Gênesis 32
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs BKJ
1 Odocob Jekob uqaha uqana jicna nuen. Nunui bili ensel age uqa gulucdoin.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Saen Jekob uqa meciadimei maden, “I eu Anutna cudun,” en. Eunu uqa cudun eu ijan Mahanaim qon.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Odocob Jekob uqa dana leih sos suladeceb age uqa waliag Isoca belein. Iso uqa Sia agena mahana bilen. Sia eu Idom hatuna nijen.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Qa casac Jekob uqa sos maaden, “Age ijana ben Iso je edi madoqagan, ‘Hinana cabi dana Jekob odi madena, ‘Ija Lebanca bilolounu qila ceseligina.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Ija bulmakau amca cesel amca sipsip amca meme amca cabi danaca cabi cajaca hoqona. Qila ija je i hina sulduhigina. Hina ijanu wawin me nijigian nu,’ ec madena,’ age je i madigina eu odi madoigale,” aden.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Odocob Jekob uqana sos ceseli hu madoin, “Ege hina walin Isoca loqa. Odeiaqa uqa hona. Dana 400 eu odi uqaca hogina,” doin.
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Odocob Jekob geh bahic cucuii jaen qon. Eunu Jekob uqa uqana dana cajaca dool amca eu qatanadimei am lecisna maden.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Iso uqa humei han sanan mecebfi am oso eu age busali beloqagan ec odi cisdon.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Odocob Jekob uqa odi inondu madon, “O ija asi Ebrahamca ija mei Aisakca alena Anut, O Tibud, hina dah mitiga. Hina matem, ‘Hina ceseli hinana hatunaca hina cotinelca nuuga. Odocom ija odocna hina cehewainca calegan,’ tem.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Ija hinana cabi dana. Hina hinana kobol me bahic eu ihactem. Hina ijanu cisdom. Qa ija ihoc qee. Weleca ija gotutca himec Jodan wa i letem. Qa qila ija am lecis ica ceseli huga.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Ija wali Iso ebennadec cahahataga. Ija cucuiigina. Uqa humei han sulimei ijaca ijana tal eu qee migigian. Eunu ija cucuiigina.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Qa hina matem, ‘Ija mele bahic odihecemin hina cehewainca megan. Odocob hinana sihul eu lannadec cesic cinigwe caloqagan. Euqa sicanecwe qee eu odi caloqagan,’ tem,” uqa eu odi inondon.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Odimei uqa witic ono us nijen. Odocob uqa waliag Iso loo utigiannu dool leih uqana amnadec nesili cedaden.
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Dool cedaden eu i edi. Meme cufunec 200, meme manahal 20, sipsip cufunec 200, sipsip manahal 20,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 kamel cufunec su ogina eundec 30 agena nagca, bulmakau cufunec 40, bulmakau manahal 10, cesel cufunec 20, cesel manahal 10.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Odocob uqa dool eu qatanadi am naha maden. Odimei uqa dool am eu age uqana cabi dana ebenegana men. Uqa dool am gug fil eu cabi dana oso ebenna men. Odocob dool am gug fil eu cabi dana oso ebenna men. Uqa dool am gug filfil cabi dana osahicosahic ebenegana men. Odimei uqa maaden, “Age casac aquni beleiga. Age cain gabandu belowain. Oso nueceb oso toodoia qa big togoctogoc cain belowain,” aden.
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Odocob uqa cabi dana aquni nugian eu madon, “Saen ija wali Iso uqa guluchimei sisilhecebfi, ‘Hinana ben eu indec? Dool i age indecna? Odeiaqa hina ana nuuguna?’ uqa odi sisilhecebfi,
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 hina edi madegan, ‘Dool i age hinana cabi dana Jekobnacin. Euqa uqana ben Isonu loo suldoia. Odeiaqa Jekob uqadodoc hib hona,’ hina odi madegan,” don.
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Odocob cabi dana leih aquni nuen eu toodoin eu age cunug je eu odi himec madoqagannu maaden, “Age Iso gulucdodoig je cabi dana aquni nuigiannu maduga eu ageha eu odi madoiga.
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Qa je i madocnu dahanaga cain celeiaun. ‘Hinana cabi dana Jekob uqa hib toogena,’ doiga,” aden. Jekob uqa cisdon, “Ija dool lonu aquni suldugina i uqa waug me nijigian. Odocob hibna uqa gulucdocomin uqa ija me meciitigian,” ec cisdon.
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Eunu Jekob dool waliagna lonu suldon eu casac cedi hewi belein. Qa uqa witic euna cudun euna himec us nijen.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Aria uqa witic euna dih Jekob uqa cajimei aidegul lecisca cabi caja lecisca uqana mel 11ca cedadimei suladeceb Jabok wa letein.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Uqana tal suladeceb letecebil uqana ceteteh cunug hib cabi dana suladeceb cedi ehi lein.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Odimei Jekob uqa cuhanuc ono bilen.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Hahagali bilesi dana eu Jekob wooldocnu ihoc qee fimei uqa Jekob cataic tudocob cataic teful falicdon.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Odocob dana eu madon, “Wele cojagena. Culitecem nuiga,” don.
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Odocob dana uqa Jekob sisildon, “Hina ijain indec?” don.
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Odocob uqa Jekob madon, “Hina ijain haun Jekob qee howain. Hina Anutca hagalimesi dana cunug wooladaga. Eunu age Isrel hoqagan,” don.
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Odocob Jekob uqa sisildudu madon, “Hina ijain mataga,” don.
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Odocob Jekob uqa maden, “Ija Anut ola figaqa ija qee cal melem,” en. Eunu Jekob cudun eu ijan Peniel qon.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Aria qasil cam tobi beben uqa Peniel cudun eu culimei len. Euqa uqa cataicnu citogohui cobon.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Aria dana eu uqa Jekob cataic teful eu hiliman tudon. Eunu qila saen ina Isrel dana caja age dool hiliman cataic amegnadec eu qee jegina.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.