Gênesis 37
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARIB
1 Aria Jekob uqa maha memeg bilenna eu Kenan ono bilen.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Jekobna je eu odi.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Aria Jekob uqa toia bibilen Josef uqa cali hon. Eunu uqa Josefnu ben bahic nalug men. Odocob memeg uqa lotoc deweg cunug jahuldocnu gaga mati bahicca muditon.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Odocob Josef waliagul age memega Josefnu nalug ben bahic men eu fimeig age uqanu gemanaga ben. Eunu age je me bahic madocnu eu wawaga qee nijoloi.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Aria witic osona Josef uqa bebelen. Odocob bebelec eu uqa waliagul saadeceb age uqanu gemanaga ben bahic ben.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Uqa maaden, “Bebelec ija bebeliga i dah meiga.
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Ege wit gug cabina sog cecedoqon ijana sog eu caji tutuc taweia. Odocob agena sog eu ijana eu talildu tawimeig ijana sog amegna jogoeiga,” aden.
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Odocob waliagul age madoin, “Hina egena ilo bileganfo? Hina egena cofgec bileganfo?” doin. Eu odi maadeceb casac gemanaga ben eu wooldoc gemanaga ben.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Odocob Josef uqa bebelec osoha bebelen eu saaden, “Dah meiga. Ija bebelec osoha bebelem eu odi, camca jagelca malaqa 11ca age ija amina jogoeiga,” aden.
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Odocob uqa bebelec eu uqa memegha sadon. Odocob memeg uqa galac mumudi madon, “Eu cel bebelec bahic? Ijaca hina aninca hina walinelca ege mele bahic hinaca humeb hina amenna jogoecnufo?” don.
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Odon waliagul age uqanu gonagona mein. Qa memeg eu je maden eu cunug uqana cisdocna men.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Aria Josef waliagul age memegana dool am cofadoqaga bili Sekem ono belein.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Odocob Jekob uqa Josef madon, “Hina walinel age Sekem ono dool am cofadegina. Ija sulhecemin nuegan,” don.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Odocob Jekob uqa madon, “Hina nuimeg walinel dool amca me bileigafo feciadegan. Odimeg ceseli hu mataga,” don. Eunu uqa Josef suldocob Hebron maha asounadec Sekem ono nuen.
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Odocob uqa ono cabina calimei wawaladi cocobon dana oso gulucdumei sisildon, “Hina celnu fecii cobogona?” don.
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Odocob uqa jejeg hewi madon, “Ija walielnu feciigina. Ana dool am cofadegina eu hina matecnu ihocfo?” don.
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Odocob dana eu madon, “Age enedec wele beleiga. Age odi mamadegin duga, ‘Gec, ege Dotan beloqa,’ eegin duga,” don. Eunu Josef uqa waliagul tooadi nuimei Dotan ono gulucaden.
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Qa uqa filec hohon fimeig age cemenega qee lec ninijen age qocobil cal migiannu je madi cagoin.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Odocob age madocobmadocob ein, “Bebelec dana i hec hona.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Gec hoiga, ege qagadumeb wa hel maha dunuh qelecnu. Odimeb ege madecnu, ‘Dool hanca oso qu jeia,’ ecnu. Odocob uqana bebelec eu mele caligianfo qeefo ege fecnu,” ein.
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Qa Ruben uqa je eu dah mimei uqa Josef cal mecnadec cahahadon. Odocob uqa maaden, “Ege uqa cain qocomun cal meiaun.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Ege uqa golac cain basecdoqaun. Wa hel wadauna nijia ina helocomun nugian. Qa uqa deweg oso cain tudowain,” aden. Ruben uqa je eu odi maaden eu uqa waliag cal mecnadec cahahadumei ceseli memegca ehudi ligiannu ec cisdon.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Eunu Josef uqa waliagul cemenega leceb uqana lotoc gaga mati bahic eu hulitumeig
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 ehudi li wa helna helecebil non. Aria wa hel euna waca qee, eu galalec nijen.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Odocob age sab joqaga bili bibilegin dana Ismal sihuldec age Giliaddec agena kamel mati bahic big togoctogoc hohogin feciadein. Agena kamel euna sabca cilecebil tinca mecnu euca gilic dedemanca ceteteh eundec gahidu age Isip noin.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Odocob Juda uqa waliagul maaden, “Ege walinige qagadumeb je jahunifeb ege eunadec cel ameg oso ocnu?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Gec hoiga, ege uqa Ismal dana ebenegana idadocnu. Qa ege uqa deweg oso cain tudoqaun. Naha, uqa ege walinige ege golanige osol,” aden. Odocob Juda waliagul age je eu dah mimeig eu odi odocnu ein.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Odocob Midiandec idadec dana age cemenega hohogin Josef waliagul age Josef helnadec didocobil cali ben. Odocob age Josef Ismal ebenegana mimi meen qaig silwa 20 oin. Odocobil Ismal dana Josef ehudi Isip noin.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Saen leih leceb Ruben haun ceseli Josef figiannu wa helna len qa Josef uqa ono qee bilel. Eunu uqa uqana lotoc baladon.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Odimei uqa waliagul ceseli nui maaden, “Mel eu ono qee bilel. Qila ija adi odigen?” aden.
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Eunu Josefna lotoc umeig meme oso qocobil cal meceb uqana golac euna age Josefna lotoc eu cumdoiga.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Odocobil age lotoc gaga mati eu umeig memegaca ehi belein. Odimeig madoin, “Ege lotoc gulucdoqa. Faga, eu hina melem uqana lotocfo qeefo?” doin.
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Odocob eu fimei uqa maden, “O ija melami uqana lotoc. Dool cus oso uqa jeudia. Mele bahic Josef tatali calcaldoia,” en.
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Eunu Jekob uqa uqana lotoc baladon. Odimei uqa gehel lotoc u tacen. Odimei uqa melahnu deel mati bahic qada qaqaji bilen.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Uqa qaqajen melahul ategulca age wahohogdoqagannu caji uqaca lein. Qa age wahohogdocnu eu culen. Odocob uqa maaden, “Mele bahic ijana qada qajecna himec ija melamica helna nugen,” aden. Eunu memeg uqanu qaqaji bilen.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Oodon Midian dana age Josef Isip ono ehudi numeig Potifaca idadoin. Potifa uqa Ferona han dana agena ilo.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.