Atos 28
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARA
1 Saen ege me bahic cesawi hu lanna calimeb ege nui eu ijan Molta egina odi dom.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Odocob dana jobon onodec egena wawaga qocob egeca danah mimeb ceteh loo igein. Wa hoc sanan memen duancaca hulen eunu age ja hudimeig ja cudun li bilecnu magein.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pol ja sognadec cedimei jana memen man sononec ja ededannu cali humei eben qu ji caculi nijen.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Dana jobon nui onodec man sononec Pol ebenna caculen fimeig togodudu madein, “Dana i eu acahna qagaadec dana. Cois, macasnadec busalen qa waug madec eu dana qagaadecnu nijia eunu cam geldocob cal migian,” ein.
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Euqa Pol eben filifilidocob man sononec jana tonen. Odimei uqa man qee qu jecwe tawen.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Odocob age Pol eben waluigianfo, qee mahulimei cal migianfo eu feqan imeig sumudein. Euqa hibna saen cecelac sumudi bilimeig ceteh eu odi qee caleceb fimeig agena cisdoc ceseleceb madein, “Uqa tibud oso!” ein.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Maha oso cudun i cemenug nijen eu dana uqa nui inadec ilo uqana, uqa ijan Pablios. Uqa ehgi uqana jona leceb deel cijed uqa nijoug nijom.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Odocob Pablias memeg cabalna ninijen deweg dain cahuleceb fojecca waug golca nuen. Odocob Pol uqana hamol nagna li inondumei eben ilona meceb hag medon.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Odocob ceteh odoc ben odi caleceb fimeig hag dana cunug nuina bilein eu cegulecebil hag me maden.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Odocob age ege ceteteh wawige ceeligiannu mati bahic igein. Odocob saen ege wagna ceceseloqon wagna nuecnu ceteteh igein.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Wag qatanec saenna hibna jagel cijed hedocob Aleksandriadec wag ijan, “Tibud Gahca,” nuina ono tatawen duen saen hedocob euna belom.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Ege Sairakus taun benna calimeb taun benna ono deel cijed nijom.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Onodec haun wagna belimeb Rigiam taun benna calom. Deel osona fufu qahec sanan men fufu saut isec odocob deel lecis dunuhna Putiolai taunna calom.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Odimeb ege ono wawaga meleec cotigeil leih ceguladocomun cuha osol eu age gami nijecnu cesusgein. Odocobnu eunadec ege Rom hom.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ege Rom qee calec jic bebeleb wawaga meleec cotigeil age egenu dah mimeig Apiasna Fajec Cudunna odi humeig ege meciguqagannu hoin. Leihha age Loo Dananu Jo Cijed egina euna humeig ege meciguqagannu hoin. Pol meciadimei Anut hetaga ec je madumei waug duen.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Odocob saen ege Rom hu calocomun Pol cuhanuc han dana oso cofdodob nuecnu cois ec madoin.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Deel cijed hedocob Pol Juda dana taun ben dunuh bilein agena iloilo maadeceb cegulein. Saen age cegulecebil uqa maaden, “O cotiel! Ija Juda dana cajacafo, ege jajanigeil agena kobolfo qee cahuldolom euqa Jerusalem ono gihacdoc jona mitein odocob Rom gabman ebenna sultecebil bilem.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Rom age sisiltimeig age ameg oc ija cal mecnu dewenina cahuldoc qee feleinnu gihacdoc jonadec besituqaga odoin.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Saen Juda dana je eunu cois qee ecebil Sisa amegna je haun madecnu sisilemqa ija ijana dana cajacanu um qoc je oso madecwe qee.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Eu odinu ija Isrel dana cajaca agena gaunanaga mamani sumudi bilegina eunu bahic sen i dewenina ninijen biliga. Gug eunu ija age meciadecemin je i togodocnu niniadiga,” aden.
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Odocob eu age uqa madoin, “Ege Judiadec hinanu jaqec je oso qee olom. Cotigeil onodec hoc ha hinanu je me qee oso qee ahu magelein.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Euqa ege hatu cunugna dana am i hina eundecnu cahuldogina ec madegina eu doqona. Eunu ege hinana cisdoc madecem docnu wawige nijia,” doin.
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Eunu age Pol gami cegulecnu jagel deel oso gadac mein. Odocob dana am ben bahic Pol ono bibilen cegulein. Qasildec je maaadi Anutna Me Culnu sildiaaden witic men. Uqa Mosesna loo jeca je hahun madec dana agena jeca alenadec Jisasnu sildiaadi wawaga meleigiannu temduduen.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Odocob leih age uqana jenu wawaga meleen qa leih age eunu wawaga qee meleel.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Eunu age agedodoc cois qee eeig buadein qa age qee buadec Pol je osol i maaden, “Kis Gun je hahun madec dana Aisaia cona age jajanagail je maaden eu mele!
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 — ausente —
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 — ausente —
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Odocob cabi gel lecis Pol uqa ono bilen eu jo uqadodoc deel abesabes fafaji biloloi. Odocob cunug fecidoqagannu holoig eu alalagadoloi.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Uqa Anutna Me Culnu je maadoloi. Odimei Tibud Jisas Kraisnu iwaladoloi. Uqa oso cahacdocnu qee nijel qa uqa je saluqi u maadoloi.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.