Atos 28
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVI
1 Saen ege me bahic cesawi hu lanna calimeb ege nui eu ijan Molta egina odi dom.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Odocob dana jobon onodec egena wawaga qocob egeca danah mimeb ceteh loo igein. Wa hoc sanan memen duancaca hulen eunu age ja hudimeig ja cudun li bilecnu magein.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pol ja sognadec cedimei jana memen man sononec ja ededannu cali humei eben qu ji caculi nijen.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Dana jobon nui onodec man sononec Pol ebenna caculen fimeig togodudu madein, “Dana i eu acahna qagaadec dana. Cois, macasnadec busalen qa waug madec eu dana qagaadecnu nijia eunu cam geldocob cal migian,” ein.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Euqa Pol eben filifilidocob man sononec jana tonen. Odimei uqa man qee qu jecwe tawen.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Odocob age Pol eben waluigianfo, qee mahulimei cal migianfo eu feqan imeig sumudein. Euqa hibna saen cecelac sumudi bilimeig ceteh eu odi qee caleceb fimeig agena cisdoc ceseleceb madein, “Uqa tibud oso!” ein.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Maha oso cudun i cemenug nijen eu dana uqa nui inadec ilo uqana, uqa ijan Pablios. Uqa ehgi uqana jona leceb deel cijed uqa nijoug nijom.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Odocob Pablias memeg cabalna ninijen deweg dain cahuleceb fojecca waug golca nuen. Odocob Pol uqana hamol nagna li inondumei eben ilona meceb hag medon.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Odocob ceteh odoc ben odi caleceb fimeig hag dana cunug nuina bilein eu cegulecebil hag me maden.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Odocob age ege ceteteh wawige ceeligiannu mati bahic igein. Odocob saen ege wagna ceceseloqon wagna nuecnu ceteteh igein.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Wag qatanec saenna hibna jagel cijed hedocob Aleksandriadec wag ijan, “Tibud Gahca,” nuina ono tatawen duen saen hedocob euna belom.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ege Sairakus taun benna calimeb taun benna ono deel cijed nijom.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Onodec haun wagna belimeb Rigiam taun benna calom. Deel osona fufu qahec sanan men fufu saut isec odocob deel lecis dunuhna Putiolai taunna calom.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Odimeb ege ono wawaga meleec cotigeil leih ceguladocomun cuha osol eu age gami nijecnu cesusgein. Odocobnu eunadec ege Rom hom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ege Rom qee calec jic bebeleb wawaga meleec cotigeil age egenu dah mimeig Apiasna Fajec Cudunna odi humeig ege meciguqagannu hoin. Leihha age Loo Dananu Jo Cijed egina euna humeig ege meciguqagannu hoin. Pol meciadimei Anut hetaga ec je madumei waug duen.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Odocob saen ege Rom hu calocomun Pol cuhanuc han dana oso cofdodob nuecnu cois ec madoin.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Deel cijed hedocob Pol Juda dana taun ben dunuh bilein agena iloilo maadeceb cegulein. Saen age cegulecebil uqa maaden, “O cotiel! Ija Juda dana cajacafo, ege jajanigeil agena kobolfo qee cahuldolom euqa Jerusalem ono gihacdoc jona mitein odocob Rom gabman ebenna sultecebil bilem.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Rom age sisiltimeig age ameg oc ija cal mecnu dewenina cahuldoc qee feleinnu gihacdoc jonadec besituqaga odoin.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Saen Juda dana je eunu cois qee ecebil Sisa amegna je haun madecnu sisilemqa ija ijana dana cajacanu um qoc je oso madecwe qee.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Eu odinu ija Isrel dana cajaca agena gaunanaga mamani sumudi bilegina eunu bahic sen i dewenina ninijen biliga. Gug eunu ija age meciadecemin je i togodocnu niniadiga,” aden.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Odocob eu age uqa madoin, “Ege Judiadec hinanu jaqec je oso qee olom. Cotigeil onodec hoc ha hinanu je me qee oso qee ahu magelein.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Euqa ege hatu cunugna dana am i hina eundecnu cahuldogina ec madegina eu doqona. Eunu ege hinana cisdoc madecem docnu wawige nijia,” doin.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Eunu age Pol gami cegulecnu jagel deel oso gadac mein. Odocob dana am ben bahic Pol ono bibilen cegulein. Qasildec je maaadi Anutna Me Culnu sildiaaden witic men. Uqa Mosesna loo jeca je hahun madec dana agena jeca alenadec Jisasnu sildiaadi wawaga meleigiannu temduduen.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Odocob leih age uqana jenu wawaga meleen qa leih age eunu wawaga qee meleel.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Eunu age agedodoc cois qee eeig buadein qa age qee buadec Pol je osol i maaden, “Kis Gun je hahun madec dana Aisaia cona age jajanagail je maaden eu mele!
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 — ausente —
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Odocob cabi gel lecis Pol uqa ono bilen eu jo uqadodoc deel abesabes fafaji biloloi. Odocob cunug fecidoqagannu holoig eu alalagadoloi.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Uqa Anutna Me Culnu je maadoloi. Odimei Tibud Jisas Kraisnu iwaladoloi. Uqa oso cahacdocnu qee nijel qa uqa je saluqi u maadoloi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.