Gênesis 37
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs BKJ
1 Aria Jekob uqa maha memeg bilenna eu Kenan ono bilen.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Jekobna je eu odi.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Aria Jekob uqa toia bibilen Josef uqa cali hon. Eunu uqa Josefnu ben bahic nalug men. Odocob memeg uqa lotoc deweg cunug jahuldocnu gaga mati bahicca muditon.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Odocob Josef waliagul age memega Josefnu nalug ben bahic men eu fimeig age uqanu gemanaga ben. Eunu age je me bahic madocnu eu wawaga qee nijoloi.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Aria witic osona Josef uqa bebelen. Odocob bebelec eu uqa waliagul saadeceb age uqanu gemanaga ben bahic ben.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Uqa maaden, “Bebelec ija bebeliga i dah meiga.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Ege wit gug cabina sog cecedoqon ijana sog eu caji tutuc taweia. Odocob agena sog eu ijana eu talildu tawimeig ijana sog amegna jogoeiga,” aden.
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Odocob waliagul age madoin, “Hina egena ilo bileganfo? Hina egena cofgec bileganfo?” doin. Eu odi maadeceb casac gemanaga ben eu wooldoc gemanaga ben.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Odocob Josef uqa bebelec osoha bebelen eu saaden, “Dah meiga. Ija bebelec osoha bebelem eu odi, camca jagelca malaqa 11ca age ija amina jogoeiga,” aden.
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Odocob uqa bebelec eu uqa memegha sadon. Odocob memeg uqa galac mumudi madon, “Eu cel bebelec bahic? Ijaca hina aninca hina walinelca ege mele bahic hinaca humeb hina amenna jogoecnufo?” don.
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Odon waliagul age uqanu gonagona mein. Qa memeg eu je maden eu cunug uqana cisdocna men.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Aria Josef waliagul age memegana dool am cofadoqaga bili Sekem ono belein.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Odocob Jekob uqa Josef madon, “Hina walinel age Sekem ono dool am cofadegina. Ija sulhecemin nuegan,” don.
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Odocob Jekob uqa madon, “Hina nuimeg walinel dool amca me bileigafo feciadegan. Odimeg ceseli hu mataga,” don. Eunu uqa Josef suldocob Hebron maha asounadec Sekem ono nuen.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Odocob uqa ono cabina calimei wawaladi cocobon dana oso gulucdumei sisildon, “Hina celnu fecii cobogona?” don.
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Odocob uqa jejeg hewi madon, “Ija walielnu feciigina. Ana dool am cofadegina eu hina matecnu ihocfo?” don.
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Odocob dana eu madon, “Age enedec wele beleiga. Age odi mamadegin duga, ‘Gec, ege Dotan beloqa,’ eegin duga,” don. Eunu Josef uqa waliagul tooadi nuimei Dotan ono gulucaden.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Qa uqa filec hohon fimeig age cemenega qee lec ninijen age qocobil cal migiannu je madi cagoin.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Odocob age madocobmadocob ein, “Bebelec dana i hec hona.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Gec hoiga, ege qagadumeb wa hel maha dunuh qelecnu. Odimeb ege madecnu, ‘Dool hanca oso qu jeia,’ ecnu. Odocob uqana bebelec eu mele caligianfo qeefo ege fecnu,” ein.
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Qa Ruben uqa je eu dah mimei uqa Josef cal mecnadec cahahadon. Odocob uqa maaden, “Ege uqa cain qocomun cal meiaun.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Ege uqa golac cain basecdoqaun. Wa hel wadauna nijia ina helocomun nugian. Qa uqa deweg oso cain tudowain,” aden. Ruben uqa je eu odi maaden eu uqa waliag cal mecnadec cahahadumei ceseli memegca ehudi ligiannu ec cisdon.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Eunu Josef uqa waliagul cemenega leceb uqana lotoc gaga mati bahic eu hulitumeig
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 ehudi li wa helna helecebil non. Aria wa hel euna waca qee, eu galalec nijen.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Odocob age sab joqaga bili bibilegin dana Ismal sihuldec age Giliaddec agena kamel mati bahic big togoctogoc hohogin feciadein. Agena kamel euna sabca cilecebil tinca mecnu euca gilic dedemanca ceteteh eundec gahidu age Isip noin.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Odocob Juda uqa waliagul maaden, “Ege walinige qagadumeb je jahunifeb ege eunadec cel ameg oso ocnu?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Gec hoiga, ege uqa Ismal dana ebenegana idadocnu. Qa ege uqa deweg oso cain tudoqaun. Naha, uqa ege walinige ege golanige osol,” aden. Odocob Juda waliagul age je eu dah mimeig eu odi odocnu ein.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Odocob Midiandec idadec dana age cemenega hohogin Josef waliagul age Josef helnadec didocobil cali ben. Odocob age Josef Ismal ebenegana mimi meen qaig silwa 20 oin. Odocobil Ismal dana Josef ehudi Isip noin.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Saen leih leceb Ruben haun ceseli Josef figiannu wa helna len qa Josef uqa ono qee bilel. Eunu uqa uqana lotoc baladon.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Odimei uqa waliagul ceseli nui maaden, “Mel eu ono qee bilel. Qila ija adi odigen?” aden.
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Eunu Josefna lotoc umeig meme oso qocobil cal meceb uqana golac euna age Josefna lotoc eu cumdoiga.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Odocobil age lotoc gaga mati eu umeig memegaca ehi belein. Odimeig madoin, “Ege lotoc gulucdoqa. Faga, eu hina melem uqana lotocfo qeefo?” doin.
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Odocob eu fimei uqa maden, “O ija melami uqana lotoc. Dool cus oso uqa jeudia. Mele bahic Josef tatali calcaldoia,” en.
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Eunu Jekob uqa uqana lotoc baladon. Odimei uqa gehel lotoc u tacen. Odimei uqa melahnu deel mati bahic qada qaqaji bilen.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Uqa qaqajen melahul ategulca age wahohogdoqagannu caji uqaca lein. Qa age wahohogdocnu eu culen. Odocob uqa maaden, “Mele bahic ijana qada qajecna himec ija melamica helna nugen,” aden. Eunu memeg uqanu qaqaji bilen.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Oodon Midian dana age Josef Isip ono ehudi numeig Potifaca idadoin. Potifa uqa Ferona han dana agena ilo.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.