Atos 28
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVT
1 Saen ege me bahic cesawi hu lanna calimeb ege nui eu ijan Molta egina odi dom.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Odocob dana jobon onodec egena wawaga qocob egeca danah mimeb ceteh loo igein. Wa hoc sanan memen duancaca hulen eunu age ja hudimeig ja cudun li bilecnu magein.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pol ja sognadec cedimei jana memen man sononec ja ededannu cali humei eben qu ji caculi nijen.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Dana jobon nui onodec man sononec Pol ebenna caculen fimeig togodudu madein, “Dana i eu acahna qagaadec dana. Cois, macasnadec busalen qa waug madec eu dana qagaadecnu nijia eunu cam geldocob cal migian,” ein.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Euqa Pol eben filifilidocob man sononec jana tonen. Odimei uqa man qee qu jecwe tawen.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Odocob age Pol eben waluigianfo, qee mahulimei cal migianfo eu feqan imeig sumudein. Euqa hibna saen cecelac sumudi bilimeig ceteh eu odi qee caleceb fimeig agena cisdoc ceseleceb madein, “Uqa tibud oso!” ein.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Maha oso cudun i cemenug nijen eu dana uqa nui inadec ilo uqana, uqa ijan Pablios. Uqa ehgi uqana jona leceb deel cijed uqa nijoug nijom.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Odocob Pablias memeg cabalna ninijen deweg dain cahuleceb fojecca waug golca nuen. Odocob Pol uqana hamol nagna li inondumei eben ilona meceb hag medon.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Odocob ceteh odoc ben odi caleceb fimeig hag dana cunug nuina bilein eu cegulecebil hag me maden.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Odocob age ege ceteteh wawige ceeligiannu mati bahic igein. Odocob saen ege wagna ceceseloqon wagna nuecnu ceteteh igein.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Wag qatanec saenna hibna jagel cijed hedocob Aleksandriadec wag ijan, “Tibud Gahca,” nuina ono tatawen duen saen hedocob euna belom.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ege Sairakus taun benna calimeb taun benna ono deel cijed nijom.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Onodec haun wagna belimeb Rigiam taun benna calom. Deel osona fufu qahec sanan men fufu saut isec odocob deel lecis dunuhna Putiolai taunna calom.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Odimeb ege ono wawaga meleec cotigeil leih ceguladocomun cuha osol eu age gami nijecnu cesusgein. Odocobnu eunadec ege Rom hom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ege Rom qee calec jic bebeleb wawaga meleec cotigeil age egenu dah mimeig Apiasna Fajec Cudunna odi humeig ege meciguqagannu hoin. Leihha age Loo Dananu Jo Cijed egina euna humeig ege meciguqagannu hoin. Pol meciadimei Anut hetaga ec je madumei waug duen.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Odocob saen ege Rom hu calocomun Pol cuhanuc han dana oso cofdodob nuecnu cois ec madoin.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Deel cijed hedocob Pol Juda dana taun ben dunuh bilein agena iloilo maadeceb cegulein. Saen age cegulecebil uqa maaden, “O cotiel! Ija Juda dana cajacafo, ege jajanigeil agena kobolfo qee cahuldolom euqa Jerusalem ono gihacdoc jona mitein odocob Rom gabman ebenna sultecebil bilem.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Rom age sisiltimeig age ameg oc ija cal mecnu dewenina cahuldoc qee feleinnu gihacdoc jonadec besituqaga odoin.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Saen Juda dana je eunu cois qee ecebil Sisa amegna je haun madecnu sisilemqa ija ijana dana cajacanu um qoc je oso madecwe qee.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Eu odinu ija Isrel dana cajaca agena gaunanaga mamani sumudi bilegina eunu bahic sen i dewenina ninijen biliga. Gug eunu ija age meciadecemin je i togodocnu niniadiga,” aden.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Odocob eu age uqa madoin, “Ege Judiadec hinanu jaqec je oso qee olom. Cotigeil onodec hoc ha hinanu je me qee oso qee ahu magelein.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Euqa ege hatu cunugna dana am i hina eundecnu cahuldogina ec madegina eu doqona. Eunu ege hinana cisdoc madecem docnu wawige nijia,” doin.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Eunu age Pol gami cegulecnu jagel deel oso gadac mein. Odocob dana am ben bahic Pol ono bibilen cegulein. Qasildec je maaadi Anutna Me Culnu sildiaaden witic men. Uqa Mosesna loo jeca je hahun madec dana agena jeca alenadec Jisasnu sildiaadi wawaga meleigiannu temduduen.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Odocob leih age uqana jenu wawaga meleen qa leih age eunu wawaga qee meleel.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Eunu age agedodoc cois qee eeig buadein qa age qee buadec Pol je osol i maaden, “Kis Gun je hahun madec dana Aisaia cona age jajanagail je maaden eu mele!
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 — ausente —
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 — ausente —
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Odocob cabi gel lecis Pol uqa ono bilen eu jo uqadodoc deel abesabes fafaji biloloi. Odocob cunug fecidoqagannu holoig eu alalagadoloi.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Uqa Anutna Me Culnu je maadoloi. Odimei Tibud Jisas Kraisnu iwaladoloi. Uqa oso cahacdocnu qee nijel qa uqa je saluqi u maadoloi.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.