Gênesis 32
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVT
1 Odocob Jekob uqaha uqana jicna nuen. Nunui bili ensel age uqa gulucdoin.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Saen Jekob uqa meciadimei maden, “I eu Anutna cudun,” en. Eunu uqa cudun eu ijan Mahanaim qon.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Odocob Jekob uqa dana leih sos suladeceb age uqa waliag Isoca belein. Iso uqa Sia agena mahana bilen. Sia eu Idom hatuna nijen.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Qa casac Jekob uqa sos maaden, “Age ijana ben Iso je edi madoqagan, ‘Hinana cabi dana Jekob odi madena, ‘Ija Lebanca bilolounu qila ceseligina.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Ija bulmakau amca cesel amca sipsip amca meme amca cabi danaca cabi cajaca hoqona. Qila ija je i hina sulduhigina. Hina ijanu wawin me nijigian nu,’ ec madena,’ age je i madigina eu odi madoigale,” aden.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Odocob Jekob uqana sos ceseli hu madoin, “Ege hina walin Isoca loqa. Odeiaqa uqa hona. Dana 400 eu odi uqaca hogina,” doin.
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Odocob Jekob geh bahic cucuii jaen qon. Eunu Jekob uqa uqana dana cajaca dool amca eu qatanadimei am lecisna maden.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Iso uqa humei han sanan mecebfi am oso eu age busali beloqagan ec odi cisdon.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Odocob Jekob uqa odi inondu madon, “O ija asi Ebrahamca ija mei Aisakca alena Anut, O Tibud, hina dah mitiga. Hina matem, ‘Hina ceseli hinana hatunaca hina cotinelca nuuga. Odocom ija odocna hina cehewainca calegan,’ tem.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Ija hinana cabi dana. Hina hinana kobol me bahic eu ihactem. Hina ijanu cisdom. Qa ija ihoc qee. Weleca ija gotutca himec Jodan wa i letem. Qa qila ija am lecis ica ceseli huga.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Ija wali Iso ebennadec cahahataga. Ija cucuiigina. Uqa humei han sulimei ijaca ijana tal eu qee migigian. Eunu ija cucuiigina.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Qa hina matem, ‘Ija mele bahic odihecemin hina cehewainca megan. Odocob hinana sihul eu lannadec cesic cinigwe caloqagan. Euqa sicanecwe qee eu odi caloqagan,’ tem,” uqa eu odi inondon.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Odimei uqa witic ono us nijen. Odocob uqa waliag Iso loo utigiannu dool leih uqana amnadec nesili cedaden.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Dool cedaden eu i edi. Meme cufunec 200, meme manahal 20, sipsip cufunec 200, sipsip manahal 20,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 kamel cufunec su ogina eundec 30 agena nagca, bulmakau cufunec 40, bulmakau manahal 10, cesel cufunec 20, cesel manahal 10.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Odocob uqa dool eu qatanadi am naha maden. Odimei uqa dool am eu age uqana cabi dana ebenegana men. Uqa dool am gug fil eu cabi dana oso ebenna men. Odocob dool am gug fil eu cabi dana oso ebenna men. Uqa dool am gug filfil cabi dana osahicosahic ebenegana men. Odimei uqa maaden, “Age casac aquni beleiga. Age cain gabandu belowain. Oso nueceb oso toodoia qa big togoctogoc cain belowain,” aden.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Odocob uqa cabi dana aquni nugian eu madon, “Saen ija wali Iso uqa guluchimei sisilhecebfi, ‘Hinana ben eu indec? Dool i age indecna? Odeiaqa hina ana nuuguna?’ uqa odi sisilhecebfi,
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 hina edi madegan, ‘Dool i age hinana cabi dana Jekobnacin. Euqa uqana ben Isonu loo suldoia. Odeiaqa Jekob uqadodoc hib hona,’ hina odi madegan,” don.
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Odocob cabi dana leih aquni nuen eu toodoin eu age cunug je eu odi himec madoqagannu maaden, “Age Iso gulucdodoig je cabi dana aquni nuigiannu maduga eu ageha eu odi madoiga.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Qa je i madocnu dahanaga cain celeiaun. ‘Hinana cabi dana Jekob uqa hib toogena,’ doiga,” aden. Jekob uqa cisdon, “Ija dool lonu aquni suldugina i uqa waug me nijigian. Odocob hibna uqa gulucdocomin uqa ija me meciitigian,” ec cisdon.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Eunu Jekob dool waliagna lonu suldon eu casac cedi hewi belein. Qa uqa witic euna cudun euna himec us nijen.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Aria uqa witic euna dih Jekob uqa cajimei aidegul lecisca cabi caja lecisca uqana mel 11ca cedadimei suladeceb Jabok wa letein.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Uqana tal suladeceb letecebil uqana ceteteh cunug hib cabi dana suladeceb cedi ehi lein.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Odimei Jekob uqa cuhanuc ono bilen.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Hahagali bilesi dana eu Jekob wooldocnu ihoc qee fimei uqa Jekob cataic tudocob cataic teful falicdon.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Odocob dana eu madon, “Wele cojagena. Culitecem nuiga,” don.
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Odocob dana uqa Jekob sisildon, “Hina ijain indec?” don.
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Odocob uqa Jekob madon, “Hina ijain haun Jekob qee howain. Hina Anutca hagalimesi dana cunug wooladaga. Eunu age Isrel hoqagan,” don.
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Odocob Jekob uqa sisildudu madon, “Hina ijain mataga,” don.
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Odocob Jekob uqa maden, “Ija Anut ola figaqa ija qee cal melem,” en. Eunu Jekob cudun eu ijan Peniel qon.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Aria qasil cam tobi beben uqa Peniel cudun eu culimei len. Euqa uqa cataicnu citogohui cobon.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Aria dana eu uqa Jekob cataic teful eu hiliman tudon. Eunu qila saen ina Isrel dana caja age dool hiliman cataic amegnadec eu qee jegina.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.