Atos 27
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARC
1 Odocob ege wagna Itali hatuna nuecnu je nijeceb eu age Pol gihacdoc leihca han dana 100 agena ilo oso ebenna mudein. Uqa ijan Julias. Uqana han am age “Sisa Ogastasna han am” doloig.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Odocob ege wag Adramitiamdec eu taun Esia lan toodu nijeginana nuigiannu saciadon tatawen euna tobi belom. Aristakas uqa Masedonia dana Tesalonaikadec uqa egeca osoben belom.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cojageceb ege Saidon taun ono calom. Odocob Julias uqa Polnu waug qocob uqa Pol cois ec madocob uqa uqana danah eundecca limei meciadeceb ceteteh utoin.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Odocob ege onodec haun wag tobimeb belom qa fufu medemige cagu qahi ege nom odi becebnu ege Saipras nui hibilohu isec qaqali belom.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Odimeb ege Silisia Pamfiliaca macasna qeti limeb Maira taun ono calom, eu Lisia hatu ono.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ono han dana 100 agena ilo Aleksandriadec wag Itali ono nuigiannu tatawen fimei wag euna cedi migen.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Odimeb ege macas launa deel mati cebitnana cobom. Cabi memeb hibna taun Naidas ono calom. Fufunu ege macas eu gemogemo odi toodu nuecwe qeenu ege Krit nui hibilohu isec qaqali Salmoni cemenug mumudi cuculdeb macas lan toodu belom.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Odimeb ege lan toodu belom. Cabi memeb wagnu macas sucun qoc cudun me bahic egina ono calom, eu Lasia taun cemenug nijia.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Odocob ege ono saen cecelac bahic cusdom. Juda agena Cud Bilec Saen eu hedon. Eunu wag cobocnu saen me qee calen. Odocob Pol uqa cisdon eu maaden,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “O dana, ege wagna nuecnu saen me qee bahic eu ija figina. Ceteteh wagca cunug fadaligian. Dana agena cebac bilec ha felacudoqagan,” aden.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Euqa han dana 100 agena ilo wag hewec dana wag gugca je madesin eu hewen qa Polna je eu qee hewel.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Odocob wag tawec cudun macas sucun qoc eu duen saenna ono tawecnu me qee. Eunu dana matica age cisdoin, wag macas gemo lecnu cois ein. Odimeig Finiks ono nuecnu ihocfi beleqannu cisdoin. Finiks eu wag cudun macas sucun qoc Krit nuina eu cam noc anse meulaca isec macas mecidoc tawoloi. Odocob age ono wag ehi li duen saenna mecebil tawecnu ihoc ein.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Odocob tim me bahic cam noc ansena isec fulufuluen. Odocob dana eu age agena cisdoc ihoc ligian ec cisdoin. Age anka hewecebil teceb Krit nui lan cemenug bahic lein.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Euqa nag odi bahic fufu gagadic Jawalti egina eu cam bec anse isec fulufuluen cajen. Fufu nuina isec cajimei macas qahen.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Fufu caji wag qocob wag fufu amegna bahic nonnu hewecwe qee ege culdocomun fufu u hewi nuen.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Odocob ege Koda nui nag macas gemo leceb qaqali cobom. Ono wag nag wag ben uqa didon eu wag benna cabalu mecnu odom qa cabi bahic.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Eu age didocobil wag benna ten. Odocob age halu gagadic helecebil wag ben bisalu lecebil diadimeig wag ben qataneiaunnu qagein. Eu age Libia hatu lanna ono gadgad esic of qowainnu cucuiein eunu age lai hewegin toneceb wag culdecebil fufu fulufuluaaden belein.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Odocob fufu ben bahic odi huhu nijen eunu deel osona eu age ceteteh wagnadec cedi helec sanan mein.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Odocob deel eu toodocob eu age wag uqana cabi ceteteh age ebenegagulna cedi helein.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Deel mati bahic ege cam malaqaca qee folom. Odocob fufu odi huhu nijen. Euna ege cahahagecnu qee cisdolom qa ege fadaleqannu cisdom.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Odocob hibna dana eu age saen cecelac bahic sab qee jecebil Pol amagana tawimei maaden, “O dana, age ijana je doubmi wagna Krit nui qee culdi hoummi age ceteteh qee fadaloub.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 — ausente —
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 — ausente —
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Dana age cisdu cuhadoiga! Anut mateian odi dih cali hugian eu ija wawi meleena.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Euqa ege nui oso uqana lanna ono ehi li heligigian,” aden.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Saen euna witic 14 ege fufu fulugegen Mediterenian macasna cobom. Witic tu gemo eu odi wagna cabi dana agena cisdoc madein lanna cedec muduquna ein.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Eunu age halu ceteh culumenca qagec culdegin nocob macas ameg eu 40 mita eu odi fein. Nag odi gieceb haun eu odi odimeig macas ameg eu 30 mita eu odi fein.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Odimeig age wag meen tobocdain ec cisdumeig cucuiein. Odimeig anka 4-pela felaculdecebil wag bigna isecdec macas dunuh non. Odimeig mahuc cojagigia bili inondoin.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Oodogin wagna cabi dana busaloqaga odoin. Age wag nag macasna hewecebil nocob uhulec eundec anka wag mededec culdecebil nugiannu euna memeig tein.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Euqa Pol han dana 100 agena ilo uqana han danaca maaden, “Wagna cabi dana i age wagna qee bilecebilfi ege cunug cahahagecnu ihoc qee,” aden.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Odocob han dana age halu wag nag hewecebil tawen eu cagocobil wag nag eu nuen.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Cam mamahon Pol uqa cunug sab jecnu maaden, “Qila age deel 14 sanijadec bahic sab qee jec bilein. Age ceteh oso qee jelein.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Eunu ija maadigina sab leih jeiga. Age sab i jimeig cebac biluqagannu. Age dewenegana ceteh nag osoha qee fadaleiaun,” aden.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Je eu madi hedumei Pol bred leih cedimei Anut inondumei eu age cunug amagana fenimei jecnu sanan men.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Odocob age gagadic cisdumeig cunug sab jein.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Dana 276 cunugca wag euna toboin.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Hibna cunugca odi ihoc jimeig age wag hetec mudecnu wit cedimeig cunugca macasna helecebil non.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Cojageceb wagna cabi dana age macas lan fimeig qa lanna hoqa ec qee doloin. Euqa age macas sucun qoc esicca eu fimeig wag euna esic qumeig salali tobigian ec cisdoin.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Eunu age anka cagocobil macas dunuh non. Odocob saen euna himec age halu culum qagec eu cufalein. Odimeig lai medena hewegin ten, fufu wag fuludocob medena isec gagadic migiannu. Odimeig cesawi lanna lein.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Euqa wag mede esic qatani ti of qocob maha heweceb tawen. Oodon bigna isec macas gagadic bahic qahimei qonqon qatani susul falen.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Odocob han dana age gihacdoc age agenadec oso cesawi lanna limei busalecdainnu qagaadoqaga bili je madi cagoin.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Euqa han dana 100 agena ilo Pol cahahadugia cisdon. Eunu uqa eu odi cain odowainnu cahacaden. Odimei uqa dana cunug ihoc wa cesawoqagan eundec age aquni wagnadec bitacimeig cesawi lanna loqagannu je gatiti maaden.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Odimei dana leih wagna culadein age hib wag qatanen fan eundec cedi mugumuga tacimeig cesawi lanna loqagannu maaden. Odocob eu odina ege oso fadalecca qee me himec wa cesawi lanna hom.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.