina egena cofgec bileganfo?” doin. Eu odi maadeceb casac gemanaga ben eu wooldoc gemanaga ben.
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Odocob Josef uqa bebelec osoha bebelen eu saaden, “Dah meiga. Ija bebelec osoha bebelem eu odi, camca jagelca malaqa 11ca age ija amina jogoeiga,” aden.
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Odocob uqa bebelec eu uqa memegha sadon. Odocob memeg uqa galac mumudi madon, “Eu cel bebelec bahic? Ijaca hina aninca hina walinelca ege mele bahic hinaca humeb hina amenna jogoecnufo?” don.
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Odon waliagul age uqanu gonagona mein. Qa memeg eu je maden eu cunug uqana cisdocna men.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Aria Josef waliagul age memegana dool am cofadoqaga bili Sekem ono belein.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Odocob Jekob uqa Josef madon, “Hina walinel age Sekem ono dool am cofadegina. Ija sulhecemin nuegan,” don.
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Odocob Jekob uqa madon, “Hina nuimeg walinel dool amca me bileigafo feciadegan. Odimeg ceseli hu mataga,” don. Eunu uqa Josef suldocob Hebron maha asounadec Sekem ono nuen.
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Odocob uqa ono cabina calimei wawaladi cocobon dana oso gulucdumei sisildon, “Hina celnu fecii cobogona?” don.
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Odocob uqa jejeg hewi madon, “Ija walielnu feciigina. Ana dool am cofadegina eu hina matecnu ihocfo?” don.
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Odocob dana eu madon, “Age enedec wele beleiga. Age odi mamadegin duga, ‘Gec, ege Dotan beloqa,’ eegin duga,” don. Eunu Josef uqa waliagul tooadi nuimei Dotan ono gulucaden.
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Qa uqa filec hohon fimeig age cemenega qee lec ninijen age qocobil cal migiannu je madi cagoin.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Odocob age madocobmadocob ein, “Bebelec dana i hec hona.
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Gec hoiga, ege qagadumeb wa hel maha dunuh qelecnu. Odimeb ege madecnu, ‘Dool hanca oso qu jeia,’ ecnu. Odocob uqana bebelec eu mele caligianfo qeefo ege fecnu,” ein.
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Qa Ruben uqa je eu dah mimei uqa Josef cal mecnadec cahahadon. Odocob uqa maaden, “Ege uqa cain qocomun cal meiaun.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 Ege uqa golac cain basecdoqaun. Wa hel wadauna nijia ina helocomun nugian. Qa uqa deweg oso cain tudowain,” aden. Ruben uqa je eu odi maaden eu uqa waliag cal mecnadec cahahadumei ceseli memegca ehudi ligiannu ec cisdon.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Eunu Josef uqa waliagul cemenega leceb uqana lotoc gaga mati bahic eu hulitumeig
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 ehudi li wa helna helecebil non. Aria wa hel euna waca qee, eu galalec nijen.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Odocob age sab joqaga bili bibilegin dana Ismal sihuldec age Giliaddec agena kamel mati bahic big togoctogoc hohogin feciadein. Agena kamel euna sabca cilecebil tinca mecnu euca gilic dedemanca ceteteh eundec gahidu age Isip noin.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Odocob Juda uqa waliagul maaden, “Ege walinige qagadumeb je jahunifeb ege eunadec cel ameg oso ocnu?
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Gec hoiga, ege uqa Ismal dana ebenegana idadocnu. Qa ege uqa deweg oso cain tudoqaun. Naha, uqa ege walinige ege golanige osol,” aden. Odocob Juda waliagul age je eu dah mimeig eu odi odocnu ein.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Odocob Midiandec idadec dana age cemenega hohogin Josef waliagul age Josef helnadec didocobil cali ben. Odocob age Josef Ismal ebenegana mimi meen qaig silwa 20 oin. Odocobil Ismal dana Josef ehudi Isip noin.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Saen leih leceb Ruben haun ceseli Josef figiannu wa helna len qa Josef uqa ono qee bilel. Eunu uqa uqana lotoc baladon.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Odimei uqa waliagul ceseli nui maaden, “Mel eu ono qee bilel. Qila ija adi odigen?” aden.
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Eunu Josefna lotoc umeig meme oso qocobil cal meceb uqana golac euna age Josefna lotoc eu cumdoiga.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Odocobil age lotoc gaga mati eu umeig memegaca ehi belein. Odimeig madoin, “Ege lotoc gulucdoqa. Faga, eu hina melem uqana lotocfo qeefo?” doin.
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Odocob eu fimei uqa maden, “O ija melami uqana lotoc. Dool cus oso uqa jeudia. Mele bahic Josef tatali calcaldoia,” en.
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Eunu Jekob uqa uqana lotoc baladon. Odimei uqa gehel lotoc u tacen. Odimei uqa melahnu deel mati bahic qada qaqaji bilen.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Uqa qaqajen melahul ategulca age wahohogdoqagannu caji uqaca lein. Qa age wahohogdocnu eu culen. Odocob uqa maaden, “Mele bahic ijana qada qajecna himec ija melamica helna nugen,” aden. Eunu memeg uqanu qaqaji bilen.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Oodon Midian dana age Josef Isip ono ehudi numeig Potifaca idadoin. Potifa uqa Ferona han dana agena ilo.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.